خرم‌آباد، هم‌نفس با لاله‌های سرخ؛ روایت وداعی از جنس عشق و دلدادگی

امروز خرم‌آباد حال و هوای دیگری داشت؛ گویی آسمان هم در سوگ لاله‌های سرخ وطن بغض کرده بود و خیابان‌های شهر، عطر عشق و دلتنگی به خود گرفته بودند.

مردم آمده بودند؛ پیر و جوان، کوچک و بزرگ، با چشمانی اشک‌بار و دل‌هایی سرشار از احترام، تا پیکرهای پاک شهدا را بر دستان خود بدرقه کنند. آمده بودند تا بگویند هنوز هم یاد مردان آسمانی در قلب این سرزمین زنده است.

چه باشکوه بود این وداع... قدم‌هایی که در کنار پیکر شهدا برداشته می‌شد، تنها همراهی با یک مراسم تشییع نبود؛ بلکه تجدید عهدی دوباره با آرمان‌های کسانی بود که نامشان با ایثار، شجاعت و آزادگی گره خورده است.

امروز در میان جمعیت، هر قطره اشک روایتی از دلتنگی بود و هر شاخه گل، نشانی از قدردانی مردمی که فرزندان آسمانی خود را فراموش نکرده‌اند.

ای شهیدان! شاید دیگر صدای قدم‌هایتان در کوچه‌های شهر نپیچد، اما نامتان تا همیشه در قلب مردم این دیار زنده خواهد ماند. شما رفتید، اما راهتان باقی ماند و خاطره فداکاری‌هایتان در صفحات تاریخ این سرزمین جاودانه شد.

امروز خرم‌آباد با چشمانی نمناک و قلبی سرشار از افتخار، شما را بدرقه کرد؛ اما حقیقت این است که شهدا هیچ‌گاه از میان مردم نمی‌روند، آن‌ها در خاطره‌ها، در قلب‌ها و در تاریخ یک ملت زنده‌اند.

سلام بر لاله‌های آسمانی؛ آنان که رفتند، اما نامشان برای همیشه در آسمان پرافتخار ایران خواهد درخشید.