وقتی منافع حزبی بر منافع ملی غالب می شود!؛
چرا نمایندگان مجلس سخنان محرمانه ظریف را تیتر یک روزنامه ها کردند؟
خبرگزاری پانا: سیاست خارجی نیاز به یک صدایی دارد، حتی اگر این یک صدایی تنها برای ظاهر سازی باشد اما این اصل مهم این روزها بازیچه افرادی شده که منافع حزبی و فکری خود را بر منافع ملی غالب می بینند.
به گزارش خبرنگار سیاسی پانا؛ محمد جواد ظریف روز گذشته به دلیل اسپاسم شدید عضلانی راهی بیمارستان شد آنهم نه به دلیل فشار کاری بلکه به دلیل آنکه وکلای ملت، امانت دار نبوده و برای آنچه نمی دانیم چیست! سخنان مگوی جلسات کمیسیون امنیت ملی را به تیتر یک روزنامه ها کشاندند.
به گزارش خبرگزاری پانا، شب گذشته محمد جواد ظریف در صفحه فیسبوک شخصیش بر خلاف عادت معمول، به جای ارایه گزارش کار، از نمایندگان مجلس گلایه کرد و سطری چند از درد دل های خود را با مخاطبانش به میان گذاشت.
گلایه ظریف از این جهت است که در جلسه با اعضای کمیسیون امنیت ملی مجلس، حرف های مگو را برای آنها بیان کرده بود که بدون شک باید امانت داری می شد زیرا این مسایل دقیقا با امنیت ملی کشور در ارتباط است. با این حال برخی از افراد منافع حزبی را بر منافع ملی غالب کرده، و عمدا یا سهوا، این اطلاعات را در اختیار رسانه های همسوی خود قرار دادند.
نتیجه نهایی این رفتار نشان دادن دو دستگی در مسایل سیاست خارجی کشور است، مساله ای که رهبر معظم انقلاب با آن مخالف بوده و تمام تلاششان بر این است که سیاست خارجی کشور را یک صدا کنند. اما گویا بعضی از افراد از یک صدا بودن سیاست خارجی منافعشان به خطر می افتد و به همین دلیل بر تبل اختلاف نظر بین رهبر و تیم دیپلماسی رییس جمهور می کوبند. این افراد به گفته ظریف "جلوتر از رهبری حرکت می کنند" .
سوال مهم این است که تیتر یکی که دیپلماسی خارجی ایران را دوگانه نشان می دهد، همسو با منافع ملی است یا مغایر آن؟ پاسخ این سوال می تواند روزنامه نگار محترم را در موضع گیری های آتی کمک کرده تا ناخواسته در زمین حریف بازی نکند.
در ذیل متن یادداشت محمد جواد ظریف در فیسبوکش ارایه می شود:
دوستان سلام
شب شما بخیر.
ساعت ۹ و نیم شب است و تازه از بیمارستان و مطب پزشک برگشته ام و توانسته ام قدری بنشینم تا این مطلب را برای شما بنویسم. امروز صبح، بعد از دیدن تیتر یک روزنامه، کمردرد و پادرد شدیدی گرفتم. حتی نمی توانستم راه بروم یا بنشینم. فکر کردم دیسک کمر و سیاتیک گرفته ام. فقط توانستم دو ملاقات خارجی را انجام دهم. بقیه برنامه ها را لغو کردم. جلساتم با بعضی از معاونین وزارت خارجه را در حالت استراحت انجام دادم. وقتی ۴-۵ ساعت استراحت مشکل را حل نکرد، ساعت ۵ بعدازظهر دفترم در وزارت امور خارجه را ترک کردم و به بیمارستان رفتم. خدا را شکر ام آر آی نشان داد که مشکل من بیشتر عصبی و اسپازم عضلانی است و با ورزش درست می شود. از برادر و دوست عزیزم دکتر سید رضا رضوی، پزشک بزرگوار و عارفی که بیش از ۹۰ دقیقه با محبت فراوان تلاش کرد که درد مرا آرام کند بی نهایت سپاسگزارم.
...
به هر حال، روز تلخی بود ولی برای من بسیار آموزنده. یاد گرفتم که هرچه می خواهم بگویم علنی و عمومی بگویم و گرنه بازار سوءاستفاده بسیار داغ است.
باعث تاسف است که یک و نیم ساعت بحث جدی، صمیمانه و خصوصی با نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی، که صراحتا توافق شده بود محرمانه و غیرقابل نقل خواهد ماند، در چندجمله خلاصه شد که هیچ ارتباطی با بحث مفصل من نداشت و به مطبوعات درز داده شد. بدتر از آن افرادی که خود را قاضی صداقت بنده دانسته و با تیتر کوچک صداقت مرا می ستایند، با بزرگترین تیتر ممکن جمله ای را از من به عنوان نقل قول مستقیم از بنده منتشر کردند که با آنچه گفته بودم مطابقت نداشت. جالب آنجاست که کسانی که ادعای ولایتمداری دارند جلوتر از رهبری حرکت می کنند و هیچ از خود نمی پرسند که اگر ایشان مصلحت می دیدند خودشان مصادیق را روشن می فرمودند.
به هرحال سخنگوی وزارت امور خارجه مطلب را تکذیب کرد، ولی من درس مهمی را آموختم. ذوستان عزیزی که مطالب جلسه محرمانه را بدون توجه به محتوای مطلب به سلیقه خود به بیرون منعکس کردند، منبعد تنها توقع اظهارنظر رسمی در جلسات علنی از بنده داشته باشند.
چند بیت از مولانا برای حسن ختام
تو مکن تهدیدم از کشتن که من
تشنه زارم به خون خویشتن
آزمودم مرگ من در زندگی است
چون رهم زین زندگی پایندگی است
شبتان بخیر. شاد و سربلند باشید
ارسال دیدگاه