یادداشت/
عدم انتقاد پذیری مشکل اصلی فوتبال ایران/گوش هایی که طاقت شنیدن ندارند!
خبرگزاری پانا: مسئولان فدراسیون فوتبال انتظار دارند همه چشم خود را روی مشکلات موجود بسته و هیچ گونه انتقادی نکنند.
به گزارش خبرگزاری پانا، عملکرد فدراسیون فوتبال و زیرمجموعه های آن از جمله کمیته جوانان، کمیته فوتسال و کمیته داوران هر وقت که زیر تیغ انتقادات قرار می گیرد، منتقدین به شلوغ کاری، فرافکنی، پوشش دادن ضعف های خود و انواع و اقسام اتهامات متهم می شوند در حالی که حتی مسئولان برای یک بار هم که شده به خود زحمت نمی دهند تا حرف منتقدان را بشنوند.
شیوه برخورد فدراسیون با منتقدان در طول چندسال اخیر شیوه ی حذفی و کاملا چکشی بوده و اگر کسی حتی در پیکره فوتبال فعالیت می کرده اما منتقد عملکرد سئول نشینان بوده، مورد حمله قرار گرفته و اگر زور آنها رسیده او را از گردونه خارج کردند. شیوه ای که به نظر می رسد، مسئولان فدراسیون با ادامه این روند به جایی نمی رسند و به جای برطرف کردن ضعف ها و مشکلات، روز به روز درباتلاق فرو خواهند رفت.
نمونه بارز برخوردهای چکشی مسئولان فدراسیون فوتبال، صحبت های اخیر اسماعیل حسن زاده قاضی القضات فوتبال است که تهدید کرده، مدیران، مربیان و بازیکنان حق انتقاد از داوری را ندارند و هرکس انتقاد کند با جریمه سنگنی روبرو می شود. آیا این صحبت ها جز این معنی می دهد که حتی اگر دیدید حق تیمتان دارد، ضایع می شود، نباید دَم بربیاورید؟ آیا جز این می تواند باشد که همه باید چشم خود را روی اشتباهات ببندند و تسلیم تصمیمات کسانی باشند، که طاقت شنیدن انتقادها را ندارند و روزبه روز به اشتباهات خود اصرار می ورزند؟
اصلا قصد نداریم از کسانی که به قول معروف تا تیمشان نتیجه نمی گیرد و می خواهند همه تقصیر ها را به گردن داوران بیاندازند و آنها را متهم می کنند، حمایت کنیم ولی آیا یک بار شده که مسئولان فوتبال این جرات را به خود بدهند و حرف منتقدین را هم بشنوند؟ آیا حتی یک بار شده که حرف منتقدین هرچند بدون سند و مدرک را پیگیری کنند تا برای آنها مسجل شود که در قضاوت های خود در اشتباهند؟
چرا مدام باید روی اشتباهات خود مصر باشیم و حتی به خود زحمت شنیدن صحبت های خلاف نظر خود را نشنویم؟ مگر فوتبال ما از فوتبال لبنان کمتر است که حاضر شدند، همین اعتراضات و اتهامات و انتقادها را پیگیری کنند و به نتیجه برسند.
روز گذشته بود که خبر برخورد قاطع و محرومیت عوامل تبانی در فوتبال لبنان توسط فادی زریقات رئیس کمیته تحقیقات پرونده تبانی در فوتبال این کشور اعلام شد. آنها با پیگیری اتفاقات و همین اعتراض های منتقدین بود که موفق شدند چنین فسادی را برملا کنند در حالی که می توانستند روی این اتفاقات سرپوش بگذارند و به راحتی با صدور حکم های چکشی برای این منتقدان قائله را بخوابانند.
این که داوران ما قشر زحمت کش و شرافتمندی هستند، شکی نیست ولی وقتی اکثر تیم ها به نحوه قضاوت ها و سوت زدن ها معترضند چرا به جای شنیدن صدای آنها و گوش کردن به انتقادات، با آنها برخورد احساسی کنیم؟ آیا این به صلاح کمیته داوران نیست که در جهت رفع نواقص، به انتقادها گوش فرا دهد و به جای برداشت منفی، از آنها بهره برداری کند؟
به نظر می رسد تا زمانی که این شیوه در فدراسیون فوتبال و کمیته های زیرمجموعه آن عوض نشود، نمی توان به رفع مشکلات کنونی قضاوت ها، عملکردها و در نهایت پیشرفت فوتبال ایران امید داشت.
سید مجتبی سیدی
ارسال دیدگاه