جابرقاسمعلی:
˝تلفن همراه رئیس جمهور˝ رویکرد سیاسی ندارد
خبرگزاری پانا: نقد و بررسی فیلم سینمایی ˝تلفن همراه رئیس جمهور با حضور جابر قاسمعلی نویسنده فیلمنامه و رضا درستکار به عنوان منتقد در برنامه هفت برگزار شد.
به گزارش خبرنگار فرهنگی پانا؛ در ابتدای نقدو بررسی تلفن همراه رئیس جمهور ؛ رضا درستکار با اشاره به اینکه فرهنگ ما ایرانیها نقدپذیر نیست، عنوان کرد: در مورد این فیلم نقدناپذیری جامعه سینمایی از همان اسم فیلم آغاز می شود و در همان ابتدا نام فیلم حساسیتبرانگیز جلوه می کند. در نهایت متاسفانه در سینما آنقدر هنرمند را از ممیزی می ترسانند که وی خودش به یک سانسورچی قهار تبدیل می شود و در پایان می بینیم که همین سانسور خودخواسته باعث می شود که از این فیلم دیگر چیزی باقی نماند و اثر نه قصه داشته باشد و نه ساختار.
قاسمعلی در این مورد عنوان کرد: نکته ای که باید به آن توجه کنیم زمان ساخت فیلم است. این قضیه به سال ۸۵ باز می گردد که این اتفاق واقعی رخ داد و شخصی معمولی سیم کارت خاموش سالهای گذشته رئیس جمهور را خریداری کرد. طرح اولیه را اواخر سال ۸۵ و اوایل سال ۸۶ نوشتم و در ابتدا با پژمان لشگریپور به عنوان تهیه کننده وارد مذاکره شدم. در واقع فیلمنامه این فیلم متعلق به همین چند سال اخیر است و محسن علی اکبری احتمالا فراموش کرده که فیلمنامه چه زمانی نوشته شده است. چون در واقع فیلمنامه ربطی به زمان ریاست جمهوری محمد خاتمی ندارد و مربوط به همین دوره است نه سال ۸۲.
درستکار درباره این فیلم عنوان کرد: در فیلم هیچ خلاقیتی از لحاظ تصویری نمی بینیم و همه مسائل با تلفن بیان می شود. بازیگران نیز هیچ کدام در حد و اندازه خود ظاهر نشده اند. شخصیت فیلم بین یک شخصیت ابزورد، کمیک و رئال در نوسان است و لهجه مهدی هاشمی نیز اصلا خوب درنیامده است. شخصیت های فیلم هیچ کدام پرورده نشده اند و منطق روایی نیز به درستی شکل نگرفته است.
قاسمعلی در ادامه درباره روند ساخت این فیلم توضیح داد: ابتدا قرار بود محمدرضا هنرمند و پس از آن کمال تبریزی این فیلم را بسازند که هیچ کدام نتوانستند پروانه ساخت بگیرند. این فیلمنامه سالها در دفاتر مختلف می چرخید و همه وحشت داشتند که این فیلمنامه سیاسی است پس نمی توان آن را ساخت اما همیشه واکنش ها نسبت به فیلمنامه مثبت بود.
وی افزود: مهمترین خصیصه فیلمنامه این فیلم این است که من به دنبال موضع گیری سیاسی نبودم و قرار نبود به حزب یا فردی حمله کنم. من می خواستم فیلمنامه ای با الگوی سینمای نئورئالیستی بنویسم پس برایم مهم نبود که فیلم در زمان کدام دولت ساخته شود چون رویکرد سیاسی نداشتم و متاسفم که انگ سیاسی به فیلم خورده است.
وی متذکر شد: فیلمنامه ای که در ابتدا آماده ساخت شده بود خیلی مفصل بود. عطشانی خیلی از شخصیت ها را حذف کرد که می توانستند به قوام فیلم کمک کنند. البته مقصر این اتفاق خودم هستم که فیلمنامه ای به این مفصلی نوشتم که کارگردان مجبور به حذف برخی سکانس ها شود. اگر من مبسوط نمی نوشتم شاید این اتفاق نمی افتاد و فیلم دچار این همه اغتشاش نمی شد.
درستکار درباره رویکرد اجتماعی فیلم عنوان کرد: متاسفانه نمی توان رویکرد اجتماعی برای این اثر قائل شد چون این فیلم در مقابل آثار فیلمسازی مثل رخشان بنی اعتماد و مثلا فیلم "روسری آبی" نمی تواند به سینمای اجتماعی نزدیک شود و مسائل اجتماعی مردم را سطحی و ژورنالیستی بیان می کند که جزو گوشت و پوست مخاطبان نمی شود.
وی ادامه داد: به نظر می رسد کارگردان برای ساخت فیلم خیلی ذوق داشته و می خواسته به سرعت آن را بسازد. متاسفانه "تلفن همراه رئیس جمهور" ضعیف ترین کار علیرضا زرین دست در مقام مدیر فیلمبرداری است. کسی که فیلمی مثل "ملکه" را که فیلمبرداری اش با استانداردهای جهانی برابری می کند، بر پرده دارد چطور توانسته این فیلم را به این شکل فیلمبرداری کند.
ارسال دیدگاه