گروه مناسبت های مذهبی پانا:
صدای پای اشتران می آید
خبرگزاری پانا : کاروانی خسته و غم دیده و محزون هر کسی سر به کنج کجاوه گذاشته و آرام آرام می گرید، باد شن های صحرا را پا به پای خود به وجد آورده و به آسمان می برد و صدای زوزه اش هر از گاهی مصیبت دیدگان را از دل دریای غم بیرون می آورد.
به گزارش خبرنگار گروه مناسبت های مذهبی پانا از درمیان، کاروان اُسرا اینک به سمت مدینة النّبی باز می گردد، مدینه ای که محزون و داغدار از لب تشنه پسر پیامبر است.
ومن از بودن خسته ام. از درک واژه ی حیات ناتوانم.در اندوه خویش غرق شده ام .سرشار از تکرارم در این سکون زندگی. سر گردان وبی پناه بر روی دایره ی کم رنگ خلقت درجا میزنم . به نگاه آفتاب مشکوکم چرا که روزی بی رحما نه بر خورشید عالم تا ب خیره شده بود. از زلالی وصداقت آ ب بی زارم چرا که به شفافی نگاه عباس رحم نکرد.خدایا صبورا مهربانا چهل روز است که از عاشورا میگذرد قلب جها ن دیگر نای تپیدن ندارد. پس غیرت آسمان کجا رفته؟
زمین چقدر گستاخانه هنوز به زندگی ادامه میدهد. یک اربعین از اوج نامردی میگذرد. یک اربعین است که سر امام مظلومیت بر نیزه رفت و آسمان دیده و زمین تاب آورده. در سکوت وهم انگیز خیال بغض دلم میشکند گریه امان نگاهم را بریده است.
قلبم در سینه پرپر میزند و مظلومیت عباس و اقتدار علی اصغر را آه میکشد. خداوندا اینک باز اربعین حسین آمده است. باز عرق شرم پیشانی انسانیت را نمناک کرده است . باز بشر از وجود خویش خجالت زده میشود. و باز مثل همیشه امام رئوف و مهربان ما حسین بن علی نگاه بخشایشگر خویش را بر بشر میتاباند و بر حاجات ما آمین میگوید.
دلم دیگر از داغ علی اصغر مرده است حالا چگونه این دل میتواند در تولد دوباره زمین لبخند بزند؟ کدام تولد؟ کدام زندگی؟ کدام امید ؟ اصلا مگر میشود بعد از حسین به زندگی ادامه داد؟ نه نمیشود............ زندگی ما بعد از حسین عین محکومیت است. ای کاش از خجالت آب میشدیم تا هیچ گاه روی سیاه ما بر نگاه مادرش زهرا نیفتد. آخر هیچ جای دنیا این رسم امانت داری نیست. هیچ جای جهان این رسم اربا ب و بندگی نیست. بیایید به تمام دنیا فخر بفروشیم برای داشتن چنین اربابی . بیایید آن طور که باید لطفش را پاس داریم و حرمتش را نگاه داریم .
چه کنیم زمانی که نسیمی از جانب کربلا دختر امام حسین علیه السلام را متوجّه خود می کند.آه چه لحظه ای است،آن هنگام که عطر کوی حسین به مشام کاروانیان می خورد و خاطره آن نیمروز خونین دهم محرم را دوباره در پیش چشمشان بازسازی می کند،به ناگاه بیابان صحرای محشر می شود.
صدای شیون دخت امیراامومنین که بلند شد، همه را متوجّه خود نمود همگی را بی هوش نسیم کوی حسین علیه السلام کرد و صدای واحسینای اهل حرم ساربان را وادار ساخت که مسیر به جانب کرب و بلا کج نماید.
ای وای زمان فراق دیگر به سر آمده بود و عاشقان به کوی معشوق نزدیک می شدند.هر چه این فاصله کمتر می شد بر شور و افغان کاروان افزوده می گشت و هنگامی که آن پروانگان به مدفن خورشید رسیدند از روی ناقه ها همچون برگ خزان خود را به زیر افکندند.
