اعمال و فضیلتهای روز دحو الارض چیست

خبرگزاری پانا: بیست و پنجم ذیقعده كه «دحو الارض» یعنی گسترده شدن زمین نامیده می شود؛ یكی از چهار روزی است كه فضیلت روزه آن بر اساس روایات، ممتاز است و در روایتی آمده كه روزه آن كفاره هفتاد سال است.

کد مطلب: ۱۳۵۲۲۶
لینک کوتاه کپی شد

به گزارش سرویس فرهنگی پانا؛امروز مصادف با بیست و پنجم ذیقعده، روز دحو الارض است. «دحو» به معنی گسترش و وسعت است و برخی آن را به معنای تكان دادن چیزی از محل اصلی اش گفته اند.
گسترده شدن زمین یعنی این كه در ابتدا، تمام سطح زمین را آب های حاصل از باران های سیلابی نخستین فراگرفته بود و این آب ها، به تدریج در گودال های زمین جا گرفته، خشكی ها از زیر آب سر برآورده و به مرور زمان گسترده شدند.
در حقیقت، زمین در آغاز به صورت پستی و بلندی و دارای شیب های تند بود و بعدها باران های سیلابی باریدن گرفت، ارتفاعات زمین شسته و دره ها گسترده شدند. به تدریج زمین های مسطح و قابل استفاده برای حیات بشر و كشاورزی تشكیل شد كه به مجموعه این رخدادها و گسترده شدن دحو الارض می گویند.
در برخی روایات دحو الارض را به گسترده شدن زمین از زیر كعبه تفسیر كرده اند. امام رضا (ع) فرمود: بیست و پنجم ذیقعده، روز ولادت حضرت ابراهیم (ع) و حضرت عیسی (ع) است و روزی است كه زمین از زیر كعبه گسترده شده است. برخی نیز گفته اند در چنین روزی حضرت آدم (ع) به زمین هبوط كرده است.
یكی از نام های شهر مقدس مكه، ام القری است و در دو آیه از قرآن به این نام اشاره شده است. «لتنذر ام القری و من حولها» این آیه خطاب به پیامبر می فرماید تا انذار كنی ام القری و كسانی را كه در اطراف آن هستند. ام القری یعنی مادر آبادی ها و اهمیت مركزیت و اصالت شهر مكه در مقایسه با سایر شهرها و آبادی های دیگر را نشان می دهد.
از روایاتی كه درباره خلقت زمین و یا در تفسیر آیه شریفه «و الارض بعد ذلك دحیها» وارد شده، این طور استفاده می شود كه در آغاز آفرینش آسمان ها و زمین، روی زمین را آب و یا كف آب فراگرفته بود و نخستین محلی كه از زیر آب بیرون آمد؛ محل بیت الله الحرام بود و خشكی های زمین از آنجا گسترش پیدا كرد.
نكته قابل ذكر این كه در آن زمان، سرزمین مكه بلندترین نقطه روی زمین بوده است و علاوه بر این، دلایل دیگری نیز بیان شده كه می توان به قرار داشتن كعبه به عنوان قبله مسلمانان در آن مكان امن برای مردم و همچنین به اهمیت و تقدس شهر مكه در میان شهرهای مهم روی زمین اشاره كرد.
این نام در قرآن كریم مورد قسم و سوگند الهی واقع شده است آنجا كه می فرماید «و هذا البلد الامین» كه منظور شهر مكه است و در آیات دیگری از قرآن نیز، امن بودن مكه و حرم به وضوح بیان شده است. خدا شهر مكه را به دعای حضرت ابراهیم (ع)، سرزمین ایمن و محلی برای دستیابی به امنیت و آسایش قرار داده است.
برای این روز مبارك، آداب و اعمالی وارد شده كه می توان به دعا، نماز و روزه آن اشاره كرد و همچنین برای شب بیست و پنجم نیز احیا و شب زنده داری توصیه شده است.
«حسن بن علی وشاء» كه از یاران امام رضا(ع) است چنین نقل می كند: من كودك بودم كه با پدرم در شب بیست ‏و پنجم ماه ذی قعده، در خدمت حضرت رضا (ع) شام خوردیم، حضرت فرمود امشب حضرت ابراهیم و حضرت عیسی علیهما السلام متولّد شده‏اند و زمین از زیر كعبه پهن شده، پس هركه روزش را روزه بدارد، چنان است‏ كه شصت ماه روزه داشته باشد.
در روایتی دیگر علی بن موسی الرضا(ع) درباره اهمیت بیست و پنجم ذیقعده فرمود: در این روز حضرت قائم(عج) قیام خواهد كرد.
همچنین در روایتی آمده كه برای روزه‏دار این روز، كه هرچه در میان زمین و آسمان است استغفار كند و این روزی است كه رحمت خدا در آن منتشر شده و برای عبادت و اجتماع به ذكر خدا در این روز اجر بسیاری است.
برای روز دحو الارض علاوه بر روزه و غسل، ۲ عمل دیگر وارد شده است: اوّل نمازی دو ركعتی كه هنگام بالا آمدن آفتاب تا پیش از گذشتن از وقت ظهر مستحب است و در هر ركعت پس از سوره «حمد» پنج مرتبه سوره «و الشّمس» خوانده می شود و پس از سلام می گویی «لا حول و لا قوه الا بالله العلی العظیم».
آنگاه اینگونه دعا می كنی «یا مقیل العثرات اقلنی عثرتی، یا مجیب الدعوات اجب دعوتی، یا سامع الاصوات اسمع صوتی و ارحمنی و تجاوز عن سیئاتی و ما عندی یا ذا الجلال و الاكرام»
یعنی ای نادیده ‏گیر لغزش ها، لغزشم را نادیده‏ گیر؛ ای اجابت كننده دعاها، دعایم را اجابت كن؛ ای شنوای صداها، صدایم را بشنو و به‏ من رحم كن و از بدی هایم و آنچه نزد من است درگذر؛ ای صاحب بزرگی و بزرگواری.

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار