به بهانه ی باز گشت دانش آموزان عمره گزار

در مدینه شوری در درون ،تو را به سمت گنبد خضرا می خواند

خبرگزاری پانا :در مدینه شوری در درون ،تو را به سمت گنبد خضرا می خواند و ناخودآگاه اشک از چشمانت جاری می شود

کد مطلب: ۷۶۶۰۴
لینک کوتاه کپی شد

به گزارش خبرگزاری پانا ،در رفتن بی تاب در آمدن گریان ،در ماندن حیران ،این چه سفری است که هم می سوزیم و هم می سازیم و گویی دوباره بدنیا می آئیم .
وارد شهر پیغمبر که می شوی بغض گلویت را می فشارد ،و اشک حسرت از چشمانت جاری می شود و شوری در درون ،تو را به گنبد خضرا هدایت می کند ، حس می کنی که تو را خوانده اند ،دعوتت کرده اند .
شب هنگام وقتی به غریبستان بقیع می رسی ناخوداگاه اشک ازچشمانت جاری می شود وقتی که وارد بقیع می شوی فکر می کنی که مقبره امامان خیلی عقبتر از اینجا باید باشد و حیران می مانی از این کمی لطف ها ،وقتی از دور به تو می گویند اون خاكی كه بر روی آن چند تكه سنگ است مزار چهار امام تو است.
با دلی سوزان می گویی :"السلام علیک یا حسن بن علی ،السلام علیک یا علی بن الحسین ، السلام علیک یا محمد بن علی ، السلام علیک یا جعفر بن محمد"
قبل از سفر همش برایمان سوال این می شود که مدینه شهر پیغمبر کجاست ؟و چه حس و حالی پیدا می کنیم ؟و اینکه چطور با مدینه خدا حافظی کنیم؟.
و یا شاید چطور نگاه کنیم به گلدسته های مدینه و نگاه کنیم به گنبد خضرا ولی در اولین لحظات دیدار بدون انکه بخواهی اشک از چشمانت جاری می شود وبه یاد قبرستان بقیع ،رنج ها و سختی های دختر پیغمبر و مادرت حضرت زهرا (س) چون فیلمی از کنارت می گذرد و لحظه به لحظه خود را در اغوشش حس می کنی .،اشک جاری می شود ،نفس در سینه ات حبس می شود و بغضی غریب گلویت را می فشارد .
تا اینکه بالاخره از مدینه بیرون می روی به سمت مسجد شجره آنهم با مقدماتی که روحانی کاروان برایت شرح می دهد .
غسل می کنی و لباس احرام را به تن می کنی ،وقتی لباس های دنیا رو در می اوری عهد می کنی که لباس گناه را در آوری و دیگر گناه نکنی و وقتی لباس احرام را می پوشی عهد می کنی که لباس پاکی و تقوی به تن کرده ای .
خیلی طول نمی کشد که به شجره می رسی و در این فاصله هنوز بغض در گلویت مانده است و نشانه اش سکوت و خاموشی است که انگار نبضت کم می زند و قلبت جایی جا مانده است .
وارد مسجد شجره می شوی آنجا ذکر تلبیه سینه به سینه طنین انداز می شود ،و تو باز در خود می مانی که چه بگویی
ذکر تلبیه تورا در فکر می برد با چه کسی سخن می گویی ؟ فضای عجیبی است و تو نیز به ان جماعت می پیوندی و زمزمه می کنی ،لبیک، اللهم لبیک، لبیک لا شریک لک لبیک، ان الحمد والنعمة لک والملک، لا شریک لک لبیک
و این تازه آغاز سفر است و آغاز حیاتی دوباره قدرش را بدان
گزارش از نعمتیان


ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار