فریادهای برآمده از بی مهری های مسکن مهر
خبرگزاری پانا: اینجا مسکن مهر است ... همان سرزمین رؤیای شیرین صاحبخانه شدن قشرهای پایین جامعه که روزی قرار بود سقفی بر کانون گرمشان و مامنی برای رفع خستگی هایشان باشد که اکنون نمکی بر زخمهایشان شده و فریادها از بی مهری برآورده است.
به گزارش خبرگزاری پانا،هوا رو به تاریکی می رود و خورشید آخرین ذرات نور را بر اسکلت های سرد و بی روح می تاباند تا شاید رنگی بر این همه بی رنگی باشد و صدای سرعت عبور خودروهایی که با فاصله ، سکوت نشسته بر روح و جان فضا را در هم می شکنند.
اینجا مسکن مهر است ... و رهگذرانی که رنج در گام های آرامشان پنهان و خستگی در نگاهشان به راه طولانی پیش رو موج می زند.
اینجا سایت ۱۷ هزار واحدی مسکن مهر رشت است؛ با بیش از دو هزار واحد آماده تحویل و افزون بر ۱۴ هزار واحد اسکلتی و نیمه ساخته که از انتظار حکایت ها دارد، انتظاری بی پایان برای آنانی که معلوم نیست در کدام گوشه شهر به صاحبخانه شدن دلخوش کرده اند ، انتظاری طولانی برای آنانی که وعده تحویل دارند و انتظاری سخت برای آنانی که اکنون طعم صاحبخانه شدن می چشند اما تلخ.
خورشید آخرین ذرات نور را تابانده و گرگ و میش هوا برای آخرین لحظه های روشنایی می جنگد ...
فضای مسکن مهر وسیع است و تا چشم کار می کند، پر است از ساختمان هایی بی روح و نیمه ساخته با کارگرانی مشغول به کار که مامن برای همشهری هایشان می سازند؛ باورش کمی سخت که قرار است سکنایی برای پرورش انسان های دارای احساس باشد .
گرگ و میش هوا نیز به تاریکی رنگ باخته و چراغ هایی اندک در وسعت ۴۰۰ هکتاری مسکن مهر رشت سوسو می زند ...
در گذر از باند یک طرفه سایت مسکن مهر که آهن پاره های رنگارنگ گوی سبقت از هم می ربایند و با شتاب در تاریکی گم می شوند، یکی از مهرنشینان با ظرفی آب جلب توجه می کند ... دستانش می لرزد و برای گرم کردنش از هوای نفس کمک می گیرد ... ؛ یکی از شهروندانی است که مهر خانه های سایت بزرگ رشت بر دلش نشست و او و خانواده اش را به سکونت در یک واحد از هزاران واحد این مجموعه کشاند.
آقای سهرابی حالا صاحب یک خانه حدود ۷۰ متری است، خانه ای که بدون امکانات اولیه ، نمای بیرونی اش زیبا رنگ شده ، آب و گل فراوان پارکینگ و حیاط خانه اش با رد عبور و مرور ماشین های سبک و سنگین نقش و نگار بسته و جای خالی علمک گاز در پایین ساختمان خودنمایی می کند .
شاید برای آنانی که لوسترهای رنگارنگ خانه هایشان درخشش خورشید را از رو می برد و گرمای شومینه های فانتزی دلشان را می زند ، باورش سخت باشد اما آقای سهرابی و چندین خانوار مانند او که با رنج فراوان همه دار و ندارشان را خرج خانه مهر کردند؛ برق ندارند و برای شارژ گوشی همراهشان از کانکس کارگران ساختمانی این پروژه استفاده می کنند و آب مصرفی را از اطراف می آورند .
ماجرای مسکن مهر به همین جا ختم نمی شود و واقعیت های این چنینی که شاید برای خیلی ها در حد یک داستان است ، زیاد دارد ....
سوال ها در ذهن خبری ام می چرخند؛ چه مشتاقانه برای انتقال رنج هایشان می کوشند ، همان رنج هایی که می گویند بارها به مسوولان گفته اند و تلاش می کنند باز هم به گوششان برسد؛ از نبود زیرساخت ها می گویند و مدیران تعاونی هایی که هیچ سررشته ای از کار اجرایی نداشته اند.
