بدن انسانهای امروزی مطابق با محیط فعلی جهان نیست؛
آیا ریخت انسان ها در قرن های آینده تغییر می کند؟
خبرگزاری پانا: انسانی که امروز روی زمین قدم بر می دارد و در دنیایی مدرن و صنعتی روزگار را سپری می کند میلیون ها سال پیش با شکلی متفاوت پا بر دامنه هستی نهاده است.
به گزارش خبرگزاری پانا، شاید پی بردن به پیشینه انسانی یکی از سوالاتی باشد که به ذهن بسیاری از ما آدمها خطور کند که علم باستان شناسی و انسان شناسی باستانی با مطالعات، بررسی داده ها و نظریه پردازی تا حدودی توانسته پاسخگوی این سوالات باشد.
مدارک و اسناد باستان شناسی حاکی از این است که زندگی و بدن انسان عصر حاضر بسیار شبیه به زندگی در دوره زمین شناسی پارینه سنگی جدید(حدود سه میلیون و ۲۰۰ هزار سال پیش)است و انسان هوشمند که از نه هزار سال پیش متولد شده و تا همین امروز نسل آن باقی است سعی بر تطابق با ژنتیک نسل های آینده دارد و فیزیولوژی به ارث برده انسانهای نخستین را به تدریج به سمت مدرن شدن می برد در حالیکه مدارک و مطالعات علمی می گویند صدها هزار سال طول می کشد تا ژنتیک نسلآینده انسانی دچار تغییر و تحول شود.
بر اساس این داده ها می توان گفت انسان امروز روند تکامل ژنتیکی را طی می کند و بسیاری از بیماری ها و سرطان ها ناشی از جاماندن بدن و فیزیولوژی انسان از پیچیدگی های رو به گسترش جهان است برای مثال از بین رفتن تدریجی دندانهای انسان در طول قرنهای گذشته تا به حال به علت ناسازگاری ساختار دندان با کربوهیدرات موجود در گندم و جو است که نه هزار سال پیش اهلی شده اند.
نظریات باستان شانسی بر این موضوع معتقدند که نخستین انسانواره ها بین پنج تا دو میلیون سال پیش پدید آمدند که در یک میلیون و ۲۰۰ هزار سال قبل با انسان آغازین همزیستی داشته اند و به تدریج انسان های راست قامت یا همان نیاکان مستقیم ما تکثیر شده و در سراسر جهان پراکنده شدند.
نخستین انسان های اندیشه نگر - اندیشه نگر و یا هوشمند - هوشمند، ۴۰ هزار سال پیش متولد شدند و با ایجاد تغییرات تدریجی در برخی دستگاه های بدن مثل جمجمه، دندانها، آرواره و استخوانهای لگن گام به سوی امروزی شدن برداشتند.
آدم و حوا متولد چه هزاره ای هستند؟
برخی نظریه پردازان معتقدند ظهور آدم و حوا در زمین با ریخت انسانهای اندیشه نگر و امروزی تقریبا به نه هزار سال پیش بر می گردد که در این نظریه اختلافات متعددی دیده می شود.
مدرس دانشگاه تهران و فوق دکترای انسان شناسی مولکولی در گفتگو با خبرنگار خبرگزاری پانا، با اشاره به نخستین زیستگاه انسان در جهان گفت: قدیمی ترین مدارکی که از پیدایش انسان در جهان موجود است به آفریقا بر می گردد و به نظر می رسد اولین موجوداتی که بتوان نام انسان را بر روی آنها گذاشت دو میلیون سال پیش در این منطقه زندگی می کردند.
دکتر حامد وحدتی نسب، علت گسترش این موجودات در جهان را تغییرات زیست محیطی دانست و افزود: این موجودات به علت تغییرات اقلیمی و زیست بومی آفریقا در جستجوی محیطی جدید و منابع غذایی از این منطقه خارج شدند که چند مقصد محدود برای سکونت داشتند که مسیرهای آن شامل گذر از سواحل مدیترانه، ایران، افغانستان و پاکستان برای رسیدن به جنوب شرق آسیا، گذر از قفقاز برای زندگی در اروپا،گذشتن از شبه جزیره عربستان و رسیدن به ایران بوده است.
وی ادامه داد: انسانهای نخستین از مسیرهای مختلف به قاره های آسیا و اروپا مهاجرت کردند که در این قاره ها نیز با بروز تغییرات اقلیمی نوعی انسان گونه جدیدتر متولد شدند که همین روند تا هزارها سال بعد در نقاط مختلف دنیا ادامه پیدا می کند.
وی به پیدایش انسان در ایران نیز اشاره کرد و گفت: انسان راست قامتی که ۸/۱ میلیون سال پیش از آفریقا خارج شده به ناگزیر از ایران هم گذر کرده و در این سال می توانیم ردپای انسان را در ایران ببینیم.
