با مخالفتهای نوجوان چگونه روبرو شویم؟!
خبرگزاری پانا:باید بدانیم كه وقتی آنها سركشی می كنند این وظیفه والدین است كه برای آنها حد و مرزهای منناسبی تعیین كنند.
به گزارش پانا، سال های نوجوانی نه فقط برای نوجوان بلكه برای همه اعضای خانواده، دورانی پیچیده و پرماجراست. شما چه دوست داشته باشید، چه نداشته باشید نوجوان تان، مراحل تغییر و تحول زیادی را كه طبیعی هم هستند، طی می كند. رشد او از دوران كودكی به سوی بزرگسالی و از وابستگی به سوی استقلال در جریان است. نوجوان ها از نظر رشد جسمی و روانی با هم تفاوت دارند اما اكثر نوجوانان دارای مراحل رشد طبیعی هستند. آنها در طی مسیر رشد سه مرحله را طی می كنند و در هر مرحله با ویژگی ها و مشكلات خاصی روبرو هستند. در اوایل نوجوانی كه قدرت تفكر و شناخت آنها رشد بیشتری پیدا می كند، شباهت آنها به افراد بالغ بیشتر می شود و به تدریج شروع به تجزیه و نتحلیل مسائلی می كنند كه در اطراف شان در جریان است. آنها ارزش ها و دانسته های خود را با اطلاعات دوستان خود و سایرین در مدرسه و جامعه مقایسه می كنند. در نتیجه ممكن است سوال هایی در مورد عقاید و ارزش های شما برایشان مطرح شود. یا از قوانین و نظام حاكم در خانه انتقاد كنند و اختیارات شما را زیر سوال ببرند و با مقررات شما به مبارزه برخیزند. همه اینها در فرآیند رشد شخصیت نوجوان طبیعی است و جزئی از مراحل رشد به شمار می رود. اما باید بدانیم كه وقتی آنها سركشی می كنند این وظیفه والدین است كه برای آنها حد و مرزهای منناسبی تعیین كنند.
احتمال دارد نوجوان این مرزها را نپسندد نو در برابر آنها مقاومت كند و محدودیت ها را به بوته آزمایش بگذارد كه این خصوصیت هم طبیعی این دوران است و شما قطع و مهربان، بر موضع خود بمانید و استثناها را نیز گاهی مد نظر داشته باشید. محدودیت هایی كه شما برای نوجوان تان وضع می كنید باید به گونه ای باشد كه به عزت نفس او خدشه و صدمه وارد نكند. هیچ نوجوانی با اطاعت كوركورانه از والدین به بلوغ كامل نمی رسد.
زمان می گذرد و درست موقعی كه شما به این وضع عادت كرده اید، دوره اواسط نوجوانی با مشكلاتی كاملاً متفاوت شروع می شود. نوجوان در این دوره بیشتر از آن كه شما را به مبارزه بطلبد، شما را ندیده می گیرد یا از شما می خواهد كه تنهایش بگذارید و در عوض برای هم صحبتی و معاشرت بیشتر به دوستان خود وابسته می شود و زمان بیشتری را در بیرون از خانه با آنها می گذراند؛ دوستانی كه شما آنها را تایید نمی كنید ممكن است بخواهد خیلی چیزها را تجربه كند. مثلاً احتمال دارد برای اولین بار با مسائل جنسی یا مواد مخدر و... آشنا شود یا در طرز لباس پوشیدن خود تغییراتی ایجاد كند كه شما با آن موافق نباشید. این دوران می تواند برای شما خیلی ترسناك و نگران كننده باشد، زیرا ممكن است نوجوان برای اثبات استقلال و فردیت خود كارهایی انجام دهد كه تحمل آن برای والدین دشوار و پیامدهای آن برای نوجوان و خانواده او سنگین باشد. والدین وظیفه دارند معیارها و ارزش های خود را برای نوجوان مشخص كنند تا نوجوان از آنچه مورد توقع و احترام آنهاست با خبر باشد. احتمال رنجش نوجوان از مقرراتی كه برایش وضع شده، وجود دارد كه باید با همدلی و شكیبایی با آن برخورد كرد.
آیا دانستن این نكته كه مقاومت، مخالفت و ایستادگی در مقابل والدین جزء ویژگی های دوره نوجوانی و گذر است، كار والدین یا جانشینان آنها را راحت می كند؟
احتمالاً نه، زیرا هنوز زمان زیادی از آن روزگار نگذشته كه فرزندتان شما را قبول داشت، به شما وابسته بود و هر كاری شما می كردید به نظرش درست بود. و حالا انگار كه یك شبه تغییر چهره داده و شما را یك آدم معمولی و یك انسان جایزالخطا می بیند و نظرات شما را سبك، سنگین كرده و گاهی رد می كند. ممكن است احساس های كاملاً متفاوت نسبت به شما نشان دهد یعنی گاهی شما را دوست داشته باشد و گاهی از شما بدش بیاید. یا وقتی شما «نه» می گویید، او بدون فكر «بله» بگوید و خلاصه عقیده ای مخالف شما ابراز كند.
