پیام وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی به مناسبت بزرگداشت روز ملی فردوسی
خبرگزاری پانا: وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی به مناسبت بزرگداشت «روز ملی فردوسی» و همایش این حکیم بزرگ پیام داد.
به گزارش سرویس فرهنگی پانا،متن کامل پیام «سیدمحمد حسینی» به شرح ذیل است:
بنام خدایی که فردوس از اوست
جهان تا جهان است و گیتی بپای
زبان از حکیم است اینسان بهجای
که فردوسی و فارسی شد عجین
بقا داد بر وحدت سرزمین
اگر سستی پادشاهان نبود
بدان! این زبان ملکها میگشود
چو تیغی که با پنبه سر میبرد
زبان سینه مرز را میدرد
بزرگان ستون و پی کشورند
زبان آورانی که دین باورند!
سخن از سخنوران گفتن، الماس به ناخن سفتن است و به ترقه، توپخانه را آشفتن! و اینک از کسی باید گفت که بیفکنده از نظم کاخی بلند! و دیدیم و میبینیم آنچه فرمود، رخ نمود: که از باد و باران نیابد گزند!
از حکیم طوس هرچه بگوئیم و هرگونه بگوئیم عدهای بر میآشوبند و بر طبل ارادت به آن ساحت به میزان طبع میکوبند. هالههای اسطورهای این بزرگمرد ادب و حماسه آنچنان قطور است که امروزه با لیزر هم دسترسی به هسته واقعیتش، دشوار و پر گیر و دار است. سخن از سراینده شاهنامه به میان آوردن، تن به تیغ نقد بزرگان سپردن است امّا، فاش میگویم و از عهده برآیم شاید! بیپذیرش شرایط زمان، در کفه قضاوت گذاشتن هر پدیدهای و صاحب دیدهای، نامنصفانه است.
در مورد حکیم طوس باید پذیرفت که هم از هوش سرشار برخوردار بوده است و هم از عقل پرعیار. اگر این هردو را در کلمه خرد جمع آوریم، فردوسی را باید از سرآمدان خرد به حساب آورد.
کسی کش خرد باشد آموزگار
نگه داردش گردش روزگار
خرد رهنما و خرد دلگشای
خرد دستگیرد به هر دو سرای
پس باید گفت، اگر چه مشهور تاریخ نپذیرفت که از خرد دور است صله از سلطان خواستن و به تخطئه و تخریب او برخاستن؛ اینکه شاهنامه به سفارش سلطان محمود غزنوی سروده شده است نه با تاریخ سنخیت دارد و نه با خرد معیت. سلطان قهار جباری چون محمود غازی که خود را از نژاد تورانیان میدانست و بدان شهره بود، چگونه به یک حکیم نژاده ایرانی اهل بیت دوست، سفارش سرودن ستایش نامه تاریخ خدا پرستانه ایرانی را میدهد؟
قابل پذیرش است که محمود غازی از این بیت حماسی متأثر گشتهاست که:
اگر جز به کام من آید جواب
من و گرز و میدان و افراسیاب
اما اینکه خردمندی چون فردوسی به سفارش، شاهنامهای را که سراسر ظفرمندی ایرانی است و خواری تورانی برای سلطانی بهسراید که از نسل تورانیان خویش را میخواند، از عقل و هوش به دور است.
من نباید به حریم شعرا گام نهم
خوشتر آنست عنان بر کف اَعلام نهم
به اجتناب از اطناب، حساب را به محاسبان وامیگذارم و امیدوارم کماینبغی این شخصیت اصیل و بیبدیل ادب فارسی از محاق تهمتها به درآورده شود، چه آنکه میگوید:
اگر چشم داری به دیگر سرای
به نزد نبی و علی گیر جای
برین زادم و هم برین بگذرم
چنان دان که خاک پی حیدرم
هر آنکس که در جانش بغض علی است
ازو زارتر در جهان، زار کیست؟
سزاوار آنست که ابعاد باورش و اشعار دل آورش بیشتر در اشواق و اسواق ریخته شود و دل جامعه به معرفت حماسه آفرینش آویخته شود. هنوز لف و نشر او را ادب فارسی و شاید ادبیات جهان نمونه نیاوردهاست که:
به روز نبرد آن یل ارجمند
به شمشیر و خنجر به گرز و کمند
برید و درید و شکست و ببست
یلان را سر و سینه و پا و دست
و جا دارد در این سال حماسه،آن حماسهسرای بیهمتای همه دوران در پیشانی رفتار و گفتار و پندار این امت مجاهد، جایی فراتر از گذشته بیابد.
شاید باور کنیم که ما به زمان تعلق نداریم آنگاه که همچون فردوسی،زمان را متعلق خود بنمائیم. پارسی و پارسائی و فردوسی و فردوس مآبی دور از دسترس امت مسلمان ایران و همه آزادیخواهان جهان نخواهد بود اگر برین زاده و برین نژاده، برین راه را برگزیند.
توفیق یکایک شما فرهیختگان، مستدام باد و آثارتان برازدیاد!.
سیدمحمد حسینی.
ارسال دیدگاه