سعید پیردوست:
پدرم مایل نبود در سینما فعالیت كنم!
خبرگزاری پانا:او در سال ۱۳۵۲ ازدواج كرد و ثمره ازدواجش دو فرزند به نام های شهرزاد و نیما است كه در اینجا ضمن گفت و شنود با فرزندانش، كوشیده ایم حكایتگر گوشه های پنهان زندگی خانوادگی او، از زبان فرزندانش باشیم.
به گزارش پانا، سعید پیردوست بازیگر تلویزیون و سینما در سال ۱۳۱۹ در تهران دیده به جهان گشود و تا مقطع دیپلم طبیعی تحصیل كرد. او از سال ۱۳۵۱ با بازی در فیلم سینمایی «خاك» به كارگردانی مسعود كیمیایی فعالیت در عرصه بازیگری را شروع كرد. او در سال ۱۳۵۲ ازدواج كرد و ثمره ازدواجش دو فرزند به نام های شهرزاد و نیما است كه در اینجا ضمن گفت و شنود با فرزندانش، كوشیده ایم حكایتگر گوشه های پنهان زندگی خانوادگی او، از زبان فرزندانش باشیم. با دخترش شهرزاد و پسرش نیما پیردوست درباره زندگی، افكار و آثار او گفت و شنودی انجام شده كه به نظرتان می رسد.
خانواده پیردوست در یك نگاه
من شهرزاد پیردوست هستم. متولد ۱۳۵۵ تهران، فرزند اول خانواده ام و یك برادر به نام نیما دارم. همسرم محسن دانش پرور در زمینه نقشه كشی فعالیت دارد. ثمره ازدواجم دختری به نام روژان است. من در خانواده ای گرم و صمیمی بزرگ شده ام. پدرم همیشه سعی داشته در مشكلات زندگی مرا همراهی كند. با مادرم ارتباطی صمیمانه دارم و با استفاده از دانش و تجربیات او مشكلات زندگی را برطرف می كنم. برادرم با وجود آنكه از من كوچكتر است، اما همیشه در زمینه های فكری مرا یاری می دهد.
دوست دارم پدرم ایفاگر نقش های جدی باشد
من دوست دارم پدرم بیشتر در كارهای جدی بازی كند و خوشبختانه او بیشتر ایفاگر نقش پدر است. كسانی كه می دانند من دختر سعید پیردوست هستم وقتی مرا می بینند نظر مرا درباره پدرم می پرسند و یا سوال می كنند شما پدرتان را در عرصه بازیگری چقدر موفق می دانید و من سعی می كنم صادقانه و با خوشرویی به سوالات آنها پاسخ بدهم.
یك روز خبرنگاری از من پرسید اگر پدرت بازیگر نبود، دوست داشتی در چه كاری فعالیت می كرد؟ و من پاسخ دادم، زمانی كه من بچه بودم پدرم مدیرعامل شركتی بود و فكر می كنم اگر بازیگر نمی شد، لابد همان كار را ادامه می داد. من در لوكیشن فیلم های دست های آلوده، مزاحم، دندان مار و مجموعه های تلویزیونی پاورچین، شب های برره، حضور داشتم و وقتی تحت تاثیر بازی بازیگران قرار می گرفتم، دلم می خواست كه من هم مقابل دوربین بازی كنم.
پدر مایل نبود در سینما فعالیت كنم
من در گذشته به بازیگری علاقمند بودم و با وجود آنكه پدرم مایل نبود در سینما فعالیت كنم در فیلم های هتل كارتن و ساغر از ساخته های سیروس الوند پشت صحنه و جلو دوربین حضور داشتم و از اینكه پدرم در عرصه بازیگری فعالیت می كند مغرور و خوشحال هستم. البته گاهی اوقات از نقش هایی كه بازی می كند انتقاد دارم كه انتقادم را نیز می پذیرد.
لحظات تلخ و شیرین زندگی من و پدر
پدرم خیلی مهربان است. همیشه هم ابراز علاقه اش را نشان می دهد. اگر هم مشكلی داشته باشد، با كسی مطرح نمی كند. بارها حس كرده ام از مشكلی رنج می برد علت ناراحتی او را پرسیده ام جواب درستی نداده در حالی كه من دوست دارم مشكل خود را به زبان بیاورد تا ما هم با او همفكری و همدردی كنیم، اما او برای اینكه ما ناراحت نشویم حرفی نمی زند و می كوشد مشكل را خودش به تنهایی برطرف كند.
پدرم وقتی در خانه است با دخترم روژان بازی می كند و لحظات شیرین و نشاط آوری برای من و خودش ایجاد می كند. وقتی هم كه مقابل دوربین است به خاطر عشق و علاقه ای كه به بازیگری دارد، دلپذیرترین و شیرین ترین لحظات را می گذراند و به طور قطع اگر بازیگری برایش جذابیت نداشت عمر خود را صرف بازیگری نمی كرد.