در نهایت این طور به نظر می رسد كه در اواخر دوره نوجوانی، بیشتر نوجوانان به خلق و خوی ثابت تری می رسند و مقداری آیامش به خانواده باز می گردد. به احتمال زیاد اكثر نوجوان ها در این دوران نسبت به پدر و مادرشان مطیع می شوند و دوباره به خیلی از ارزش ها و نظرات والدین شان (چه خوب و چه بد) روی می آورند. در این دوره ممكن است در مورد آینده انتخاب شغل و برقراری روابط خود با دیگران به طور جدی فكر كنند و دست به انتخاب هایی بزنند. این مرحله می تواند دورانی به نسبت آرام تر در آستانه بزرگسالی باشد.
والدین با این شرایط چگونه روبرو می شوند؟
والدین نیز ممكن است در مقابل این توفان ها، مثل نوجوان خود دمدمی و غیرمنطقی رفتار كنند. ممكن است یك لحظه از او كاملاً حمایت كنند و لحظه بعد، هیچ كاری برایش انجام ندهند. پس آنها هم باید خود را در این فراز و نشیب احساسی ارزیابی كنند و به چگونگی رفتار خودآگاه باشند. آیا گاهی با احساس عشق و عاطفه و گاهی با احساس خشم، بدگمانی، ناكامی، ناامیدی و بی اعتمادی با فرزندتان رفتار می كنید؟ به یاد بسپارید كه رفتارهای مقابله جویانه ای كه از نوجوان سر می زند، یك گام مهم برای رسیدن او به استقلال فردی و شخصیتی است. در خانواده هایی كه روابط صمیمی توام با احترام و تفاهم وجود دارد رفتارهای طغیانگرایانه نوجوانان بخشی از دوره رشد آنان محسوب شده و والدین می دانند نوجوان شان كوشش می كند راه مستقلی را برای خود انتخاب كند، به همین دلیل كاملاً مواظبند تا الگوی بزرگسالانه خود و یا دیگران را بر او تحمیل نكنند. والدین آگاه می دانند در ارتباط با نوجوانان اجبار و تحمیل راه به جایی نخواهد بود چرا كه در این صورت هر چند ممكن است نوجوان ظاهراً تسلیم آنها شود اما در واقع به زودی روش دیگری را برای ابراز مخالفت اتخاذ كرده و آنها را در مقابل مشكل جدیدی قرار خواهد داد.
انواع والدین با اصول متفاوت
روش های پدر و مادر بودن همان انتخاب هایی است كه در شرایط مختلف و در رابطه با فرزندان خود انجام می دهیم. انواع گوناگون رابطه والدین و فرزندان وجود دارد مثلاً:
والدین همان كه من می گویم و بی انعطاف
والدین متغیر و بدون اصول ثابت ارزشی
والدین غرق در مشكلات خود
والدین عصبانی و سرزنش گر
والدین نگران و زیادی فداكار
والدین ساكت و مرموز
والدین به خاطر من این كار را بكن
والدین پر توقع و با انتظارات زیاد
والدین خوب، منطقی، با اعتماد به نفس و مهربان فقط والدین خوب هستند كه ظاهراً راه صحیح را انتخاب می كنند. اینها والدینی نه عالیف بلكه منطقی با اعتماد به نفس و مهربان هستند. والدین خوب ممكن است كه در شرایط خاص ویژگی های والدین دیگر را داشته باشند ولی رمز موفقیت آنها در خانواده گوش دادن به صحبت های فرزندان و گفتگو با آنهاست. در شرایطی كه روابط ناسازگارانه در یك خانواده حكمفرماست، با توجه به وضعیت روحی نوجوانان امكان انحراف و انحطاط و كشانیده شدن نوجوانان به طرف دسته های بزهكار و منحرف بسیار است.
برای كمك به بهبود روابط تان اشتیاق داشته باشید
پدر و مادر بودن امری غریزی نیست، این كار یك مهارت ذاتی نیست، بلكه هنری است كه باید فرا گرفته شود و آنچه ما می دانیم از والدین خود آموخته ایم. نوع تربیت و رفتار والدین ما در روش های تربیتی ما موثر است حتی اگر روش های آنها را قبول نداشته باشیم. اغلب والدین و نوجوانان می توانند با هم سازگار شوند اما گاهی اوقات روابط آنها به بن بست می رسد و نیاز به كسی دارند كه خارج از این رابطه باشد و با بصیرت، آگاهی و در عین بی طرفی در حل مشكلات به آنها كمك كند و آموزش دهد. كمك گرفتن از یك مشاور همیشه می تواند راه حل خوبی باشند و در رابطه با نوجوان بهتر است با اتفاق همدیگر به مشاور مراجعه كنید.
منبع: افکارنیوز
ارسال دیدگاه