یکی به نمایندگی از تعدادی از ساکنان مسکن مهر رشت شروع به درد دل می کند و به خبرنگار ایرنا از افزوده شدن سهم آورده متقاضیان می گوید و پایان تعهد بانک ها که اگر تمدید شود، دیرکرد تاخیر ساخت و سازهایشان از جیب مردم می رود.
از مشکل فاضلاب و هزینه های پرداخت شده ای می گوید که به دلیل آماده نبودن شبکه فاضلاب این مجموعه همچنان ادامه دارد .
می گوید از قطعی مکرر برق نمی توان گفت که شاهد آن فهرست تماس هایی است که در اداره برق ثبت شده است.
فریادها بلند می شود ؛ از دل نگرانی نبود وسایل نقلیه عمومی، نبود مکانی برای تهیه مایحتاج زندگی ، نبود امنیت ، نبود نظارت ها بر ساخت و ساز خانه ها و دریافت نکردن هیچ پاسخی از مسوولان و هزاران نبود دیگر ...
مسکن مهر اگرچه در ابتدای راه امید زیادی برای رفع دغدغه خانه دارشدن مردم بویژه اقشار کم درآمد ایجاد کرد؛ اما بتدریج به دلیل حجم گسترده طرح و ناتوانی در تامین زیرساخت ها متقاضیان را به پذیرش حداقل ها از حق داشتن یک مسکن ایده آل مواجه کرد.
تلاش برای رفع دغدغه خانه دار شدن و ارائه راهکارهایی اصولی در این رابطه بی شک یکی از برنامه های مهم دولت ها محسوب می شود چراکه تامین این نیاز اساسی علاوه بر اثرگذاری در ایجاد آرامش روانی در بهبود وضعیت اقتصادی خانوارها موثر است .
مسکن با وجود آنکه نیازی اساسی و تامین آن در کنار تامین نیازهای اولیه برای دولت ها تعریف شده؛ سال هاست که به یک آرزوی دست نیافتنی برای بسیاری از اقشار متوسط و ضعیف جامعه تبدیل شده است.
وام هایی که زمانی در کنار پس انداز پاسخگوی خرید خانه ای ایده آل و نوساخت برای خانواده ها محسوب می شد، این روزها کاربرد چندانی در خرید خانه ندارد چراکه با احتساب تورم و افزایش قیمت خانه و افزایش نه چندان دستمزدها به آسانی می توان دریافت که خانواده ای متوسط برای خانه دار شدن نیازمند پس اندازی چند برابر وام است؛ امری دور از واقعیت برای اقشار متوسط و دست نیافتنی برای اقشار ضعیف.
در این میان مسکن مهر طرحی که آمدنش نوید خانه دار شدن اقشار ضعیف بود و بتدریج با فاصله گرفتن از اهداف اولیه و با قرارگرفتن تحت تاثیر نرخ ارز ، ناتوانی دولت در تامین زیرساخت ها و تحویل نشدن به موقع آن اشک درماندگی را جایگزین اشک شوق صاحب خانه شدن متقاضیان کرد.
طرح مسکن مهر امروز در بیشتر شهرهای کشور با فاصله گرفتن از اهداف آرمانی، اکنون نیازمند اعتبار فراوان است در حالیکه دولت جدید علاوه بر مسکن مهر باید پاسخگوی هزاران تعهد دیگر دولت قبل هم باشد .
این طرح با همه کم و کاستی هایی که دارد، زندگی خانوارهای بسیاری را به خود گره زده و شاید بهتر بود به صورت مرحله به مرحله و با احتساب حداقل امکانات موجود برنامه ریزی می شد تا امروز اقشار ضعیف جامعه که همه دارایی اندک شان را صرف تحقق آرزویی دست نیافتنی کرده اند، این چنین از بی مهری مسوولان و تحقق نیافتن وعده ها گلایه مند نمی شدند.
اما به راستی چه به حال و روز متقاضیان و ساکنان امروز و فردای مسکن مهر خواهد آمد...
ارسال دیدگاه