یادداشت/
دلیل سرمایه گذاری دولت در ورزش فوتبال چیست؟
خبرگزاری پانا: این سوالی است که بسیاری از مردم کشور در ذهن خود دارند که با وجود مشکلات اقتصادی موجود در کشور چرا دولت هزینه های میلیاردی فوتبال را تقبل می کند و این سوال پاسخ جالبی در پی دارد.
به گزارش خبرگزاری پانا، هرکدام از ما بارها در کوچه و خیابان دیده و شنیده ایم که افراد بحث های مختلفی بر سر این موضوع دارند که چرا با وجود مشکلات اقتصادی موجود دولت باز هم در امر ورزش سرمایه گذاری می کند و هزینه های میلیاردی تیم های فوتبال را تقبل می کند؟
به طور حتم در دنیای سیاست گاهی اوقات سیاست مداران تصمیماتی می گیرند که شاید از دید مردم عادی تصمیمات اشتباهی باشد ولی در عین حال کاملا صحیح است. در پاسخ به سوال مطرح شده نیز به پاسخی جالب و منطقی می رسیم.
یکی از وظایف مهم دولت اختصاص برنامه های مختلف برای مردم است تا رضایت آنها را جلب کند. در امر ورزش نیز این موضوع صادق است. به طور مثال در همین شهر خودمان دولت سالانه نزدیک به ۲۰ میلیارد هزینه برای تیمی مثل تراکتور می کند. اما این هزینه ها چه نفعی برای دولت دارد؟!
در حال حاضر محبوبیت تیم تراکتورسازی در شمالغرب کشور بر هیچ فردی پوشیده نیست و این تیم علاوه بر آذربایجان شرقی در استان های همجوار نیز خواهان زیادی دارد.
اگر بخواهیم به بررسی سوال پیش آمده بپردازیم می بینیم این تیم در طول هفته یک مسابقه خواهد داشت و در هر دیدار خود نزدیک به ۷۰ هزار نفر از کودک و بزرگ را به ورزشگاه می کشاند و هزاران نفر را در خانه های خود نگه می دارد تا این مسابقه ورزشی را نظاره گر باشند.
فردی که باید به ورزشگاه برود از صبح آنروز آماده می شود و راهی ورزشگاه می شود و شب به خانه برمیگردد و باید به استراحت بپردازد. مردم دیگر نیز به طور حتم درگیر این بازی هستند و فرصتی برای خروج از منزل ندارند. یکروز قبل از دیدار مردم در کوچه و خیابان فقط از مسابقه فردا صحبت می کنند و پیش بینی های همیشگی خود را می گویند و فردای مسابقه نیز همان افراد به آنالیز نتیجه می پردازند و بازی تک تک بازیکنان را زیر ذره بین قرار می دهند و این یعنی شما توانستید ۳ روز از ۷ روز هفته را با یک سیاست صحیح به امر ورزش اختصاص دهید.
همه می دانیم در هر جامعه ای باید تفریحات سالم برای جوانان وجود داشته باشد و امر ورزش نیز یکی از زمینه های مطرح شده است که نتیجه بیشتری از آن می توان گرفت چرا که برای احداث یک شهربازی در شهر میلیارد ها پول هزینه می شود ولی آیا این پارک می تواند همانند یک مسابقه فوتبال نگاه ها را به سوی خود جلب کند؟
اما از سویی دیگر شاهد انتقادی دیگر هستیم. چرا باید دولت این هزینه ها را فقط برای فوتبال بپردازد؟
باز هم با موارد مطرح شده می توان پاسخ این سوال را دریافت. دیدیم که در شهری مثل تبریز ۷۰ هزار نفر برای یک مسابقه به ورزشگاه آمدند و هزاران نفر در پای گیرنده های خود یک مسابقه را تماشا کردند. اما برای تماشای یک مسابقه والیبال، بسکتبال و یا هر رشته دیگر علاقه مندان چنین استقبالی خواهند داشت؟
در کشوری مثل برزیل که مهد فوتبال جهان است دولت در این رشته سرمایه گذاری می کند و بعد از مدت ها با تبلیغات موجود و استفاده از پتانسیل های موجود هزینه های مصرفی را بار دیگر در جیب خود می بینند و این یعنی سیاست مداری.
در ایران نیز از هزینه کردن برای رسیدن به سوی حرفهای شدن در فوتبال سخن به میان می آید و پرداخت هزینههای اینچنینی را عامل جذابیت فوتبال و بالا رفتن کیفیت تیمها و جذب بیننده به استادیومها میدانند. تصمیم گیرندگان هزینه چنین مبالغی را در شادی آفرینی در اجتماع کارآمد دانسته و از ترغیب جوانان به ورزش سخن به میان میآورند، تا جایی که از فوتبال کشورهای پیشرفته و هزینههای گزافی که برای جذب بازیکن و مربی در این تیمها میشود، سخن میگویند.
در کشورهایی چون انگلیس، آلمان، اسپانیا و... که از کشورهای بزرگ اروپا هستند حمایت زیادی از فوتبال می شود و با این روش پیشرفت بسیاری از مشکلات گرفته می شود.
اگر امروزه می بینیم تراکتور با چنین پتانسیل بالا می تواند همه نگاه ها را به سمت خود تغییر دهد می توان از این اتفاق استفاده های فراوانی کرد. وقتی جوانان در آذربایجان تمامی اوقات فراغت خود را به تراکتور محبوبشان اختصاص می دهند خواهیم دید آمار و ارقام اعتیاد پایین می آید. تفریحات ناسالم در بین جوانان کاهش پیدا می کند و مزاحمت های خیابانی کمتر می شود و بسیاری از موارد دیگر از میان برداشته می شود.
دلیل این اتفاق نیز آشکاراست. وقتی جوانی اوقات فراغت خود را در یک محیط ورزشی سپری کند چرا باید به سراغ تفریحات ناسالم برود؟ اکثر روانشناسان معتقدند دلیل روی آوردن جوانان به اعتیاد و... نبود تفریحات سالم در جامعه است. آیا دولت نباید برای کاهش آمار اعتیاد در جامعه تلاش کند؟ هزینه کردن برای امنیت اخلاقیذ جامعه وظیفه دولت نیست؟ مگر تا به امروز نمی گفتیم پیشگیری بهتر از درمان است؟ پس این کار دولت نوعی پیش گیری تلقی می شود و نباید بیش از این به این اقدام ایراد گرفت.
یادداشت از امیر توپچی پور
ارسال دیدگاه