هفته ناجا مبارک
با چه کلامی می توان قدر دان زحماتتان بود؟ // خدا قوت، سرتان سلامت
خبرگزاری پانا : امروز ۱۳ مهر ماه و اولین روز از هفته نیروی انتظامی است، به همین مناسبت می خواهم از زحمات جان بر کفانی قدر دانی کنم که علاوه بر جان و مال خویش از آسایش و رفاه و خانواده هایشان نیز مایه گذاشته اند، اما نمی دانم از چه واژه ای استفاده کنم.!
به گزارش خبرگزاری پانا، بی شک رشادتها و زحمات این دلیر مردانی که در جای جای ناجا و دراقصی نقاط کشور به فعالیت و خدمت مشغولند از دید تیز بینان به دور نمیماند.
این هفته به هر جای سازمان که سر بزنی و پای صحبت هر کدام مسئولین و مدیران که بنشینی، آمار وارقام فعالیتها، را ارائه داده و خبرنگاران فعالیتهایشان را روی درج کرده و در رسانه های مکتوب و غیر مکتوب منعکس میشود؛ اما مگر میشود رشادتهایی که ماموران نیروی انتظامی و همچنین سربازان وظیفه این سازمان انجام میدهند را بر روی کاغذ آورد؟.
مگر این فعالیتها را میتوان ارزش گذاری و قیمت گذاری کرد.
وقتی ماموران کلانتری برای دستگیری قاتل حرفه ای که چهارده سال متواری بوده است، ساعتها و بلکه روزها و شبها خواب، خوراک و استراحت را بر خود حرام کرده و خطرات بیشماری را بر جان خریدهاند، با چه تشویق و دستمزدی میتوان از آنها قدر دانی کرد؟.
آیا میتوان از جان گذشتگی های مرزبانان غیور در مرزهای ایران پهناور، آن جا که با مافیای مواد مخدر، قاچاقچیان کالا و ارز برخورد و مبارزه های تن به تن دارند، را بر روی کاغذ انعکاس داد؟؛ دریچه کدام دوربین قادر به ثبت این لحظات است.
یا آن جایی که نیرو های یگان ویژه برای نجات کودکی که در دست عده ای سارق به گروگان است و خانواده ای چشم انتظار و نگران، همه هم و غمشان نجات کودک و باز گرداندنش به آغوش والدینش است و در گمنامی محض ماموریت را به انجام رسانده و پسر ۱۲ ساله گرگانی را به خانوادهاش باز میگردانند، را چگونه میشود به تصویر کشید و یا برای آن معادلی در نظر گرفت؟
هنگامی که ماموران مبارزه با مواد مخدر روزها و ساعتها، کار تحقیق تعقیب و مراقبت را بر عهده میگیرند و مرزها و استانهای مختلف را تحت نظر و پوشش قرار میدهند تا قاچاق مواد ۱۰ تنی را از سوداگران گرفته و بیش از ۳۰ قاچاقچی عمده و خرده پا را دستگیر کنند؛ قطعا زبان، قاصر از تقدیر و تشکر است.
برای ماموران پلیس راهور که از سپیده دم تا انتهای شب، در سرما و گرما، میان دود و خطر برای روان سازی ترافیک و برای سهولت رفت و آمد و من و تو تلاش میکنند را چه اندازه باید حقوق و مزایا برایش در نظر گرفت؟
آن زمان که خانواده های پرسنل ناجا شبانه روز چشم انتظارند؛ ماموران زن و مرد ناجا، بی هیچ گلایه و شکایتی مشغول انجام وظایف محولهشان هستند؛ کدام پاداش میتواند، جایگزین این همه نگرانی و استرسی باشد که ماموران ناجا و خانوادههایشان متحمل میشوند؟.
هر چند که اجر معنوی این دلیر مردان و از جان گذشتگان نزد خدای متعال محفوظ است اما باید علاوه بر آخرت دراین دنیا نیز از حداقلها برخوردار باشند تا انگیزه و توانشان برای ادامه فعالیتها تقویت شود.
شاید یک تشکر خشک و خالی بتواند سنگینی بار خدمت را از دوششان بر داشته و خستگی روزها ماموریت را از تن آنها به در آورد؛ شاید.
کلامی برای تشکر ندارم، کاری نمیتوانم انجام دهم تا دینم را به شما که از همه دنیا و مافیهایش گذاشتهاید تا امنیت در شهر و کشورم برقرار باشد، را ادا کنم، فقط تنها میتوانم بگویم خدا قوت و سرتان سلامت.
ارسال دیدگاه