گام به گام با کابینه یازدهم/۳/

رویکرد مثبت جامعه بین الملل از ˝ظریف˝ چگونه به وجود آمد؟/ وزیر خارجه احتمالی روحانی را بشناسید

خبرگزاری پانا: محمدجواد ظریف متولد ۱۷ دی ماه ۱۳۳۸ در تهران است. از جمله سمت های پر اهمیت وی نماینده دایم جمهوری اسلامی ایران در سازمان ملل متحد به مدت ۵ سال از ۱۴ مرداد سال ۸۱ تا ۸۶ بوده است. اکنون حدود یک هفته است که حضور وی در کابینه دولت یازدهم تقریبا قطعی شده است.

کد مطلب: ۱۱۲۲۴۳
لینک کوتاه کپی شد

به گزارش خبرنگار سیاسی پانا، محمدجواد ظریف متولد ۱۷ دی ماه ۱۳۳۸ در تهران است. از جمله سمت های پر اهمیت وی نماینده دایم جمهوری اسلامی ایران در سازمان ملل متحد به مدت ۵ سال (از ۱۴ مرداد سال ۱۳۸۱ تا ۵ تیر سال ۱۳۸۶) بوده است. او دانش آموخته روابط بین الملل است و به گفته یکی از مشاورین جورج والتر بوش، ظریف اولین وزیر امور خارجه ایران خواهد بود که تخصص امور خارجه داشته و می توان با او به صورت دیپلماتیک وارد مذاکره شد.

به گفته دیپلمات های غربی، ظریف مسلط به انگلیسی است و بسیار روان به این زبان سخن می گوید و در مرکز چندین مذاکره محرمانه بین تهران و واشنگتن در جهت برقراری روابط بوده است هرچند آن مذاکرات به دلیل بی اعتمادی عمیق بین ایران و امریکا با شکست مواجه شد.
رویترز که در مقاله ای به انتخاب ظریف به عنوان وزیر امور خارجه دولت یازدهم پرداخته انتخاب وی را نشانگر آن می داند که رئیس جمهور میانه رو ایران در پی تلاشی دیگر در جهت خروج ایران از بن بست است.

تحصیلات

محمد جواد ظریف دوره دبستان و دبیرستان را در مدرسه علوی تهران در سالهای ۱۳۴۵ تا ۱۳۵۶ گذرانید. وی دیپلم خود را از کالج مقدماتی درو در سانفرانسیسکو و دوره کارشناسی را در رشته روابط بین الملل دانشگاه ایالتی سانفرانسیسکو بین سالهای ۵۶ تا ۶۰ طی کرد.
وی کارشناس ارشد روابط بین الملل دانشگاه ایالتی سانفراسیسکو است و دوره دکترای خود را در سال ۱۳۶۷ در مرکز مطالعات بین المللی دانشگاه دنور به پایان رسانید.

مسئولیت‌های داخلی

محمدجواد ظریف بین سالهای ۵۷ تا ۵۹ مشاور سرکنسولگری ایران در سانفرانسیسکو بود. وی سالهای ۶۱ تا ۶۷ را در سمت مشاور سیاسی، رایزن و کاردار نمایندگی در سازمان ملل در نیویورک گذراند و پس از آن تا سال ۶۸ مشاور وزیر در وزارت امور خارجه بود. ظریف در سالهای ۶۸ تا ۷۱ عهده دار سفیری و معاون نماینده دایم نمایندگی ایران در سازمان ملل در نیویورک بود.
ظریف سال های ۱۳۷۱ تا ۱۳۸۱ به عنوان معاون حقوقی و بین المللی وزارت امورخارجه و پس از آن به مدت ۵ سال تا ۵ تیر سال ۸۶ سفیر و نماینده دایم نمایندگی ایران در سازمان ملل متحد بود.
او سال های ۸۶ تا ۸۹ دستیار ارشد وزیر در وزارت امور خارجه بود و پس از آن و از سال ۹۰ عهده دار معاونت بین الملل دانشگاه آزاد اسلامی بود.

مسئولیت‌های بین المللی

محمد جواد ظریف سال های ۷۱ تا ۷۲ رییس کمیته حقوقی مجمع عمومی ۴۷ ملل متحد در نیویورک، سال ۷۲ رییس کمیته نگارش اجلاس آسیایی حقوق بشر در بانکوک و سال ۷۳ رییس اجلاس افتتاحیه کنگره حقوق بین الملل ملل متحد در نیویورک بود.
او سال ۷۶ رییس کمیته سیاسی هشتمین اجلاس سران کنفرانس اسلامی تهران بود. سال های ۷۶ تا ۷۷ رییس کمیته حقوقی مشورتی آسیایی - افریقایی بود و همچنین در سال۷۷ سمت رییس کمیته کارشناسان اعتمادسازی تهران و رییس کمیته سیاسی دوازدهمین اجلاس سران عدم تعهد در دوربان را عهده دار بود. ظریف سال های ۷۷ تا ۸۱ عضو گروه شخصیت های برجسته زمامداری جهانی بود.
ظریف در سال ۱۳۷۸ رییس سمپوزیوم اسلامی گفتگوی تمدن ها در تهران و سال ۷۹ رییس كمیته متخصصین گفتگوی تمدن ها در جده بود.
او سال ۷۹ رییس كمیسیون خلع سلاح ملل متحد نیویورك و رییس كنفرانس آسیایی نژادپرستی و تبعیض نژادی، و در سال های ۷۹ تا ۸۲ عضو گروه شخصیت های برجسته گفتگوی تمدن ها، و ۸۲ تا ۸۴ معاون مجمع عمومی سازمان ملل متحد بود. ظریف سالهای ۸۶ تا ۸۸ عهده دار رییس کمیسیون فرهنگی یونسکو بود.

