محمد کاظم مزینانی:

حمایت از جشنواره داستان انقلاب عاریه‌ای است

خبرگزاری پانا: داور رمان بزرگسال پنجمین جشنواره داستان انقلاب گفت: من فکر می‌کنم حمایت‌هایی که تاکنون از جشنواره داستان انقلاب صورت گرفته عاریه‌ای بوده و حمایت چندانی انجام نگرفته است.

کد مطلب: ۴۷۰۱۵
لینک کوتاه کپی شد

به گزارش سرویس فرهنگی پانا، محمد کاظم مزینانی داور بخش داستان بزرگسال پنجمین جشنواره داستان انقلاب در مورد برگزاری جشنواره داستان انقلاب اظهار داشت: اگر جشنواره درست برگزار شود، یعنی دچار روزمرگی نشود و به دنبال ادبیات نو، بکر و خلاق بگردد می‌توان به آن امیدوار بود. باید از طیف‌های مختلف به جشنواره دعوت شوند به طوری که نسل جوان هم ورود کرده و باید به گفتمان‌های تازه مجال داده و اجرای آن ملی‌تر شود؛ به شکلی که همه سلایق را شامل شود.

وی ادامه داد: گروه‌های مختلف فکری در جشنواره باید جمع شوند، این تنوع به بارور شدن آن کمک می‌کند که این امر مستلزم حمایت نهادهای فرا دستی است و من فکر می‌کنم حمایت‌هایی که تاکنون صورت گرفته عاریه‌ای و حمایت چندانی انجام نگرفته است.

مزینانی در مورد کیفیت آثار در جشنواره داستان انقلاب گفت: حجم زیاد آثار از نظر کیفیت و کمیت برایم جالب بود و فکر نمی‌کردم تا این حد کارهای مختلف به جشنواره ورود کند. چیزی که امسال دیدم بیشتر حرکت به سمت عمق صورت گرفت. نویسنده‌ها باید به زندگی مردم قبل از انقلاب نفوذ کنند. اینکه آدم‌ها در آن دوره چطور زندگی می‌کردند و شاهنشاهی چه نقشی در زندگی آدم‌ها داشته است. نویسنده‌ها باید از سطح بگذرند و صرفا ساواک و خوش پوشی طاغوت را در داستان ارایه ندهند بلکه به زندگی عادی مردم آن زمان هم بپردازند. این طور نبوده که قبل از انقلاب مردم تدین نداشتند و یا مذهبی نبوده‌اند. این‌ها چیزهایی است که در رمان باید به آن پرداخته شود تا خیلی پر بارتر شود.

مزینانی درخصوص وضعیت نشر آثار ادبیات انقلاب اسلامی افزود: بهتر است که غیر از حوزه هنری، این کتاب‌ها در جاهای دیگر هم نشر شود. زیرا باید دغدغه و ملی شدن ادبیات انقلاب بیشتر شود. من فکر می‌کنم این جشنواره این دغدغه را ایجاد می‌کند که مبارک و ارزشمند است.

مزینانی در پایان در پاسخ به این سوال که جشنواره در کشف استعدادهای جوان در حوزه ادبیات انقلاب چه جایگاهی را دارد تصریح کرد: به نظر من نوشتن ادبیات انقلاب برای نسل جوان سخت است زیرا خاطره‌مند نیستند و خاطرات شخصی از آن دوره ندارند. معمولا افراد بالای چهل سال خاطرات شخصی خود را تبدیل به قصه می‌کنند، اما نسل جوان آن چنان در این عرصه حضور ندارد. چنانچه حتی یکی از این آثار و داستان‌های جشنواره چاپ شود نسل جوان با خواندن آن‌ها اطلاعاتی بدست می‌آورد و رغبت به نوشتن را پیدا می‌کند. چون این نسل به طور طبیعی به گذشته کمتر نگاه می‌کند با وجود جشنواره‌ها گرایش به این سمت و سو برای آن‌ها فراهم می‌شود تا دست به قلم بزنند.

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار