/تحلیلی بر فیلم های جشنواره/
شبه فیلم تابستان طولانی؛ تلاشی برای حفظ ارزشها
خبرگزاری پانا: با نگاهی به فیلم تابستان طولانی در می یابیم که کارگردان این فیلم تلاش بسیاری را انجام داده است که حفظ ارزشها را در فیلم خود نشان دهد.
به گزارش خبرنگار فرهنگی پانا، یک ساعت و نیم در فضایی روستایی که با نماهای ماهرانه، هنر تصویربرداری خود را به رخ کشیده و این موضوع از قاب بندیهای جذاب، سینمایی و حرکت مسلط دوربین به خوبی مشخص است؛ مردمی سنتی که در عین زندگی سخت دهات، معنویت و برکتی را میبینند و نشان میدهند؛ انرژی ویژهای که ستودنی بوده و برای اهالی فیلم حاکی از حرمت قابل وصفی است.
این فیلم، آدمهایی بومی و روستایی را به عنوان نمونه ایران در فضای مخصوص خودشان معرفی میکند و به دنبال طفلی بازیگوش که گویا مخاطب به روایت او گوش سپرده، به بطن زندگی این عده رسوخ داده و از احوال تاریخ جنگ این دهات حکایت دارد.
تابستان طولانی با الفبای سینما و با زبان حال (بومی - سنتی) اهالی روستا از دفاع مقدس بیان میکند. محرز میگوید که دفاع بود نه جنگ! از روحیه شهادت پرور انسانهای ساده ولی صادقی نطق میکند که جبهه رفتن تمام مردان روستا را عین بدیهی میدانند؛ خود با هر ناخودی که نگرش و باورشان را غلط پندارد مقابله میکنند؛ که معیشت را به جهادشان ترجیح نداده و عروسی را با شهادت مبادله نمیکنند...
علیرغم تلاشی که برای نمایش ارزشهای دفاع مقدس در این اثر تصویری میبینیم، ضعف واضحی، عنوان آن را از یک فیلم جدا کرده که در واقع فیلمنامه بدون داستان آن است. تماشاگر امروزی بیش از هر چیز طالب شنیدن ماجرا و قصهای جذاب است در حالیکه تقریباً تا چند دقیقه مانده به پایان فیلم، هنوز داستانی را ندیده و تنها با ادبیات مناسب سینمایی، از مفاهیم و مضامینی ارزشی، تصویر و ضربآهنگ متعادلی میبیند که شاید حتی برای اپیزودی از آن اشکی هم بریزد.
یکی دو ضعف جزئی هم در اثر دیده میشد که البته در سینمای جشنوارهای انتقاد قابلی را میطلبد: بازی نقش اصلی (کودک) بسیار خوب است و قطعاً میشد در یکی دو نقطه که بازی کاملاً از دستش خارج شده، ضعف کارش را مرتفع کرد؛ مثل لحظهای که قصد گرفتن ماهی دارد. مخاطب کاملاً میفهمد که ماهی مردهای را در دست گرفته و تکان میدهد. در حالی که به راحتی میشد با دو سه پلان کردن این یک پلان، عیب بازی طفل را پوشش داد!
کارکرد دیگر نابازیگران هم به جز یکی دو مورد جزئی در سطح عناصر خیلی خوب فیلم ظاهر شده؛ اما آنچه تا پایان، تماشاگر منتظرش میماند این است که این اثر چرا درقالب یک فیلم ساخته شده؛ میشد تمام این مدح درستی که فضا و روحیه جهادی مردم را بازتاب داده به گونه دیگری حتی مکتوب اشائه کرد!
پ.حسینی/
ارسال دیدگاه