مدیرعامل سالهای دور باشگاه تراکتورسازی در گفتگو با پانا:
واسیلی گوجا را من به تراکتور آوردم
خبرگزاری پانا: مدیرعامل سالهای دور باشگاه تراکتورسازی گفتواسیلی گوجا را من به تراکتور آورده بودم
به گزارش خبرگزاری پانا، کریم پاداش در سال ۶۸ مدیرعامل تراکتور بود و به مدت سه سال در این تیم حضور داشت. وی مدیرعاملی بود که اولین مربی خارجی را به تراکتورسازی شناساند و "واسیلی گوجا" معروف را به فوتبال آذربایجان معرفی کرد. وی سه سال در این تیم حضور داشت و حال که بیش از ۲۰ سال از آن زمان می گذرد حرف های جالبی برای شنیدن دارد. گفتگوی جالبی با وی داشتیم که در ادامه می خوانید.
در خصوص حضور واسیلی گوجا در تراکتور برایمان بگویید که چگونه وی را شناختید و مقدمات حضور این مربی در تبریز فراهم شد.
واسیلی گوجا را من به تراکتور آوردم. ما در آن سالها یک نامه به کارخانه تراکتورسازی رومانی دادیم و آنها طی نامه ای از ما خواستند تا وضعیت تیم را به آنها شرح دهیم. تراکتور هم در جام حذفی مقام چهارم، پنجم را به دست آورده بود و ما این مسئله را به آنها اطلاع دادیم. آنها در پاسخ واسیلی گود جا را به ما معرفی کردند که بعدا به واسیلی گوجا معروف شد و مشخصات او را برای ما فرستادند و ما هم دعوت کردیم که او به تبریز بیاید که بعد از ۱۰ روز او به تبریز آمد.
از خاطرات آن زمان ها با واسیلی گوجا برایمان بگویید؟
اولین بار که آقای واسیلی گوجا به تبریز آمد ما او را به ورزشگاهی بردیم که تراکتور بازی داشت. او بین دو نیمه به ما گفته بود که از مربی بخواهیم یکی از بازیکنان را تعویض کند ولی مربی به او گفت که از بایهای بعدی نظر خود را در تیم اعمال کند و در این بازی تیم تاکتیک دیگری دارد. واسیلی گوجا به این حرف مربی ما خندید و گفت که او نخواهد توانست با من کار کند چون نظر و عقیده من را باور ندارد. واسیلی از همان ابتدا ریز بین بود و مسائل را کاملا موشکفانه بررسی می کرد.
چه شد که واسیلی گوجا اینگونه بین هواداران محبوب شد؟
در زمانی که واسیلی به تبریز آمد هواداران از پشت درهای ورزشگاه تمرینات را می دیدند ولی ما خواستیم که هواداران هم به تمرین بیاید و اینگونه شد که هواداران به تمرینات آمدند و رفته رفته رابطه خوبی با واسیلی برقرار کردند.
گفته می شود که این مربی به زمین های خاکی می رفت و از بازیکنان مستعد استفاده می کرد. در خصوص این اتفاقات بیشتر توضیح دهید.
فلسفه وجودی واسیلی در تبریز این بود که ما به او گفته بودیم صبح ها تمرین خواهیم داشت و بعد از ظهر ها استعداد یابی می کنیم. مثلا از ستار نوبر می خواستیم در منطقه حافظ با واسیلی به زمین های خاکی برود و دین محمدی در منطقه خطیب. آن سالها مدارس فوتبال گسترده ای نبود که بتوان از بازیکنان آنها استفاده کرد و اینگونه استعداد های خوب را جذب تیم می کردیم.
تراکتور در آن سالها هم چنین هواداران پرشوری داشت؟
اینطور که الان می بینیم ۱۰۰ هزار نفر به ورزشگاه می آیند نبود ولی تراکتور هوادار زیادی داشت و از تراکتور حمایت می کردند.
تراکتور و ماشین دو تیم قدیمی فوتبال آذربایجان هستند. در زمان مدیریت شما تراکتور هوادار بیشتری داشت یا ماشین سازی؟
تراکتور و ماشین سازی که با هم بازی می کردند همیشه هوادار تراکتور بیشتر از ماشین بود و با این حال ماشین سازی هم هواداران متعصبی داشت ولی تراکتور مردمی تر بود و ما موضوعاتی چون کانون هواداران که امروز مطرح می شود را در آن سالها مطرح کرده بودیم و حتی از افراد سیاسی هم استفاده می کردیم و می گفتیم که مثلا فلان نماینده هوادار تراکتور است.
