«سرباز» تا آخر ایستاد؛ ارکستر با چشم تر، مهربان را بدرقه کرد

با انتقال پیکر به قدمگاه رواق شهدای گمنام حوزهٔ هنری، صدای خود مهربان در فضا پیچید و مراسم با پیام محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس، ادامه یافت. مهیار مهرآذر، مدیر ارکسترهای مرکز شعر، موسیقی و سرود صداوسیما و مجری مراسم، پیش از خواندن پیام گفت: «مطمئنم آرمان الان کنار ماست و دارد برنامهٔ ما را می‌بیند.» او افزود که شب قبل در استودیو، نوازندگان ارکستر برای اجرای دو قطعهٔ درخواستی خانوادهٔ مهربان تمرین کرده‌اند، «با اشک». قالیباف در پیامش ساخت سمفونی «سرباز» را «انتخابی معنادار» در مسیر هنری او خوانده و نوشته بود: «این همان معنای هنر متعهد است؛ هنری که استقلال و شأن حرفه‌ای خود را حفظ می‌کند، اما نسبت به ایران، مردم و سرنوشت جامعه بی‌تفاوت نمی‌ماند.»

علی‌محمد مؤدب، شاعر، پس از خواندن شعری برای مهربان گفت: «صحبت کردن از او برایم سخت است؛ کسی که همیشه اهل سکوت بود و هیچ‌چیز برای خودش نمی‌خواست. حضورش قابی از سکوت بود که باعث می‌شد صداها شنیده شوند.» او با اشاره به روزهای سخت کشور گفت: «در روزهای سخت ایران، سنگرش را رها نکرد و با موسیقی خدمت کرد.» به گفتهٔ مؤدب، «سرباز» اثری است که در کشورهای مختلف اجرا شده و بازهم شنیده خواهد شد. او در پایان ترانه‌ای را خواند که با صدا و هنر مهربان به گوش مردم رسیده بود.

حسین شریفی، رهبر ارکستر سمفونیک صداوسیما، با یادآوری منش مهربان گفت: «او از انسان‌هایی بود که می‌شد از بودنش آموخت.» شریفی تأکید کرد که هنر واقعی یک انسان فقط در آنچه می‌آفریند خلاصه نمی‌شود، بلکه در منش و اثری است که بر جان دیگران می‌گذارد، و شیوهٔ مواجههٔ مهربان با بیماری را یکی از تأثیرگذارترین بخش‌های زندگی او خواند. پس از او، ارکستر دو قطعهٔ «پدر» و «میهن» از سمفونی «سرباز» را نواخت؛ پیانیست ارکستر در دسترس نبود و پسر شریفی شب پیش از مراسم خودش را به تهران رساند و قطعه را آماده کرد. در ادامه، پرچم به‌اهتزازدرآمده در گنبد حرم سیدالشهدا(ع) بر تابوت قرار گرفت.

پیمان جبلی، رئیس سازمان صداوسیما، با اشاره به درگذشت دو هنرمند در چند روز اخیر گفت: «دیروز با کوروش زارعی وداع کردیم و امروز با آرمان مهربان.» او مهربان را «هنرمندی زمان‌شناس و وطن‌پرست» توصیف کرد که «می‌دانست چه زمانی باید چه کاری انجام دهد»؛ همان‌که در نخستین سالگرد شهادت سردار سلیمانی «سرباز» را آفرید و در «جنگ رمضان» با همکاری مرکز شعر، موسیقی و سرود، «تا ثریا» را در ستایش ایستادگی مردم و نیروهای مسلح ساخت. جبلی افزود: «فقط در کار ارکسترال متخصص نبود؛ در پاپ و آثار ترکیبی هم تولید داشت. شخصیتی هنری و ذوابعاد را از دست داده‌ایم.» حسین علیشاپور هم در سخنانش از ماندن «یادگاری نیک» از مهربان گفت و با چند بیت از سعدی سخنش را به پایان برد.

