مدرس حوزه و دانشگاه:
افشاگری حضرت زینب(س) در راستای رد سیاست تزویر یزیدیان بود
خبرگزاری پانا، مدرس حوزه و دانشگاه گفت: افشاگری حضرت زینب(س) در راستای رد سیاست تزویر یزیدیان بود که اسلام را آنطور که خود میخواستند به مردم معرفی کرده بودند
به گزارش سرویس خبر پانا ، اکرم علوی در گفتگو با خبرنگاران پانا، گفت: ضمن تسلیت فرا رسیدن ایام سوگواری سالار شهیدان و یاران با وفایش، با اشاره به نقش حضرت زینب(س) بهعنوان شیر زن دشت کربلا، اظهار کرد: حضرت زینب (س) در مواجهه با واقعه جانسوز عاشورا همانند یک زن رقیق القلب گریه میکند و جد خود رسول خدا(ص) را صدا میزند و ایشان را گواه بر این ظلم میگیرد.
وی افزود: در این جریان حضرت وظیفه خود میدانست که آتش خیمهها را خاموش کند، مانع از افتادن دیرک و ستون برخی دیگر از خیمهها شود، نگذارد لشکر دشمن زیر انداز حضرت سجاد(ع) را که در بستر بیماری بود به عنوان غنیمت ببرد، آتش لباس کودکان را خاموش کرده و آنها را دلداری بدهد.
علوی با اشاره به اینکه در نگاه اول سنگینی این همه کار طاقت فرسا از عهده یک زن خارج است، تصریح کرد: حضرت زینب (س) در این واقعه بهعنوان یک زن دور اندیش، به وقت خود اشک و آه کرد و در جای دیگر همچون شیرزنی این اقدامات را به انجام رساند زیرا در این مرحله جایی برای تاسف و گریه نبود و ایشان تمام سعی خود را کرد تا جلوی خطر را گرفته و یا آسیب حمله دشمن را به حداقل برساند.
این مدرس حوزه و دانشگاه تاکید کرد: زمانی که در دشت کربلا حضرت زینب(س) ابن سعد را خطاب قرار میدهد و میگوید " ننگ بر تو که پسر پیامبر را میکشند و تو نگاه میکنی" بیانگر این است که ایشان با نهایت صلابت رو در روی لشکر دشمن قرار گرفته است، هر چند طبق قولهای تاریخی ابن سعد برای اینکه سخنان این بانو را نشنود روی خود را از ایشان بر میگرداند و خود را به نشنیدن میزند.
علوی با اشاره به نقش تاثیر گذار حضرت زینب(س) در کوفه، خاطر نشان کرد: قطعا افشاگری تنها با گریه امکانپذیر نمیشود بلکه باید همراه با فریاد و صحبت قاطعانه باشد لذا در هنگام ورود به کوفه آنچنان با صلابت مردم کوفه را خطاب قرار میدهد تا جایی که مردم کوفه که شهر را برای ورود خارجیها آذین بسته بودند به اشتباه خود پی برده و به گریه میافتند.
وی افزود: در تاریخ نقل شده حتی زنی از اهالی کوفه پس از اینکه متوجه شد که اینها خاندان پیامبر هستند با ناراحتی به منزل رفته و تعدادی روسری و پوشش برای زنان کاروان امام حسین (ع) میآورد و به حضرت زینب میدهد تا زنان و دخترانی که روسری و پوششهایشان به غارت رفته بود خود را بپوشانند.
این مدرس حوزه و دانشگاه تصریح کرد: در مجلس جشن یزید سخنرانی آن حضرت به گونهای بود که جشن را به کام یزید تلخ کرد و عدهای پس از روشنگری این بانو مجلس را ترک کرده و حتی برخی دیگر به یزید برای کشتن فرزند رسول خدا ایراد گرفتند.
با توجه به فضای حاکم بر جامعه کوفه سخنرانی حضرت زینب(س) در مسجد کوفه و یا سخنرانی ایشان در کاخ یزید همه در راستای افشاگری اعمال یزید بود.
وی افزود: با توجه به شواهد تاریخی میتوان دریافت که سیاست معاویه و پس از آن یزید، سیاست تزویر بود که در آن مردم را با ظاهر دین آشنا کرده بودند ولی از اصل دین خبری نبود.
علوی تصریح کرد: این ناآگاهی مردم تا جایی بود که طبق اسناد تاریخی در دشت کربلا وقتی کوفیان به سوی لشگر امام حسین (ع) تیر پرتاب میکردند تکبیر میگفتند.
این مشاور حوزه با اشاره به شخصیت والای حضرت زینب خاطر نشان کرد: این در حالی است که این بانو علیرغم همه ظلمهایی که کوفیان در حق خانواده و نزدیکان آن حضرت داشتند آن جماعت را نفرین نکردند و فقط فرمودند که چشمهایتان تا ابد گریان باشد.
علوی تاکید کرد: هر چند این سخن حضرت نیز اشاره به نتیجه عمل مردم و گرفتاری آنها در نتیجه اعمال منکر خودشان داشت زیرا وقتی ملتی حاکم عادل و بر حق را قبول نمیکنند گرفتار حاکم ظالم و باطل می شوند.
این مدرس حوزه و دانشگاه در خصوص این سخن حضرت که فرمود " من چیزی جز زیبایی ندیدم" تصریح کرد: هدف انسان کامل تسلیم خدا بودن است و وقتی این اتفاق افتاد به اوج بندگی و پیروزی رسیده است و حضرت زینب(س) این امر را در امام حسین (ع) و یاران ایشان دید.
وی افزود: همچنین نگاه مومن به همه پیشامدها و حوادث زیباست زیرا آنها را از سوی خداوند و خیر میداند.
این مدرس حوزه و دانشگاه در پایان خاطر نشان کرد: خیر گاهی اوقات جلی است که ظاهر و باطنش زیبا است و گاهی خیر خفی است که ظاهر آن سختی و جنگ و شهادت است اما باطنی زیبا دارد و این سخن حضرت نیز اشاره بر این مورد دارد.
ارسال دیدگاه