پدر به روایت پسر
نیما پیردوست، پسر سعید پیردوست كه متولد ۱۳۶۰ است اظهار داشت از اینكه پدرم بازیگر است، بسیار خوشحال هستم و تمام نقش هایی را كه در فیلم ها و سریال ها بازی كرده دوست دارم. من به پشتوانه تشویق و حمایت پدر و همین طور علاقه خودم به بازیگری در چند فیلم و چند صحنه از مجموعه «قهوه تلخ» بازی كرده ام و معتقدم كسی كه می خواهد در عرصه بازیگری فعالیت كند، باید عاشق این حرفه باشد و پدرم یكی از عاشقان این حرفه است. پدرم سعید پیردوست، مردی خوشرو و مهربان است و به همه احترام می گذارد. دوستان من به پدرم علاقه زیادی دارند و فیلم ها و سریال های او را می بینند. پدر هم، خیلی خوب و راحت با دوستان من ارتباط برقرار می كند.
مشورت و تمرین با پدر
من در زندگی مشترك هر وقت موضوعی پیش بیاید، با پدرم مشورت می كنم و یا اگر در محل كارم مشكلی پیش بیاید، سعی می كنم موضوع را حتماً با پدرم كه در همه زمینه مرا راهنمایی می كند در میان بگذارم و از او مشاوره بگیرم و تا امروز هم از مشورت با او ضرر نكرده ام. زمانی كه هنوز ازدواج نكرده بودم پدرم نقش مقابلش را، اگر دختر بود با من تمرین می كرد. من هم نقش ها را خیلی خوب بازی می كردم.
احساس آرامش و آسایش می كنم
ساعاتی كه در منزل هستم و سرم به امور خانه داری گرم است احساس لذت می كنم. زمانی هم كه در كنار پدر و مادرم هستم به دلیل درد دل با پدر و مادرم احساس راحتی و آرامش و شادی می كنم و با وجود آنكه فضای خانه ام را دوست دارم، اما وقتی در خانه پدرم هستم احساس شعف و شادی بیشتری دارم. فیلم و سینما را خیلی دوست دارم و سعی می كنم زیاد فیلم ببینم و به مطالعه و به خصوص خواندن مجله خانواده هم علاقه دارم. همچنین تمام سریال ها و فیلم ها و حتی تكرار آنها را هم از تلویزیون می بینم و اگر سی دی آنها در خانه باشد باز هم می بینم و تحت تاثیر بعضی از نقش هایی كه پدر بازی كرده است، گریه ام می گیرد.
درس هایی كه از پدر آموختم
قبل از آنكه ازدواج كنم خیلی مشكل داشتم. اغلب شب ها پدرم تا دیر وقت سركار بود. وقتی اندوهگین می شدم، با چشمانی اشك آلود برایش نامه می نوشتم كه «بابا! زود بیا و دیر برو» اما همیشه صبح ها زود می رفت و آخر شب خسته و كوفته به خانه بر می گشت. من برای پدرم آرزوی سلامتی دارم و آرزو می كنم همیشه سایه اش بالای سرم باشد. زمانی كه پدرم به دلیل بیماری در بیمارستان بستری بود روزهای تلخ سختی را گذراندم. من محبت، فداكاری و عشق و... و احترام به بزرگترها را از پدر آموختم و همیشه سعی كرده ام مانند پدر صبورانه زندگی كنم و البته، در مواردی هم صبوری به ضررم بوده است. پدرم همیشه می گوید در اختلافات و كشمكش ها سعی كنید آرامش داشته و از خطاهای دیگران بگذرید. شاید در آن لحظات صبوری در ظاهر به ضررت تمام شود، اما در آینده نتیجه ای را خواهی دید. پدرم آمد متفكری است و او را مایه افتخار خودم می دانم.
تلخ ترین خاطره
تلخ ترین خاطره ای كه دارم مربوط به لحظه جدایی از پدرم، بعد از ازدواجم بود. آن شب با چشمانی اشكبار از خانه پدری بیرون رفتم.
راه و رسم بهتر زیستن را در خانواده آموختم
یك پدر وظیفه دارد همیشه كنار خانواده اش باشد و با اعضای خانواده همفكری كند و هیچ موقع از محبت به آنها مضایقه نداشته باشد. من از پدر و مادرم متشكرم، چون در طول زندگی با مشكلات زیادی روبرو شدم كه آنه به من آرامش بخشیدند و «راه بهتر زیستن» را به من آموختند.
ارسال دیدگاه