بخش پرحرارت مراسم، سخنان همسر مهربان بود. او که سال‌ها با شوهرش روی استیج حوزهٔ هنری اجرا داشته، گفت: «۲۵ سال کنار هم بودیم؛ ما یک روح بودیم در دو بدن. در این مدت ندیدم از کسی بد بگوید یا لحظه‌ای برای کسی بد بخواهد.» او از عشق مهربان به ایران گفت و از ایران‌گردی‌هایشان و اشک‌هایی که هنگام گوش دادن به «میهن» ریخته‌اند، و اینکه مهربان در این یک سال و نیم بیماری «هر لحظه می‌گفت باورم نمی‌شود این‌همه قلب مهربان و انرژی مثبت در دنیا هست.» همسر مهربان از مسئولانی که در بیمارستان و در تمام این مدت کنارشان بودند تشکر کرد و دست مادرش را که یک سال و هفت ماه پرستار مهربان بوده، در جمع بوسید. او دربارهٔ برادرش نیز گفت: «صمیمی‌ترین رفیق مهربان بود و بیشتر از من باید به او تسلیت گفت.»

آرش امینی، موسیقیدان و دبیر چهل‌ویکمین جشنوارهٔ بین‌المللی موسیقی فجر، از ضبط آلبوم «سرباز» در روزهای کرونا یاد کرد: «با ماسک، هر کدام دو ماه، از صبح تا شب.» او گفت: «منش مهربان در موسیقی‌اش دیده می‌شود. اگر صدها قطعه برایتان بگذارند و فقط دو سه کار او را شنیده باشید، شخصیتش را در میانهٔ همه تشخیص می‌دهید.» به باور امینی، «آرمان مثل اسمش، موسیقی‌اش آرمانش بود و فامیلی‌اش بخش بزرگی از شخصیتش.»

محمدمهدی سیار، شاعر، با شعری با ردیف «باز می‌گردیم» سخنانش را آغاز کرد و گفت: «او سراپا تناسب، توازن و تعادل بود؛ همان‌چه در یک انسان دنبالش می‌گردیم.» سیار خطاب به مهربان خاطرهٔ آخرین دیدارشان را روایت کرد: شبی تصادفی روی پله‌های شهرستان ادب، و ساعتی نشستن و شنیدن از عشق او به ایران. سیار گفت: «صدای تو سال‌ها پس از ما شنیده خواهد شد تا بدانند ایران چیست و کیست.» پیام حجت‌الاسلام محمد قمی، رئیس سازمان تبلیغات اسلامی، نیز قرائت شد که در آن مهربان «هنرمندی فروتن، متخصص و خوش‌قریحه» نامیده شده بود.

امیرحسین سمیعی، آهنگساز و خواننده، با تأکید بر اینکه «آرمان شبیه اسمش زندگی کرد؛ آرمان داشت و بی‌نهایت مهربان بود»، یادآوری کرد که بیماری مهربان در روزهای پس از اجرای سمفونی «پرواز اردیبهشت» آغاز شد و از همان ابتدا دوستانی چون قمی، دادمان، میلاد عرفان‌پور، حمیدرضا نوربخش و مجموعهٔ شهرستان ادب «برادرانه آغوش گشودند.»

محمد معتمدی، خواننده، که آخرین سخنران بود، با اشاره به زندگی مهربان و همسرش گفت: «زندگی‌شان سرشار از هارمونی طلایی بود.» او با مهربان وداع کرد: «خدا بهشتش را برای امثال تو خلق کرده؛ به بهشتش خوش آمدی.» معتمدی از تشییعی با این حضور و با پرچم بارگاه سیدالشهدا(ع) نیز ابراز رشک کرد.

پس از اقامهٔ نماز بر پیکر، مهربان برای تشییع و خاکسپاری به سمت بهشت زهرا(س) بدرقه شد.