مرکز پژوهشهای مجلس بررسی کرد؛
بودجهریزی بیش از یک سال و تجربه جهانی درباره الگوهای مخارج میان مدت
خبرگزاری پانا: مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی، در قالب گزارشی نحوه بودجه ریزی فراتر از یک سال و نیز تجربیات جهانی درباره الگوهای مخارج میان مدت را بررسی کرد.
به گزارش خبرگزاری پانا به نقل از مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی، دفتر مطالعات برنامه و بودجه این مرکز با بیان این مطلب که مطالعه حاضر شواهد تجربی جدیدی را فراهم میکند که نشان دهنده تاثیر مثبت الگوهای مخارج میان مدت بر بهبود انضباط مالی است، افزود: نتایج به دست آمده نشان میدهند رابطه بین الگوهای مخارج میان مدت و (MTEFs) و انضباط مالی رابطه ای علت و معلولی است و نه ناشی از تغییرات یا اصلاحاتی که ممکن است به صورت تصادفی موجب بهبود انضباط مالی شده باشند.
الگوهای بودجهای و عملکرد میان مدت MTBFs و MTPFs هم دارای اثری مثبت معنیدار بر انضباط مالی بوده اند.
به علاوه، با توجه به قواعد سنتی در زمینه کسری بودجه و بدهی های دولت، که در گذشته ناکارآمدی آنها در جلوگیری از ولخرجی مالی تا حدود زیادی ثابت شده است. تکیه بر سقفهای بودجهای حاصل از به کارگیری الگوهای مخارج میان مدت به احتمال زیاد برای اطمینان از تحقق هدفها موثر خواهد بود البته به شرطی که تعهد کافی به اجرای الگوهای مخارج میان مدت وجود داشته باشد.
مطالعه حاضر همچنین حکایت از آن دارد که الگوهای مخارج میانمدت با منافع حاصل از کارآیی تخصیصی در ارتباطند و نتایج مطالعه حاضر در مورد کارآیی فنی چندان قطعی نیست.
شواهدی وجود دارند که نشان میدهند الگوهای مخارج میان مدت منجر به اصلاحاتی در این حوزه شدهاند، اما آثار آنها چندان قوی تر از دیگر دستاورهای مالی نبوده یا چندان با آن ها سازگار نیست.
مطالعه موردی نیز نشان میدهند که در کل بین الگوهای مخارج میانمدت و کیفیت مدیریت مالی بخش عمومی (PEM) رابطهای مستحکم وجود دارد.
البته در این مطالعات مواردی مشاهده شدهاند که در آن الگوهای مخارج میان مدت هم پیوند ضعیفی با فرآیند بودجه داشته اند، به طوری که این الگوها فعالیتی موازی با بودجه، اما مستقل از آن بودهاند و در حقیقت به جای پیش بردن اصلاحات مدیریت مالی بخش عمومی(PEM) آن را به تاخیر انداخته اند. در خصوص دلایل این امر بررسی ها نشان می دهند که عامل اصلی اجرای نامناسب برخی از الگوهای مخارج میانمدت بوده است. در حقیقت، اجرای مناسب الگوی مخارج میان مدت، میتواند نیروی محرک تغییرات پشتیبانی کننده از نظامهای بودجه باشد، که نه تنها موجب اثرگذاری بیشتر خود الگو بر بهبود انضباط مالی می شود، بلکه به طور مستقل هم دارای اثر انضباطی خواهد بود. این مسئله نشان دهنده اهمیت ترتیب مناسب اجرای اصلاحات مدیریت مالی بخش عمومی (PEM)است.
در زمینه اثرگذاری مخارج عمومی بر ثبات مالی و نیز کارآیی تخصیصی و فنی، مطالعه حاضر نشان میدهد که بیشتر الگوهای مخارج میانمدت تکمیل شده، رتبه رضایت بخشی دریافت کردهاند.
شواهد به دست آمده نشان میدهند که طراحی و اجرای الگوهای مخارج میانمدت به تدریج بهبود یافته است، رویکرد پشتیبانی کنندهای برای اجرای سیاست مالی و توانمندسازی محیطی برای اصلاحات نهادی وجود داشته است و الگوهای مخارج میان مدت به طور موفقیت آمیزی میان منابع عمومی و ستانده ها و دستاوردها به شیوه ای سازگار با هدف های رشد اقتصادی و کاهش فقر ارتباط برقرار کردهاند.
نتایج حاصل از مطالعه پیش رو حاکی از آن است که همانند هر نوع اصلاح مدیریت مالی بخش عمومی (PEM)، پیش از اجرای کامل الگوهای مخارج میان مدت لازم است که دولت و جامعه مدنی درک بهتری از منافع بالقوه این الگوها پیدا کنند.
اصلاح الگوی مخارج میانمدت همچنین باید متناسب با ظرفیت نهادی کشور و با هدف تحکیم اقدامات اولیه پیش از انجام اصلاحات بلندپروازانه به اجرا درآید. اجرای تدریجی اصلاحات، اغلب در دستیابی به نتایج بهتر موثر است.
به همین دلیل است که اجرای مرحله ای الگوهای مخارج میان مدت MTFF ،MTBF و سپس MTPF و احتمالاً اجرای آزمایشی این الگوها در تعدادی از بخشها یا اجرای آن درسطوح منطقه ای ، پیش از افزایش مقیاس آن، بیشتر مورد تاکید است.
ارسال دیدگاه