در نشست پنجاه سالگی موزه هنرهای معاصر تهران با روایت اولین مدیر پس از انقلاب مطرح شد؛
هنر مرز نمی شناسد
تهران (پانا) - اولین مدیر موزه هنرهای معاصر تهران پس از انقلاب اسلامی با اشاره به برگزاری نخستین نمایشگاه موزه در آبان ۱۳۵۸، گفت: برای برپایی اولین نمایشگاه، انتخاب کدام آثار و هنرمندان خیلی سخت بود، اینکه این رویداد چگونه جوابگوی جلب نگاه جامعه آن روزها باشد معتقدم، هنر مرز نمیشناسد و از طریق پل ساختن میان فرهنگها است که میتوان ارتباط برقرار کرد.
نخستین نشست از سلسله نشستهای پنجاهسالگی موزه هنرهای معاصر تهران با عنوان «خاطرات و مخاطرات اثبات و تثبیت» امروز سهشنبه ۲۶ آبان ماه در کتابخانه موزه برگزار شد.
این برنامه در قالب «خاطرات شفاهی» و با حضور محمدمسعود شفیعیمنفرد، اولین مدیر موزه هنرهای معاصر تهران پس از انقلاب اسلامی، از سال ۱۳۵۸ تا ۱۳۶۱ به دبیری علی نیلی برگزار شد.
در این نشست محمدمسعود شفیعیمنفرد، با اشاره به شرایط سالهای اول انقلاب اسلامی در ایران، اظهار کرد: انقلاب شده بود و علاقهای به سیاست نداشتم، به سوی مدیریت فرهنگی آمادهام و به مدیریت موزه هنرهای معاصر درآمدم.
وی افزود: فروردین ۱۳۵۸ به موزه آمدم. آن روزها، موزه توسط تعدادی نگهبان، محافظت میشد، من هم از وضعیت موزه از زمان تاسیس و داستانهایی که گفته میشد، بیاطلاع بودم.
اولین مدیر موزه هنرهای معاصر تهران بعد از انقلاب اسلامی، اضافه کرد: بعدها متوجه شدم که وضعیت موزه خیلی انحصاری بوده و شرایط خاص خودش را در آن زمان داشته است. بنابراین مدیریت موزه در آن روزگار حساسیت زیادی داشت، یادم میآید که مرحوم پرویز کلانتری به موزه میآمد، گریه میکرد و میپرسید وضعیت موزه چه میشود؟ ما هم میگفتیم نگران نباش.
شفیعیمنفرد ادامه داد: یک هفته پس از استقرارم در موزه، متوجه گنجینه ارزشمند آن شدم، به هیچ وجه اجازه نمیدادیم، اثری از موزه خارج شود، زیرا معتقد بودیم، این آثار بیتالمال و متعلق به مردم است.
وی توضیح داد: در مورد نگهداری و محافظت آثار حساسیت زیادی داشتیم، امیناموال بسیار با ما همکاری میکرد. تا اولین برگزاری نمایشگاه آثار موزه در آبان ۱۳۵۸ خورشیدی، هر روز با داستانی روبهرو بودیم. هر فردی نظری میداد از خارج هم تماس داشتیم که دنبال خرید آثار بود.
این مدیر فرهنگی با اشاره به پیگیری وضعیت آثاری که به دلیل انقلاب به موزه تحویل داده نشده بود، گفت: یکسری از آثار که خریداری شده بود را پیگیری کردیم و تحویل گرفتیم. آمریکاییها آثار خریداری شده را به ما نمیدادند، تا بالاخره توانستیم آثار را تحویل بگیریم.
شفیعیمنفرد افزود: کمیتهای هم تشکیل دادیم، هانیبال الخاص، آیدین آغداشلو، مرتضی ممیز و دو سه نفر دیگر بودند، آنها خیلی کمک کردند و توانستیم کنترل خوبی بر مدیریت موزه در آن زمان داشته باشیم.
اولین رئیس موزه خاطرنشان کرد: همچنین برای برگزاری اولین نمایشگاه، تلاش میکردم با توجه به جامعه انقلابی و خلوص نیت آن دوره، به شناخت مناسب از وضعیت هنری، هنرمندان و نگاههای آن زمان برسم. واقعیت زمان را به درستی بشناسم و به دیگران هم همین را میگفتم.
شفیعیمنفرد یادآور شد: چگونگی بازگشایی موزه از بزرگترین چالشهای ما بود و آن کمیته اشاره شده، خیلی به ما کمک کردند. من معمار و شهرساز بودم و حضور بزرگان برای ما، خیلی راهگشا بود.
وی ادامه داد: با واژه کیوریتور از همان روزهای اول آشنا شدم، برای برپایی اولین نمایشگاه، انتخاب کدام آثار و هنرمندان خیلی سخت بود. اینکه چگونه نمایشگاههایی برپا کنیم که جوابگوی جلب نگاه جامعه آن روزها باشد.
شفیعیمنفرد خاطرنشان کرد: افتتاح نمایشگاه همزمان با ورود آقای یاسر عرفات به ایران شد، رئیس سازمان آزادیبخش فلسطین هم در آن زمان بود، من به کمیته پیشنهاد دادم که بازگشایی موزه به این بهانه باشد و تقریبا تمام اعضای کمیته پذیرفتند.
نخستین رئیس موزه پس از انقلاب درباره انتشار گزارش و مصاحبه روزنامه کیهان با او در تاریخ چهارشنبه ۲۲ آبان ۱۳۵۸ با تیتر «موزه هنرهای معاصر تهران از انحصار آمریکا خارج شد» و از ۲۵ آبان گشایش مییابد، تصریح کرد: به دلیل گنجینه موزه، آمریکاییها زیاد تماس داشتند و پیگیری میکردند، حرفهای ناراحتکننده هم میزدند.
شفیعیمنفرد افزود: برای برگزاری نمایشگاه ما هم مکاتباتی با فلسطینیها داشتیم، وضعیت را طوری مدیریت کردیم که هم جامعه بپسندد، هم بنا به شرایط انقلابی، کار مثبتی باشد. سفرا و شخصیتهای بزرگی را دعوت کردیم. و در نهایت، نمایشگاه مقاومت و انقلابی را برپا کردیم. حتی عکسهایی از روزهای انقلاب به نمایش درآمد و استقبال زیادی از این نمایشگاه در بین عموم مردم شد. برگزاری این نمایشگاه برای تثبیت موزه کمک بزرگی بود.
این مسئول فرهنگی در پایان گفت: معتقدم، هنر مرز نمیشناسد و از طریق پل ساختن میان فرهنگها است که میتوان ارتباط برقرار کرد.
ارسال دیدگاه