روایت نیمكت های سوخته و دل های سرشار از نور؛
به بهانه سالروز شهادت ۶۸ دانش آموز و گل پرپرشده بروجردی سال ۶۵
خبرگزاری پانا: آسمان صاف مدارس ابتدایی فیاض بخش و امام حسن مجتبی ( علیه السلام ) شهرستان بروجرد روایت می كند از فرزندان انقلاب كه مظلومانه در اثر موشك باران رژیم بعثی عراق شربت شهادت نوشیدند و به لقاء دوست نائل آمدند.
به گزارش سرویس آموزش و پرورش پانا، ساعت ۱۲:۴۵ ظهر روز شنبه ۲۰ دیماه سال ۶۵ هنگامی كه دانش آموزان بروجردی برای تحصیل در نوبت عصر روانه مدارس خود می شدند و عده كثیری نیز در راه رسیدن به محل تحصیل بودند، بناگاه صدای رادیو كه پیروزی های رزمندگان را لحظه لحظه گزارش می كرد، قطع و صدای آژیر قرمز در فضای شهر طنین انداز شد.
كودكان معصومی كه پیش از این بارها و بارها شاهد بمباران های مردم بی دفاع بودند، بی خبر از لحظات پیش رو كه به جای دفتر حضور و غیاب معلم، آبستن اوراق شهادت مجید ، احمد ، مسعود ، محمود، حسن ، محمّد، جواد ، مصطفی ، افشین ، بهروز ، حسین و .... بود ، در صفوفی منظم برای رفتن به كلاس و نشستن بر روی نیمكت ها لحظه شماری می كردند كه ناگهان همه چیز در دود و غباری غلیظ گم شد و سكوتی غمبار بر حیاط مدرسه حاكم شد.
حیاط مدرسه كه تا ثانیه های پیش با چهره های معصوم كودكان آذین بسته شده بود، به صحنه ای بدل شد كه دل آدمی را بدرد می آورد، صحنه ای از دست و پای قطع شده یاران دبستانی با پیكرهایی مجروح یا بیجان، كیف، كفش و دفتر های مشق ولو شده در فضا و خاموشی مطلق !!!
مجید دانش آموز پایه دوم ابتدایی بود، مادرش می گفت : شب حادثه خواب دیدم كه مجید با همكلاسی هایش در حالی كه همه آنها لباس سفید بر تن داشتند، با یك ماشین سفید به مسافرت می روند، جالب اینكه صبح روز حادثه مجید هم همان خواب را برایم تعریف كرد، از شباهت خوابمان تعجب كردم.
حسن نیز دانش آموز دوم ابتدایی بود، مادر حسن نقل می كرد: شب قبل از شهادت حسن كنارم نشست و پرسید: مادر اگر من شهید شوم ،پیش حضرت علی اصغر ( علیه السلام ) خواهم رفت ؟ اورا در آغوش گرفتم و به آرامی پاسخش گفتم. حسن با چهره معصوم روبه من كرد و گفت : پس در صورت شهادتم ، به همه بگو فدای اربابم حضرت علی اصغر (علیه السلام) شدم.
ارسال دیدگاه