زادروز ˝لئو تولستوی˝ استاد ادبیات واقعگرای روسیه
خبرگزاری پانا: ˝لئو نیکولایویچ تولستوی˝، نویسنده و نمایشنامهنویس مشهور روس و خالق اثر فوق العاده ˝جنگ و صلح˝ ۱۸۵ سال پیش در نهم سپتامبر ۱۸۲۸ دیده به جهان گشود.
به گزارش سرویس فرهنگی پانا؛ لئو تولستوی در "تولا گوبرینا" - شهر مرکزی روسیه - در خانوادهای اشرافزاده چشم به جهان گشود. او یکی از مشهورترین نویسندگان و شخصیتهای تاریخ روسیه است که رمانهای "جنگ و صلح" و "آناکارنینا"ی او جزو برترین آثار داستانی ادبیات جهان هستند.
در عرصهی فلسفی نیز تولستوی بهخاطر تفکراتش در باب "پایداری بدون توسل به خشونت" که در برخی آثارش از جمله "پادشاهی خداوند درون شماست" به چشم میخورد، شناخته شده است.
تولد او در خانواده اشرافزادهی تولستوی، او را از دیگر نویسندگان همعصرش متمایز ساخت؛ هرچند در ۲ سالگی مادرش و در ۹ سالگی نیز پدرش را از دست داد و توسط عمهاش تربیت و بزرگ شد.
تولستوی در سال ۱۸۴۴ در رشتهی حقوق به تحصیل پرداخت، اما بهعلت علاقه نداشتن و البته بیاستعدادی که استادانش به آن اذعان داشتند، آن را نیمهتمام رها کرد. اولین تجربهی تولستوی جوان در ادبیات، ترجمهی "سفری احساسی به فرانسه و ایتالیا" بود. تأثیر "استرن" بر آثار اولیهی او قابل توجه بود. هرچند تولستوی بعدها او را نویسندهای فریبکار دانست.
در سال ۱۸۵۱، تولستوی اولین داستان کوتاهش را به نام "تاریخ دیروز" نوشت که نوع خلاقانهای از نویسندگی را به نمایش گذاشت. در سال ۱۸۵۲ اولین رمانش "کودکی" را به پایان رساند و توانست به لطف موفقیت حاصل از آن، جایگاه مناسبی در ادبیات روسیه بهدست آورد.
ازدواج و تغییر مذهب، دو رویداد مهم زندگی تولستوی بودند. او با دختری ۱۶ساله به نام "سوفی تولستایا" ازدواج کرد و ماحصل این ازدواج، ۱۴ فرزند بود. همسر تولستوی به او در نگارش آثارش، به ویژه "جنگ و صلح" کمک زیادی کرد. تولستوی پیشنویس این اثر بزرگ را که ۱۴۰۰ صفحه بود، هفتبار پاکنویس کرد.
لئو در سال ۱۸۶۲ مجلهای منتشر کرد که در آن به تبلیغ عقاید خاص خود میپرداخت. در سال ۱۸۸۰ او دست به نگارش کتاب "اعتراف" زد و در این کتاب رسما برگشت خود را از مذهب ارتدوکس اعلام کرد. تولستوی مذهب تازهی خود را عشق به مسیح و اعتقاد به رستگاری بشر بدون تسلط کلیسا اعلام کرد و همین امر موجب شد که کلیسای ارتدوکس او را تکفیر کند.
اولین آثار منتشرشده از تولستوی رمان سهگانهی شرححال او بهنام "کودکی"، "نوجوانی" و "جوانی" بودند که بین سالهای ۱۸۵۲ تا ۱۸۵۶ منتشر شدند. "جنگ و صلح" که در سال ۱۸۶۹ منتشر شد، یکی از شاهکارهای ادبیات جهان محسوب میشود که شامل ۵۸۰ شخصیت داستانی و تاریخی است. این اثر نظریهی شخصی تولستوی دربارهی تاریخ و بویژه بیاهمیت بودن ناپلئون است. هرچند تولستوی خود "جنگ و صلح" را رمان نمیدانست و آن را یک اثر منثور حماسی توصیف میکرد.
"آناکارنینا" که در سال ۱۸۷۷ به چاپ رسید، از نگاه تولستوی، اولین رمان واقعی او بود. رمان "رستاخیز" نیز که در سال ۱۸۹۹ منتشر شد، آخرین رمان او بود. تولستوی به ادبیات کودکان نیز بسیار علاقهمند بود و داستانها و افسانههای زیادی در این زمینه نوشت.
اما بزرگی و جایگاه تولستوی تنها در میان کتابهایش نبوده است. "فئودور داستایوفسکی" دیگر نویسندهی مشهور روسیه تولستوی را بزرگترین نویسندهی معاصر میدانست. "گوستاو فلوبر" نیز پس از خواندن "جنگ و صلح"، تولستوی را با شکسپیر مقایسه کرد. "ایوان تورگنیف" تولستوی را نویسندهی بزرگی میدانست و همواره به او توصیه میکرد تا هنگام مرگ از نوشتن دست برندارد.
"آنتوان چخوف" زمانی در تمجید از تولستوی گفت: "وقتی ادبیات یک تولستوی دارد، نویسنده بودن لذتبخش و ساده میشود. حتی اگر بدانید خودتان هیچکاری انجام ندادهاید، چندان فاجعهبار نیست؛ چون تولستوی بهجای همه این کار را انجام میدهد."
"ویرجینا وولف"، "جیمز جویس"، "ویلیام فاکنر" و "ولادمیر ناباکوف" از دیگر نویسندگانی بودند که این نویسندهی بزرگ روسیه را مورد تمجید قرار دادند.
تولستوی در طول دوران حیات ادبیاش، ۱۱ رمان و رمان کوتاه، هفت اثر فلسفی، سه نمایشنامه و بیش از ۲۵ داستان کوتاه نوشت. از آثار معروف او به "تمشک"، "قزاقها"، "مرگ ایوان ایلیچ" و "ارباب و نوکر" میتوان اشاره کرد.
تولستوی روز هفتم نوامبر ۱۹۱۰ در سن ۸۲ سالگی درگذشت. "چارلز دیکنز"، "ارسطو"، "ژان ژاک روسو"، "افلاطون" و "نیکولای گوگول" از جمله الهامبخشان او در نویسندگی و فلسفه بودند.
ارسال دیدگاه