ایران ۱۲۰ هزار سال پیش میزبان اولین انسانها بوده است
مدرس دانشگاه تهران اظهار کرد: قدیمی ترین بقایای انسانی در ایران به ۱۲۰ هزار سال پیش بر می گردد از غار هومیان در کوهدشت لرستان به دست آمده است اما ممکن است اسناد قدیمی تری نیز پیدا شود.
وی با اشاره به علت استقرار این نسلها در ایران یادآور شد: مهمترین مسیر مهاجرتی و یا جابجایی برای انسان ها مسیرهای ساحلی به دلیل سهولت دسترسی و به دست آوردن غذا است که ایران به دلیل دارا بودن سواحل دریای خزر و خلیج فارس، یکی از ایده آل ترین سکونتگاه های انسان به شمار می آمده است چه بسا زیستگاه هایی که طی قرنها زیر آب رفته اند.
وی اضافه کرد: دلیل جابجایی انسان های ابتدایی شامل شکار و به دست آوردن غذا ودور کردن قلمرو به دلیل گسترش مکان جمعیتی قبلی بوده و مقصد آنها مشخص نبوده و به فراخور دارا بودن ویژگی های ذکر شده مورد پسند آنها قرار می گرفته است.
وحدتی نسب با بیان اینکه صدها هزار سال طول می کشد تا بدن انسان با محیطی که در نه هزار سال گذشته انتخاب کرده مطابق شود، تصریح کرد: تغییرات بدن انسان در حالتی خود را نشان خواهد داد که بتواند با بیماری های مختلفی که از زمان اهلی کردن حیوانات و ایفا کردن نقش در زندگی انسانها شروع شده مقاومت نشان دهد.
وی اضافه کرد: شکار و استفاده از گوشت و یا شیر حیواناتی مثل گاو و گوسفند و ذخیره کردن غلات که موش، گربه و یا سگ را نیز به زندگی انسانها نزدیک تر کرد انتخابی بوده که انسان در نه هزار سال پیش برای سازگاری با محیط داشته است.
مدرس دانشگاه تهران با تأکید بر فواید حیوانات در زندگی انسان، گفت: همراه بودن حیوانات با انسانها علاوه بر فوایدی که دارد موجب شده انسان دچار بیماری هایی مشترک با حیوانات شود و از این معضلات رنج بکشد.
وی افزود: برای مقاوم شدن بدن انسان در مقابل این بیماری ها و رفع نواقص نسل های بسیاری باید متولد شوند تا با محیط سازگاری پیدا کنند و یا اینکه تغییراتی ژنتیکی در وجود ما ایجاد شود تا بتوانیم مواد غذایی حال حاضر را هضم کنیم.
وحدتی نسب با اشاره به تأثیر مواد صنعتی بر طبیعت انسان، اظهار کرد: مواد شیمیایی در غذاها و موادخوراکی و ناسازگاری آن با سیستم گوارشی انسان باعث شده مشکلات قلبی و عروقی و ده ها بیماری دیگر در بدن ما ایجاد شود و شاید با گذر قرن ها این مشکل رو به بهبودی برود.
وی در بخش دیگری از سخنان خود با بیان اینکه اعتقادات مختلفی در زمینه انسان شناسی بین برخی از مردم مطرح است، یادآور شد: گاهی در بین برخی افراد عامی این موضوع مطرح است که ریخت و شکل انسان با گذر قرن ها و یا هزاره ها به شکل انسان ابتدایی(نئاندرتال) برگردد که قابل پذیرش نیست.
وحدتی نسب معتقد است: ریخت انسان زمانی تغییر پیدا می کند که فرهنگ تغییر کند به نوعی وقتی در یک بازه زمانی محیط عوض می شود و فرهنگ همان فرهنگ قبلی است محیط انسان هایی را برای زندگی انتخاب می کند که خصوصیات سازگاری با فضا را داشته باشند و همین موضوع در هزاره های قبل باعث حذف نسل ها شده است.
وی همچنین خاطرنشان کرد: با پیدایش انسان هوشمند و همچنین فرهنگ، هوش و تفکر، انسان با تغییر خوراک، پوشش و ابزار و وسایل مختلف سعی بر ایجاد تطابق با محیط دارد و به اعتقاد من ریخت انسان از شکل فعلی تغییر پیدا نخواهد کرد اما شاید بعضی از اعضا و دستگاه های بدن مثل دستگاه آپاندیس و دندان عقل که از آن استفاده ای نمی شود به تدریج دچار تغییر شوند.
وحدتی نسب در بخش پایان سخنان خود در خصوص ارتباط علم با مذهب نیز گفت: مذهب به لحاظ ساختار خود با علم متفاوت است و می توان این دو را دو بال مکمل دانست از طرفی در علم از الگوی قابل مشاهده پیروی می کنیم اما در مذهب اعتقادات و فلسفه ها به مردم جامعه القاء می شود و به نوعی می توان گفت نیازی به آزمایش و امتحان ندارد.
خبرنگار: فرشته اکبری/آریا خالدیان
ارسال دیدگاه