جزئیات اولین قرارداد بزرگ گازی دولت
خبرگزاری پانا: با موافقت وزیر نفت، قرارداد طرح توسعه فاز ۱۱ پارس جنوبی در قالب قراردادهای بیع متقابل و به ارزش تقریبی ۵ میلیارد دلار بین شرکت ملی نفت و پتروپارس امضا شد تا عملا بزرگترین قرارداد چینیها در پارس جنوبی فسخ شود.
به گزارش خبرگزاری پانا ، پس از نمایش ضعیف و وقت کشی حدود سه ساله شرکت CNPC چین در آغاز عملیات اجرایی طرح توسعه فاز ۱۱ پارس جنوبی، این قرارداد گازی رسما فسخ و قراردادی به ارزش تقریبی ۵ میلیارد دلار برای توسعه این مگا پروژه گازی با شرکت پتروپارس امضا شد.
بر این اساس با موافقت بیژن زنگنه وزیر نفت، شرکت نفت و گاز پارس به نمایندگی از شرکت ملی نفت ایران، قرارداد طرح توسعه فاز ۱۱ پارس جنوبی را بهمنظور آغاز تولید گاز در این فاز مشترک در مدت حدود ۵۲ ماه را با پتروپارس امضا کرده است.
این قرارداد در قالب قراردادهای بیع متقابل بین شرکت ملی نفت ایران و پتروپارس امضا شده است و هم اکنون آغاز عملیات اجرایی طرح توسعه فاز ۱۱ پارس جنوبی رسما به پیمانکار ابلاغ شده است.
سیدهادی میرباقری در گفتگو با مهر در تشریح جزئیات بیشتر این قرارداد گازی، گفت: بر اساس این قرارداد ساخت و نصب دو سكوی سرچاهی (پایه و عرشه) و حفر ۱۲ حلقه چاه در هر سكوی سرچاهی در دستور كار قرار گرفته است.
مدیر پیگیری پروژههای پتروپارس با اعلام اینکه در بخش فراساحلی طراحی، ساخت، نصب و راه اندازی دو خط لوله ۳۲ اینج هر یك به طول حدود ۱۳۵ كیلومتر جهت انتقال گاز به خشكی هم در دستور کار قرار دارد، تصریح کرد: هدف از طرح توسعه این فاز، تولید روزانه ۵۰ میلیون مترمکعب گاز (معادل ۲ میلیارد فوت مکعب)، ۸۰ هزار بشكه میعانات گازی و ۴۰۰ تن گوگرد است.
این مقام مسئول با یادآوری اینکه ساخت تاسیسات دریافت و جداسازی، تثبیت میعانات و مخازن ذخیره میعانات گازی در خشكی و ساخت و نصب تاسیسات صادرات میعانات گازی (SBM) از دیگر اجزای قرارداد توسعه فاز ۱۱است، بیان کرد: هم اکنون توسعه بخش فراساحلی این فاز در اولویت بالاتری قرار دارد به طوری که تاکنون ساخت اولین پایه سکوی این فاز مراحل نهایی خود را پشت سر می گذارد.
تاریخچه مذاکرات توسعه فاز ۱۱ پارس جنوبی
به گزارش مهر، برنامه ایران برای توسعه فاز ۱۱ پارس جنوبی ۱۴ ساله شده است به طوریکه در سال ۲۰۰۰ میلادی شرکت ملی نفت ایران و توتال فرانسه برای توسعه بخش بالادستی فاز ۱۱ پارس جنوبی و ساخت یک کارخانه ۱۰ میلیون تنی تولید LNG به توافق رسیدند و در نهایت در سال ۱۳۷۹ تفاهم نامهای بین دو طرف امضا شد.
در حدفاصل سال ۱۳۸۵ تا ۱۳۸۷ توتال فرانسه به دلیل افزایش قیمت های جهانی فولاد و بالارفتن هزینه اجرای این پروژه مشترک گازی، دست به وقت کشی زد و یکسری مذاکرات دنباله دار در تهران و اروپا بین دو طرف آغاز شد و در نهایت شرکت ملی نفت ایران با پیشنهاد حدود ۱۰ تا ۱۱ میلیارد دلاری فرانسویها مخالفت و در نهایت پای توتال از پارس جنوبی بریده شد.
خرداد ماه ۱۳۸۸ و در آستانه انتخابات ریاست جمهوری، مدیرعامل وقت شرکت ملی نفت ایران قراردادی حدود ۵ میلیارد دلاری به منظور توسعه فاز ۱۱ پارس جنوبی را با شرکت CNPC چین امضا کرد و با خروج توتال فرانسه، این بار نوبت چینیها رسید تا وقت کشیها را در این پروژه مشترک گازی اغاز کنند.
در حدفاصل سال ۱۳۸۸ تا ۱۳۹۱ و در مدت بیش از سه سال چینیها هیچ کار جدی در پارس جنوبی دنبال نکردند و وزارت نفت در مواجهه با انتقاد رسانهها صرفا به دادن اولتیماتوم به شرکت CNPC چین اکتفا کرد و در نهایت چینیها پائیز سال گذشته آب پاکی را روی دستان وزارت نفت ریختند و عطای ماندن در فاز ۱۱ پارس جنوبی را به لقایش سپردند.
با خروج توافقی چین از فاز ۱۱ پارس جنوبی، شرکت ملی نفت مذاکراتی را با پیمانکاران مختلف کشور برای توسعه و تعیین تکلیف قرارداد این مگا پروژه مشترک گازی آغاز کرد به طوریکه زمستان سال گذشته سعید حافظی مدیرعامل شرکت پترو ایران در گفتگو با مهر با اشاره به حضور این مجموعه در مناقصه محدود حفاری چاههای توصیفی فاز ۱۱ پارس جنوبی، گفت: بر این اساس، پیشنهاد فنی و مالی ۱۲ حلقه چاه به شرکت نفت و گاز پارس ارائه شده است.
در حاشیه هجدهمین نمایشگاه بینالمللی نفت تهران، تفاهم نامهای بین شرکت ملی نفت ایران و کنسرسیوم تاسیسات دریایی و پتروایران برای توسعه فاز ۱۱ پارس جنوبی امضا و مقرر شد مطالعات مهندسی و فنی توسعه این فاز توسط پترو ایران تکمیل شود.
در نهایت شرکت ملی نفت ایران در سناریویی جدید قصد دارد قرارداد توسعه فاز ۱۱ پارس جنوبی را از شرکت پتروایران باز پس گرفته و به پتروپارس واگذار کرد.
ارسال دیدگاه