شناخت متقابل ظریف و واشنگتن در مذاکرات/ ظریف فردی معقول و هوشمند است

یک دیپلمات ارشد غربی که بارها با ظریف برخورد داشته است می گوید: او همیشه تا آنجاکه ممکن بود به دنبال بهبود روابط از راه های مشخص و هوشمندانه بود.

این دیپلمات غربی در ادامه ظریف را فردی دانست که شناخت بسیار خوبی از آمریکا دارد و با وجود تمامی مسائل گذشته، فردی است که واشنگتن به خوبی او را می شناسد.
رویترز در مقاله خود با تاکید بر شخصیت شناخته شده ظریف در سطح بین المل به دفترچه تلفن ظریف اشاره کرده و در گزارش خود آورده است که دفتر تلفن ظریف در واشنگتن شماره های جو بایدن معاون رئیس جمهور، چاک هیگل وزیر دفاع و مقامات امنیت ملی امریکا را در خود جای داده است هرچند ظریف فردی نیست که به آمریکا لطفی کند.
برنت اسکوکرافت مشاور امنیت ملی جرج والتر بوش، ظریف را فردی معقول خواند اما گفت که اقدامات آینده ظریف و عملکرد وی بستگی به آزادی عملی دارد که به او داده خواهد شد.

دیپلمات های غربی می گویند، ظریف مذاکره کننده اصلی ایران در آخرین تلاش تاثیرگذار خود، در پی مذاکره برای دستیابی به توافقی بزرگ بین واشنگتن و تهران پس از ۱۱ سپتامبر بود.

تسلط کامل به زبان انگلیسی

عملكرد ظریف در سازمان ملل به گونه‌ ای بوده كه وارن هوگ، یكی از نویسندگان روزنامه هرالدتریبیون، در سال آخر مسئولیت ظریف به عنوان سفیر و نمایندهٔ دائم جمهوری اسلامی ایران در سازمان ملل متحد در تیرماه ۸۶، طی مقاله‌ ای با عنوان "صدای ایران در سازمان ملل با لهجه امریكایی سخن می‌گوید"، به تحسین عملكرد محمد جواد ظریف در سازمان ملل متحد پرداخت.
این نویسنده در مقاله خود درباره شخصیت و عملكرد ظریف نوشته بود: "جواد ظریف چنان زیاد در دانشگاه ها، مجامع سیاسی و اجتماعی و باشگاه‌های سیاسی برای سخنرانی حضور پیدا می كند كه لیسا آندرسون، رییس موسسه امورعمومی و بین‌المللی دانشگاه كلمبیا اخیرا به طور كنایه‌آمیزی از او پرسید كه آیا قرار است در رقابت‌های انتخاباتی در امریكا شركت كند؟!» لطیفه این است كه ظریف، سفیر ایران در سازمان ملل است و ایران از ۱۹۸۰ به بعد هیچ روابط دیپلماتیكی با ایالات متحده ندارد. ظریف، که در آن سال ۴۷ سال داشت، بخش عمده زندگی بزرگسالی خود را در ایالات متحده گذرانده و انگلیسی محاوره‌ ای را با لهجه امریكایی صحبت می‌كند. درباره توانمندی وی برای برقراری روابط صمیمانه با بسیاری از رهبران ایالات متحده و با جمع امریكایی‌هایی كه وی معمولا برای آنها سخنرانی و از مواضع كشورش دفاع می‌كند كه با رهبران آن هیچ گونه موافقتی ندارند، گزارش‌ها و تفاسیر متعددی نوشته شده است، به ویژه اكنون كه پنج سال خدمت او در سازمان ملل متحد روبه پایان است."
در این مقاله همچنین آورده شده: ظریف این راحت بودن با ظواهر و عادات امریكایی را، با ابزارهای ارتباطی نظیر كنفرانس ویدئویی و تلویزیونی و سایت اینترنتی شخصی تركیب كرده است تا محدودیت‌های فضا برای خودش را بشكند و بر روابط ایران - امریكا تاثیر بگذارد.

تدریس

ظریف استادیار دانشكده روابط بین الملل و تدریس در دوره كارشناسی ارشد (۷۱ تا ۸۲ و ۸۶ تا کنون) است و دیپلماسی در سازمان های بین المللی، سازمان های بین المللی و موضوعات جهانی، حل و فصل اختلافات در سازمان ملل متحد، امنیت منطقه ای و بین المللی، مبانی حقوق بشر و حقوق بشر و سازمان های بین المللی از جمله مواردی است که وی به تدریس آن در دانشگاه مشغول است.
او عضو هیات علمی گروه حقوق عمومی و تدریس در دوره دكتری و كارشناسی ارشد دانشكده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران (۷۶ تا ۸۲ و ۸۶ تا ۸۹) است.

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار