در گفت‌وگو با پانا:
اشکان اردستانی: زخم‌های کودکی، آینده فرزندان را می‌سازد یا ویران می‌کند
نارنجی، پسری زخم‌خورده از گذشته است که هنوز به زندگی امید دارد
تهران (پانا) - اشکان اردستانی، بازیگر ۱۴ ساله نمایش موزیکال «آرزوهای کوچک» به کارگردانی حسین پارسایی، با اشاره به ویژگی‌های شخصیتی نارنجی، نقش خود را پسری توصیف می‌کند که اتفاقات تلخ گذشته زندگی‌اش، او را به فردی زخم‌خورده و دچار وسواس فکری تبدیل کرده است.
اشکان اردستانی، بازیگر نقش نارنجی در نمایش موزیکال «آرزوهای کوچک» به کارگردانی حسین پارسایی، در گفت‌وگو با پانا درباره نخستین مواجهه‌اش با قصه این شخصیت گفت: «اولش برایم خیلی جالب بود. هرچقدر بیشتر داستان را خواندم، بیشتر توانستم با نقش ارتباط برقرار کنم و به نوعی آن را لمس کنم. نارنجی شخصیتی با داستانی بسیار غم‌انگیز است، اما در مجموع اینکه چنین نقشی را بازی می‌کنم، برایم حس خوبی داشت.»
نارنجی؛ پسری زخم‌خورده از گذشته
اردستانی در توصیف شخصیت نارنجی در سه کلمه، به گذشته تلخ وی اشاره کرد و افزود: «اگر بخواهم این شخصیت را در سه کلمه توصیف کنم، می‌توانم بگویم زخم‌خورده از گذشته؛ کسی که اتفاقات گذشته زندگی‌اش تا امروز بر او تأثیر گذاشته است.»
این بازیگر نوجوان درباره مهم‌ترین ویژگی متفاوت نارنجی نسبت به دیگر شخصیت‌های نمایش اظهار کرد: «به نظر من یکی از ویژگی‌های متفاوت وی وسواسش است. اسم و نوع شخصیتش و همین‌طور وسواسی که دارد، به داستان زندگی‌اش مربوط می‌شود و وی به دلیل اتفاقاتی که پشت سر گذاشته، دچار وسواس فکری شده است.»
بدرفتاری با کودکان، آینده آنها را تحت تأثیر قرار می‌دهد
اردستانی درباره اینکه اگر فرصت گفت‌وگو با شخصیت واقعی نارنجی را داشت، چه پرسشی از وی می‌کرد، توضیح داد: «با اینکه من چنین نقشی را بازی می‌کنم، اما نمی‌توانم کاملاً خودم را جای نارنجی واقعی بگذارم و احساسات وی را درک کنم. دوست داشتم از وی بپرسم تجربه چنین اتفاقاتی چه تأثیری بر زندگی‌اش گذاشته است.»
وی با اشاره به پیامی که دوست دارد تماشاگر از قصه نارنجی دریافت کند، تصریح کرد: «دوست دارم مخاطب متوجه شود که بدرفتاری با فرزند و رفتارهای مشابه می‌تواند در آینده ضربه‌های بسیار بدی به او بزند. اگر کسی چنین رفتاری دارد، باید خودش را اصلاح کند.»
آرزوهای کوچک؛ خواسته‌هایی ساده اما دست‌نیافتنی
این بازیگر نوجوان درباره عنوان نمایش «آرزوهای کوچک» نیز گفت: «بسیاری از بچه‌هایی که داستان زندگی‌شان شبیه شخصیت‌های نمایش است، آرزوهای بزرگی ندارند و فقط یک زندگی عادی و ساده می‌خواهند؛ زندگی ساده‌ای که از داشتن آن هم محروم هستند. ما با این نمایش تلاش می‌کنیم توجه مردم را به آنها و زندگی‌شان جلب کنیم تا حداقل شادی را برای آنها به وجود بیاوریم و آرزوهای بسیار کوچکشان را برآورده کنیم.»
امید، پیام پایانی قصه نارنجی
اردستانی درباره بخش مورد علاقه‌اش در نمایش بیان کرد: «صحنه پایانی برایم خیلی جالب است، چون در پایان نمایش مشخص می‌شود که امید هنوز زنده است. با امید داشتن به زندگی و تسلیم نشدن می‌توانیم به آرزوهایمان برسیم و زندگی خوبی برای خودمان رقم بزنیم.»
تجربه بازی در نمایش موزیکال برایم لذت‌بخش بود
این بازیگر نوجوان که پیش از این در آثاری همچون فیلم سینمایی «خاتی»، سریال «دفتر یادداشت»، فیلم «آزادی مشروط»، برنامه «کار آقای قصه‌گو» با اجرای آقای جبلی و سریال «مدافعان سلامت» به کارگردانی محمدرضا خردمندان حضور داشته است، درباره تجربه بازی در یک نمایش موزیکال گفت: «این تجربه برایم خیلی جالب بود. اگر بخواهم خلاصه بگویم، تئاتر موزیکال بسیار لذت‌بخش است.»
وی درباره دشواری هم‌زمانی بازی و اجرای ترانه‌ها نیز عنوان کرد: «روزهای اول سخت بود، اما در روزهای بعد بیشتر از اینکه سخت باشد، برایم لذت‌بخش و جذاب شد. خود داستان نمایش باعث شد آن سختی از بین برود.»
اردستانی در پاسخ به این پرسش که تئاتر را بیشتر دوست دارد یا سینما، گفت: «هر دو به جای خودشان جذابیت‌های زیادی دارند و نمی‌شود بین آنها انتخاب کرد. هر دو خیلی خوب هستند.»
ارسال دیدگاه