دل نوشته ای از مکه مکرمه
خبر گزاری پانا:غروبی سخت دلگیر است،و ما بنشستهایم اینجا کنار غار پرت.
غروبی سخت دلگیر است،و ما بنشستهایم اینجا
کنار غار پرت و ساکتی تنها
که میگویند: «روزی روزگاری، محبط وحی خدا بودست،
ونام آن حرا بودست»
برون از غار ذهن خسته و تنهای ما، چون مرغ نو بالی
کنار غار، از هر سنگ، هر صخره، پرد بر صخرهای دیگر
و میجوید به کاوشهای پیگیری، نشانیهای مردی را
و پیدا میکنیم گویی نشانیه هایی که میجویم:
همانست، اوست،
یتیم مکه، چوپانک، جوانک، نوجوانی از بنی هاشم
و بازرگان راه مکه و شام
امین، آن راستین، آن پاکدل، آن مرد.
و شوی برترین بانو؛ خدیجه
نیز، آن کس، کو سخن جز حق نمیگوید و غیر از حق نمیجوید
و بت ها را ستایشگر نمیباشد.
و اینک؛ این همان مرد ابر مرد است
«محمد» اوست.
پلاسی بر تن است او را،
و میبینیم که بنشسته ست چونان چون همان ایام
همان ایام که این ره را بسا بسیار می پیمود،
و تنها مینشست اینجا،
غمان مکه مشؤوم آن ایام را با غار مینالید...
و میبینیم تو گویی رنگ غمگین کلامش را، که میگوید:
خدای کعبه، ای یکتا!
درودم را پذیرا باش، ای برترو بشنو آنچه میگویم
پیام درد انسانهای قرنم را ز من بشنو
پیام تلخ دختر بچگان، خفته اندر گور
پیام رنج انسانهای زیر بار، وز آزادگی مهجور
پیام آنکه افتادست در گرداب.
خدای کعبه، ای یکتا!
فروغی جاودان بفرست، که این شبها بسی تار است...
بدین هنگام
کسی، آهسته، گویی چون نسیمی،می خزد در غار.
محمد را صدا آرام میآید فرود از اوج
و نجوا گونه میگردد، پس آنگه میشود خاموش.
که ناگه این صدا آمد:
"بخوان!"....
اما جوابی بر نمیخیزد.
محمد سخت مبهوت است گویا،..... کاش میدیدیم!
صدا با گرمتر آوا و شیرین تر بیانی باز میگوید:
" بخوان!" ....
اما محمد همچنان خاموش.
پس از لختی سکوت - اما که عمری بود گویی،- گفت:
"...من خواندن نمیدانم!"
همان کس باز پاسخ داد:
"بخوان! بنام ایزدت"
و او میخواند اما لحن آوایش،
به دیگر گونه آهنگ است،
صدایی گو خدا رنگ است.
می خواند:
«بخوان به نام پرونده ایزدت کو آفرینند ست...»
درودی می تراود از لبانمان بر او
درودی گرم.
غروب است و افق گلگون و خوشرنگ ا ست
و ما بنشسته ایم اینجا، کنار غار پرت و ساکتی تنها
که میگویند:" روزی روزگاری محبط وحی خدا بود ست
و نام آن "حرا" بود ست...»
کاری از خبرنگاران اعزامی خبرگزاری پانا در مکه،کاروان شهید "سعید عزیزی"
میلاد مهدیلو،محمد حسین سراج،محمد محسنی
ارسال دیدگاه