الان مسئولان استانی حمایت های خوبی از تیم های ورزشی دارند در آن زمان حمایت ها چگونه بود؟
باور کنید در زمان ما مسئولان سیاسی فقط وعده می دادند و ما هیچ وقت حمایتی از آنها نمی دیدیم. مثلا نمایندگان به ما می گفتند که مشکلات تیم را حل خواهند کرد ولی مثل امرو نبود که واقعا این وعده ها عملی شود و این وعده ها عملی نمی شد.
مثل اینکه شما هم به عنوان مدیرعامل مشکلات زیادی کشیده بودید؟
در اوایل که من به عنوان مدیر عاملی تراکتور منسوب شدم بعضی افراد می خواستند که من موفق نشوم. حتی یک بار تصمیم گرفتند زمین چمن تمرین تیم را آبیاری نکنند و به مدت یک هفته به این زمین ها آب ندادند تا بگویند مدیریت من ضعیف است تا اینکه من از مسئولان آتش نشانی یک ماشین آتش نشانی درخواست کردم و با آن ماشین کل زمین چمن را آبیاری کردم تا حساب کار دستشان بیاید و این هم ابتکار جالب ما بود.
اولین مدرسه فوتبال هم در آن زمان تشکیل شد. در این خصوص هم توضیح می دهید؟
ما در آن زمان اولین مدرسه فوتبال را تشکیل داده بودیم و برای فرزندان کارکنان کارخانه تراکتورسازی این کلاسها را تشکیل داده بودیم و نزدیک به ۵۰۰ نفر بازیکن داشتیم. چندین کلاس آموزشی داشتیم که با کمترین امکانات کلاسها را برگزار می کردیم و افرادی چون آذرنیا و رسول خطیبی را برای مربیگری در این کلاسها انتخاب کرده بودیم. آن زمان امکانات امروزی را نداشتیم و بچه ها هرکدام با لباس رنگ متفاوتی به تمرین ها می آمدند ولی همگی از روی علاقه در تمرینات حاضر می شدند.
در حال حاضر چه ایراداتی در فوتبال تراکتورسازی می بینید؟
ایرادی که من به فوتبال امروز تراکتور می گیرم عدم توجه به فوتبال پایه است که شاید عدم هماهنگی با آموزش و پرورش باشد و یا مشکل دیگری وجود داشته باشد. تراکتورسازی یک تیم بزرگ است که باید روی تیم های پایه سرمایه گذاری کرد. در گذشته ما امکانات نداشتیم ولی با این وجود این بحث را جدی می گرفتیم ولی امروز باید بیش از این توجه شود.
وضعیت ورزشگاه های امروز را چگونه ارزیابی می کنید؟
خوشبختانه امروزه حمایت های خوبی شده است و وضعیت استادیوم یادگار امام بهبود یافته است و با احاطه بر مشکلات روز به روز مشکلات کاهش می یابد و آماده پذیرایی از تیم های آسیایی می شود و امید است مشکلات جزئی نیز کاهش یابد.
تراکتورسازی تیمی است که پس از ۸ سال توسط مدیریت شفق به لیگ برتر راه یافت و با مدیریت جعفری نیز توانست آسیایی شود. عملکرد این دو مدیر را چگونه مقایسه می کنید؟
من جعفری را موفق تر از شفق می دانم چون هماهنگی خوبی با استاندار و پورجمشیدیان و تربیت بدنی دارد. علاوه بر آن توانسته حواشی را به خوبی کنترل کند و عملکرد بهتری داشته است.
صعود تراکتور به آسیا را چگونه می بینید؟
این یک امری است که هیچ کس نمی تواند بگوید من این کار را کردم. چه مدیرعامل، چه هوادار و.. همگی دست در دست یکدیگر دادند و این تیم را آسیایی کردند و هیچ کسی نمی تواند منتی بر سر دیگران بگذارد. حضور تراکتور در آسیا را می توان به فال نیک گرفت و امیدوارم موفق شود و باعث افتخار همه ما باشد.
گفتگو از امیر توپچی پور
ارسال دیدگاه