یادداشت سیاسی/
مخالفین گفت و گو با آمریکا از چه می ترسند؟
خبرگزاری پانا: چرا نباید با آمریکا مذاکره کرد؟ این سوالی است که این روزها ذهن بسیاری را به خود مشغول کرده اما مخالفین هیچ استدلالی برای این مساله ارایه نکرده و تنها بر تبل مخالفت می کوبند.
به گزارش خبرنگار سیاسی پانا؛ هفته گذشته، برای دیپلماسی خارجی کشور، هفته پر حاشیه ای بود، از گفت و گوی محرمانه ظریف با اعضای کمیسیون امنیت ملی مجلس و انتشار اخبار آن در رسانه ها گرفته تا بیمار شدن ظریف برای یک تیتر. حتی مقامات آمریکایی هم حاشیه ساز شدند به طوری که وزیر خارجه این کشور ادعای گفت و گوی محرمانه با ظریف را مطرح کرد که از سوی ظریف تکذیب شد.
همه این حاشیه ها پیرامون یک موضوع شکل گرفته است و آن گفت و گو با آمریکا است. "بود یا نبودن رابطه با آمریکا" مساله این روزهای ایران است. موافقان می گویند با حفظ عزت ملی و در چارچوب قوانین بین الملل ما باید از حقوق خود دفاع کنیم. معتقدند حقوق ملت ایران با انزوای رژیم صهیونیستی در جوامع بین المللی محقق می شود؛ به همین منظور ظریف با تمام توان در ۱۶ روز سفر به نیویورک تلاش کرد تا به مردم جهان نشان دهد که نتانیاهو "دروغگو" است.
اما مخالفین گفت و گو با آمریکا، معتقدند که آمریکا دشمن ایران بوده و همه رفتارهای آن برای آسیب زدن به ایران است حتی اگر در ظاهر روی خوش نشان دهد. این گروه به صورت کامل ارتباط با غرب را به شعار "نه شرقی، نه غربی، جمهوری اسلامی" نسبت می دهند. غاقل از اینکه این شعار زیربنای فکری و فلسفی انقلاب ما را تشکیل می دهد اما روابط تجاری فارغ از این موضوع قابل طراحی است. به عنوان مثال ما با کشورهایی مانند فرانسه، انگلیس، روسیه و حتی چین روابط دیپلماتیک و تجاری داریم اما به معنای تاثیر پذیری از آنها نیست.
کسانی که گفت و گو با آمریکا را منع می کنند چه تفاوتی بین فرانسه و آمریکا قائل هستند؟ آیا آمریکا را قدرتی برتر می بینند که گفت و گوی با آنها به ناچار ما را مجبور به پذیرش قواعد فکریشان می کند؟ در این صورت باید تاکید کرد که قدرت پوشالی برای آمریکا قائل شده اند. و اگر گمان می کنند که برقراری رابطه با آمریکا در آینده ما را نسبت به انقلاب اسلامی و مفاهیم عمیق آن سرد می کند باید تاکید کرد که در ۳۵ سال گذشته ارتباط و یا قطع ارتباط با هیچ کشوری نتوانست مواضع مردم در برابر انقلاب اسلامی را محکم و یا سست کند.
مخالفین رابطه با آمریکا از چه می ترسند؟ در اجلاس نیویورک دیدیم که مواضع ایران قاطعانه بیان شد و از حقوق هسته ای کشور دفاع تمام عیاری انجام شد. این دستاورد در حالی بود که بر خلاف سالهای گذشته هیچ کسی سالن اجلاس را ترک نکرد و بنیامین نتانیاهو تنهاترین فرد در اجلاس این دوره بود. آیا جمهوری اسلامی ایران دستاورد دیگری نیاز داشت؟ بدون شک خیر. ما به دنبال مطرح کردن گفتمان صلح ایران و نشان دادن چهره خصمانه رژیم صهیونیستی هستیم بنابراین دیپلماسی ایران همانگونه که رهبر معظم انقلاب فرمودند مورد حمایت همگان است.
دو سوال اساسی از مخالفین داریم:
• اول اینکه چرا رابطه با آمریکا صفر و صد دیده می شود و مخالفین یا به دنبال نابودی آمریکا هستند و یا اگر قرار بر ارتباط باشد آن را یک رابطه برادری تلقی می کنند در حالی که می توان آمریکا را متقاعد کرد که علیه منافع ملی عمل نکند؟
• سوال دیگر اینکه چه افراد یا گروه هایی از دشمنی ایران و آمریکا سود می برند؟ یک گزینه رژیم صهیونیستی است اما آیا گزینه دیگری هم هست؟
در پایان همانگونه که رهبر معظم انقلاب فرمودند "ما به آمریکایی ها خوشبین نیستیم"، در حال حاضر ایران آنها را در بوته آزمایش گذاشته است تا ثابت کند راست گو چه کسی است و چه افرادی اهداف پنهانی خود را تحت کلماتی مانند سلاح هسته ای و حقوق بشر به پیش می برند. در این شرایز ایران باخت ندارد بلکه طرف مقابل می تواند انتخاب کنند که ببازد یا بازی برد برد طراحی کند.
ارسال دیدگاه