هر کس قبر عزیزی را در آغوش گرفت صدای فغان و ناله در تمام صحرا مستولی گشت. هر کسی عزیزی را صدا می زد، یکی می گفت: همین جا بود که عزیز خود را از دست دادم. دیگری ناله می زد که همین جا بود که خیمه های ما را آتش زدند و اموالمان را غارت کردند.
زینب با سکوت گودی قتلگاه را می نگریست و با سیل اشک از جفای شمر دون می نالید که به یکباره فریاد برآورد آه همین جا بود که شمر با شمشیر سر از بدن حسینم جدا کرد.
خود را تمام قد بر روی قبر برادر انداخت و با اشک و آه و صدای محزون گفت: ای وای برادرم حسین جان، ای وای محبوب دل پیامبر خدا، ای فرزند مکه و مِنا. ای پسر فاطمه زهرا سلام الله علیها و ای فرزند علی مرتضی علیه السلام.
نالید از جفای کوفیان، غم دختر سه ساله، ماجرای مجلس یزید و برای برادر درد دل کرد تا بر روی مزار حسین بی هوش شد.
در این همه هیاهو صدای جانسوز رباب شور دیگری به این مرثیه خوانی می داد. او سخت می گریست، خدا این جا بودکه با تیر سه شعبه گلوی کوچک اصغرم را هدف گرفتند.
و اینک پس گذشت سال ها و قرن ها از آن تاریخ هنوز شور حسین چه ها می کند یاد حسین درد دوا می کند چرا که حسین اسم اعظم است و خون مظلوم حسین و یاران وفادارش تا قیام و قیامت در جوشش است.
گو اینکه گروهی سبک سر بی مغز با دمیدن در نای تفرقه و کوبیدن بر طبل اختلاف بخواهند پای ارادت مسلمین را به سرور شهیدان سست کنند و به خیال خود خورشید عالم تاب محبت هاهل بیت را کم فروغ سازند اما زهی خیال باطل.
این بیچارگان نمی توانند با تمسک به خرافه هایی که به اسم دین و سنت نبوی مریدان اهل بیت را هدف قرار داده و با این حربه بین جماعت اهل سنت و شیعه تفرقه بیندازند و در این میان سبک مغزان دیگری که وابسته به استعمار پیرند و به اسم شیعه همان راهی می روند که وهابیت می رود.
آری هدف اینان چیزی نسیت جز بردگی کردن برای دشمنان اسلام و صهیونیسم بین الملل.
اینان آتش جنگ بین مسلمین را در جای جای جهان اسلام برافروخته اند و برای فراهم کردن هیزم این آتش از فتاوای غیر شرعی و اسلامی همچون نکاح نساء استفاده می کنند.
پس در این شرایط به قول رهبر فرزانه انقلاب مسلمانان واقعی باید از تهمت و اهانت به مقدسات بپرهیزند. پس از این فرموده به این نتیجه می رسیم که هر کس به هر نوع در کوس تفرقه و اختلاف بدمد بی شک خائن به اسلام و مسلمین است.
و اینک مائیم و میراث حماسه حسینی که با یک اربعین حماسه زینبی در هم آمیخته است. باید که به اصل قیام حسینی توجه کنیم و از ورود خرافه هایی که به اصل فلسفه عاشورا لطمه می زند و دستاویزی برای هجمه های سنگین علیه شیعه می شود جلو گیری نمائیم.
هرچند نگاهی اجمالی به کتاب تاریخ ثابت می کند که سرمنشأ ورود این خرافه ها هم استعمار است ولی مردم محب اهل بیت به ان توجهی نکرده اند تا این که امروزه به حربه هایی در دست وهابیت تبدیل شده تا به آن شیعه را متهم به رافضی کنند و از بدنه اسلام جدا سازند آنگاه نمادهای اسلامی همچون حرم ائمه اطهار و حتی حرم پیامبر را ویران کنند.
پس باید هوشیار بود و با نشست هایی چون تقریب مذاهب فتنه دشمنان اسلام را خنثی کرد.
ارسال دیدگاه