حرفهای یک پرسپولیسی از ماشین و خانوادهاش
خبرگزاری پانا:قاسم دهنوی طی سه فصل اخیر بیشتر برای اهالی فوتبال شناخته شد و حاصل سال ها تلاش مستمرش در فوتبال ایران را حالا و پس از سال ها به چشم می بیند و درصدد است سرانجام این تلاش ها بازی در جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل در تابستان سال ۹۳ باشد.
به گزارش پانا، با سروصدای زیادی به پرسپولیس پیوست و در شرایطی كه سپاهان هم او را می خواست به تهران آمد و عضو تیم قرمزپوش پایتخت شد. قاسم دهنوی طی سه فصل اخیر بیشتر برای اهالی فوتبال شناخته شد و حاصل سال ها تلاش مستمرش در فوتبال ایران را حالا و پس از سال ها به چشم می بیند و درصدد است سرانجام این تلاش ها بازی در جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل در تابستان سال ۹۳ باشد.
كار در پرسپولیس و با علی دایی را می پسندی؟
خیلی عالی است. من فصل پیش بازی برای تیم پرطرفدار تراكتورسازی را تجربه كردم، اما پرسپولیس چیز دیگری ست. علی دایی هم كه جای خودش را دارد و من ارادت ویژه ای به او دارم و اصلاً بیشتر به خاطر علی آقا بود كه به پرسپولیس آمدم.
چند ساله هستی؟
من متولد اول فروردین سال ۱۳۶۰ در مشهد مقدس هستم.
كدام محل مشهد مقدس؟
كوی امیر. همه مشهدی ها آن را می شناسند.
چند خواهر و برادر هستید؟
ما نه خواهر و برادر هستیم كه با پدر و مادرم ۱۱ نفر می شویم. ما چهار برادر و پنج خواهریم كه من بچه هفتم خانواده و پسر سوم هستم.
خانواده ات در مشهد مقدس زندگی می كنند؟
بله، همه در مشهد زندگی می كنند.
فوتبال را از كدام تیم شروع كردی؟
من هم مثل بقیه بچه ها از زمین خاكی شروع كردم و در همان كوی امیر پا به توپ شدن را یاد گرفتم. اولین مربی ام هم آقای علی سیف بود. بعدها وقتی جوان تر شدم به عضویت تیم شهرداری مشهد درآمدم و سپس سه فصل به برق شیراز رفتم. تیم های بعدی ام هم به ترتیب همای تهران، مس رفسنجان، مس كرمان، تراكتورسازی تبریز بوده و حالا نیز پرسپولیس است.
چه شد كه این قدر دیر دیده شدی؟
خدا بیامرز آقای مهدی محمدی مربی كرمانی كه به تازگی درگذشت در مس كرمان و پس از رفتن آقای پرویز مظلومی دو بازی برابر پرسپولیس فیكس به من بازی داد و من هم در همان دو بازی دیده شدم.
چقدر درس خواندی؟
من فوق دیپلم حسابداری دارم از دانشگاه شهید بهشتی.
حسابداری چقدر در فوتبال به دردت خورد؟
به هیچ دردی نخورد. دیگر هم قصد ادامه تحصیل ندارم، چون دیگر نه حوصله اش را دارم و نه وقتش را.
كی ازدواج كردی؟
نه سال پیش. سال ۱۳۸۳ بود كه ازدواج كردم.
فرزند هم دارید؟
یك دختر به نام «كیمیا» كه متولد ۲۸ شهریور ۱۳۸۶ است.
پس به تازگی تولدش بوده! هدیه تولد چه چیزی برایش خریدی؟
یك جفت كفش اسكیت و كلاه ایمنی و سایر متعلقات را برایش خریدم تا برود كلاس اسكیت.
همسرت با زندگی حرفه ای تو مشكلی ندارد؟
خیر! من از همان روز آشنایی مان به او گفتم كه شرایط زندگی با یك فوتبالیست چطور است و او هم پذیرفت. در این سال ها هم همواره یار و پشتیبان همیشگی ام بوده است.
از خودت خانه داری؟
بله. در مشهد یك واحد آپارتمان دارم. در تهران هم مستاجر باشگاه پرسپولیس هستم.
شغل دیگری داری؟
نه، متاسفانه آنقدر در اردوهای باشگاهی و تیم ملی هستم كه فرصت نمی كنم كاری غیر از این را انجام دهم.
برنامه ات برای دوران بازنشستگی از فوتبال چیست؟
فكرش را نكرده ام. شاید بروم سراغ مربیگری.
اوقات فراغتت را چطور سپری می كنی؟
اوقات فراغت خیلی كمی دارم ولی اگر فرصت كنم با دختر و همسرم به پارك یا مركز خرید می رویم و غذایی بیرون از خانه می خوریم. خیلی به مسافرت علاقه دارم كه آن هم اصلاً موقعیتش مهیا نمی شود.
اهل هنر هم هستی؟
عاشق فیلم دیدن هستم و از ویدئو كلوپ نزدیك خانه ام تمام فیلم های ایرانی اش را می گیرم و می بینم.
خودت به چه تفریحی علاقه داری؟
عاشق ماشین سواری و رانندگی هستم.
ماشینت چیست؟
یك هیوندای جنسیس مشكی دارم. مدل ۲۰۱۱.
اهل بازی كردن در فیلم و سریال هستی؟
نه! اما در دوران مدرسه عضو گروه سرود مدرسه استاد شهریار مشهد بودم و یادم هست كه در روز راهپیمایی ۲۲ بهمن در میدان شهرداری مشهد با گروه سرودمان سرود ۲۲ بهمن را برای مردم اجرا كردیم.
از پرواز با هواپیما ترسی نداری؟
نه. اگر قرار بر مردن آدم به طریقی می میرد. هواپیماهای ایرانی به جای كشتن بیشتر مسافران را سكته می دهند.
كجای ایران را برای سفر رفتن دوست داری؟
كیش. دنبال یك فرصت هستم تا باز هم به كیش بروم.
غذای محبوبت؟
انواع ماكارونی و خورش قورمه سبزی.
اهل مد و مارك هم هستی؟
بله، لباس هایم همه مارك دار هستند.
چه برنامه ای برای آینده دخترت داری؟
قبل از هر چیز تحصیلاتش را ادامه دهد و در كنارش هم از ورزش غافل نشود.
آرزوی ورزشی ات چیست؟
با تمام وجود تمرین می كنم تا همراه تیم ملی به جام جهانی بروم. سقف آرزوهای ورزشی ام آنجاست.
آرزوی زندگی ات چیست؟
اول و آخر سلامتی خودم و خانواده ام. بعد هم خوشبختی همسر و دخترم.
حرف پایانی؟
از همه كسانی كه برایم زحمت كشیدند تا به این مرحله از زندگی برسم متشكرم به ویژه پدر و مادرم. از شما و همكاران تان در مجله «روزهای زندگی» هم ممنون هستم.
منبع: افکار نیوز
ارسال دیدگاه