برگزاری ششمین نشست «شرح و تفسیر نهج البلاغه» در دارالقرآن شهرداری اسلامشهر
خبرگزاری پانا: ششمین نشست «شرح و تفسیر نهج البلاغه» در نیم سال دوم ۹۲، با محوریت حکمت ۴۵ با حضور حجت الاسلام «حبیب الله سراقی» در دارالقرآن شهرداری اسلامشهر برگزار شد.
به گزارش خبرگزاری پانا به نقل از روابط عمومی دارالقرآن اسلامشهر، حجت الاسلام سراقی در ابتدای نشست به موضوع شناخت مومن از منافق پرداخت و گفت: اعتقاد به امام، ملاک و معیار تشخیص بین مؤمن و منافق است. از آیات و روایات استفاده می شود که مومن تسلیم محض خداوند تبارک و تعالی است و اگر تنبیه شود، می داند به یقین در آن مصلحتی بوده و این تنبیه به عنوان هدایتی از جانب مولا می باشد نه عقاب و عذاب. اگر مومن از درگاه مولای خود طرد شود باز هم به مولای خود وفادار می ماند و از ولی- نعمت خود رو برنمی گرداند، بنابراین از حضرت علی علیه السلام و اولاد علی علیهم السلام بغض و کینه ای به دل نمی گیرد. همچنان که حضرت امیرالمومنین (ع) می فرماید: « لَوْ ضَرَبْتُ خَیْشُومَ الْمُؤْمِنِ بِسَیْفِی هَذَا» اگر با شمشیرم بر بینى مؤمن بزنم که «عَلَى أَنْ یُبْغِضَنِی مَا أَبْغَضَنِی» دشمن من شود، با من دشمنى نخواهد کرد.
وی درادامه بیانات خود به دشمنی منافق اشاره کرد و گفت: حضرت در ادامه می فرماید: «وَ لَوْ صَبَبْتُ الدُّنْیَا بِجَمَّاتِهَا عَلَى الْمُنَافِقِ؛ اگر تمام دنیا را به منافق ببخشم، «عَلَى أَنْ یُحِبَّنِی » تا مرا دوست بدارد، «مَا أَحَبَّنِی» دوست من نخواهد شد. نقش مخرّب منافقان به گونه ای است که بارها در آیات قرآن به آنان اشاره شده و یکی از سوره های قرآن به این نام است.
حجت الاسلام سراقی به نشانه های منافق پرداخت و گفت: منافقین به دو گروه تقسیم می شوند، گروه اول، کسانی هستند که ایمان نیاورده و به عنوان جاسوس وارد جامعۀ اسلامی می شوند تا در صفوف مسلمین نفوذ کنند و به اسلام و مسلمین ضربه بزند.گروه دوم کسانی هستند که تظاهر به ایمان می کنند و همۀ اعمال عبادی آنها ظاهری و زبانی است. در آیات قرآن نیز به این افراد اشاره شده که منافقان هرگاه با مؤمنان برخورد می کنند به دروغ می گویند: ما نیز همانند شما ایمان آورده ایم و امّا در خلوت به یاران شیطانی خود می گویند، ما عملاً با شما هستیم و می خواهیم مؤمنان را مسخره کنیم.
وی در باب شناخت منافق تصریح کرد وگفت: لازم است منافق از حیث مصداق و جریان شناسی و نیز از لحاظ رفتار و خصوصیات اخلاقی مورد بررسی قرارداده شود تا همه او را بشناسند و بتوانند در جامعه با منافق مدبّرانه برخورد کنند. منافق در اسلام از زمانی مطرح شد که پیامبر به مدینه هجرت کرد و قوّت و پیروزی اسلام آشکار شد. با این هجرت، عدّه ای ظاهر الصلاح که تظاهر به اسلام می کردند امّا در باطن ایمان نیاورده بودند، تلاش می کردند تا ضرباتی را به جامعه اسلامی وارد کنند.
حجت الاسلام سراقی در بیانات خود به مراتب نفاق اشاره کرد و افزود: نفاق مراتبی دارد که عبارت است از نفاق عبادی، نفاق اعتقادی، نفاق اجتماعی که نفاق عبادی عبارت است از این که فرد عبادت شرعی را به قصد جلب توجه مردم انجام می دهد که در اصطلاح به آن ریا گفته می شود امّا در خلوت با سستی و کاهلی عبادت می کند. در نفاق اجتماعی فرد در ظاهر نمایش می دهد که اهل محبت و دوستی با شخص است، و از او مدح و چاپلوسی می کند امّا در غیاب او، او را تکذیب و غیبت می کند و در نفاق اعتقادی فرد عمری اظهار کلمۀ توحید و نبوت و ایمان و محبت می کند امّا اصل توحید و نبوت را در باطن نپذیرفته است.
حجت الاسلام سراقی در پایان نشست تصریح کرد: نقش مخرّب منافق به گونه ای است که دائماً در حال نفاق و تفرقه افکنی است و بر دیگران لازم است که در کلام و نحوۀ کردار و رفتار منافق دقت داشته باشند. در جامعۀ کنونی ما نظیر این افراد فراوانند همچون کسانی که تمایل به برقراری رابطه با آمریکای خیانتکار را دارند و دائماً در میان مردم عنوان می کنند که مردم ایران چه نیازی به بهره مندی از انرژی هسته ای دارند. آنها با این بیان، قصد تفرقه افکنی در میان مردم را دارند.
ارسال دیدگاه