تجلی حماسه و جهاد در قاب هنر/ به بهانه نزدیك شدن به هفته دفاع مقدس؛
آغاز پاییز و یادآوری دوباره غربت ژانر دفاع مقدس در سینما
خبرگزاری پانا: سینمای دفاع مقدس، ژانری است كه تنها در هفته اول مهر كه یادی از آن می شود به همین دلیل هم دیگر اثری شاخص در این ژانر تولید نمیشود.
به گزارش خبرنگار فرهنگی پانا؛ هر ساله با نزدیك شدن به هفته دفاع مقدس شاهدیم كه مدیران سینما و تلویزیون از فعالیتهای خود در این ژانر سخن میگویند؛ گفتههایی كه تنها به كلام خلاصه شده و هیچگاه رنگی از واقعیت به خود نمیگیرد. همین امر هم سبب شده دیگر این گونه در سینما و تلویزیون جایگاه لازم را نداشته باشد و كمیت و كیفیت كارها نیز كاهش چشمگیری پیدا كنند
توضیح فوق نیز تنها ادعایی نیست كه نگارنده آن را بیان كرده باشد، بلكه مسئله ای است كه تمامی اهالی سینما به ویژه افرادی كه در این حوزه فعالیت میكنند، معترف هستند، چون با هر یك از سینماگران كه سابقه كار كردن در این حوزه را دارند درباره كم كاریشان در این زمینه، صحبت میشود، آنان به این نكته اشاره دارند كه امكانات لازم برای كار كردن آنها فراهم نیست، پس در این وضعیت دیگر مجالی برای كار كردن آنها فراهم نیست.
برای به وجود آمدن چنین وضعیت دو دلیل میتوان ذكر كرد؛ ابتدا اینكه فعالیت در ژانر دفاع مقدس معطوف به آدم های خاص شده است، البته اینكه به جای كلمه فیلمساز از واژه آدم استفاده میكنم دلیلش این است كه عمدتا افرادی كه در این حوزه پركار هستند جز فیلمسازان خوب و تاثیرگذار كشور محسوب نمیشوند، والا اگر قرار بود در این ژانر فیلمسازانی چون حاتمی كیا، كمال تبریزی، باشه آهنگر و ... فعالیت كنند سرانجام این ژانر اینگونه نبود.
معضل دیگری كه سبب شده كمتر فیلمسازی به این حوزه ورود كند، نبود سختافزار لازم برای فعالیت در این حوزه است، زیرا این گونه سینما همچون كارهای اجتماعی نیست كه بتوان با چند آپارتمان و خیابان آن را به سرانجام رساند، بلكه باید برای آن مهمات و سلاحهای نظامی فراهم كرد. امكاناتی نظیر آنچه كه برای فیلم «دوئل» فراهم شد تا كاری كه ساخته میشود به واقع رنگ و بوی دفاع مقدس به خود گیرد، به ویژه اینكه در زمان حال تماشاگران ما به واسطه آشنایی با كارهای عظیم خارجی در این ژانر با كارهای كم هزینه و كم خرج كمتر ارتباط برقرار می كنند.
برای رفع ضعف فوق هم عموما شنیده میشود كه باید داستان های دفاع مقدسی را در زمان حال پرداخت كرد، یعنی به نتایج جنگ پرداخت، توجیهی كه به هیچ وجه صحیح نیست، چون وقتی به نتایج جنگ در زمان حال نگاه میشود، عمده برداشت ها منفی است، درصورتیكه كه جنگ ما دفاع مقدسی بود كه در خود ارزشهای زیبایی را نهفته داشت، بنابراین نشان دادن این ارزشها هم به واسطه پرداخت مستقیم به موضوع حاصل می شود.
جایگاه ویژه تماشاگران در رونق سینمای دفاع مقدس
نكته دیگری كه در این میان نباید از یاد رود نقش تماشاگران است، چون همان اندازه كه ما به نقش مسئولان و سینماگران برای رونق سینمای دفاع مقدس بها می دهیم باید به جایگاه و میزان تاثیرگذاری مخاطبان سینما هم اشاره كنیم، چون آنها هستند كه با استقبال خود از فیلم های دفاع مقدسی باعث رونق كمی و كیفی این ژانر می شوند، هرچند متاسفانه امروز به دلیل كیفیت پایین آثار دفاع مقدسی در سینما و تلویزیون، عمده تماشاگران از این گونه روی برگردانده اند.
مطلب پایانی درباره این موضوع معطوف به برخی از خطوط قرمزی میشود كه شكلگیری آن به هیچ وجه پایه منطقی ندارد، بلكه هر مدیری با توجه به نوع نگاهش به جنگ باعث میشود فیلمسازان كمتر به این ژانر توجه كنند. این آسیب را به خوبی میتوان نسبت به فیلم خوب «ملكه» مشاهده كرد كه با اظهار نظرهای شخصی اكرانش تا مدتها به تعویق افتاد و زمانی كه روی پرده رفت از كمترین حمایت بهره برد.
ارسال دیدگاه