جشنواره مقاومت؛ از آموزش سینما تا گسترش روایت مقاومت در عرصه بین‌الملل
تهران (پانا) - چهل سال پس از آغاز جشنواره فیلم دفاع مقدس، جشنواره مقاومت با برگزاری کارگاه‌های تخصصی در حوزه فیلمنامه‌نویسی، کارگردانی و موسیقی فیلم و دریافت بیش از ۱۹۰۰ اثر از ۱۰۹ کشور، مسیر تازه‌ای را برای توسعه سینمای مقاومت و گسترش ارتباطات بین‌المللی دنبال می‌کند.
وقتی به پردیس ملت رسیدیم، خبری از ازدحام نبود. فضا تا حدود ساعت ۴ و ۵ عصر خلوت ماند و بعد از آن، مخاطبان کم‌کم از راه رسیدند و پردیس رنگ‌وبوی جشنواره گرفت. شاید یکشنبه کاری با تعطیلات آخر هفته دو روز اول فرق دارد و مخاطب بعد از تمام شدن کار و درس، راهی سینما می‌شود.
اول فیلمنامه، چون همه‌چیز از کاغذ شروع می‌شود
مقدمدوست، نویسنده و کارگردان سینما و تلویزیون، کارگاه خود را با محورهای «انتخاب سوژه برای اقتباس»، «ساخت تعلیق و نقطه اوج» و «تبدیل شخصیت ادبی به شخصیت سینمایی» برگزار کرد.
محور حرف‌های او نگاه شخصی بود. به گفته او، فیلم‌ساز وقتی به امضای هنری می‌رسد که فقط راوی یک موضوع نباشد و نسبت به آن «رأی» مشخصی داشته باشد. این رأی باید سنجیده و حاصل مشاهده باشد، ولی حذف کامل آن یعنی اثر امضا ندارد. او درباره رابطه تجربه زیسته با سینمای مقاومت هم گفت لازم نیست برای ساختن فیلم مقاومت، خود آدم جنگ را دیده باشد.
جنگ هم ریتم می‌خواهد
اقباشاوی کارگاه «کارگردانی» را از ساعت ۱۶ با سرفصل‌های «میزانسن در صحنه‌های جنگ و درگیری»، «خلق تنش و اضطراب در صحنه‌های جنگ» و «ریتم و تعلیق در سینمای جنگ» ادامه داد. نکته سرفصل‌ها این است که صحنه جنگ بدون ریتم و تعلیق به نمایش انفجار تبدیل می‌شود.
آخر شب، سکوت هم نُت است
آخرین کارگاه روز، ساعت ۱۸، به موسیقی فیلم اختصاص داشت. مسعود سخاوت‌دوست، آهنگساز سینمای ایران، درباره «ساخت تنش و تعلیق با موسیقی»، «موسیقی و لحظه‌های حماسی» و «سکوت، مهم‌ترین نُت موسیقی فیلم» سخن گفت.
روی پرده چه خبر بود؟
در بخش سینمای بلند، «سرزمین فرشته‌ها» و «لباس شخصی» در سالن ۹ و «دستار»، «قمارباز» و «کارواش» در سالن ۱۰ نمایش داده شدند. در بخش پویانمایی هم «نابغه و دیو سنگی»، «شمشیر و اندوه» و «یوز» در سالن ۱ اکران شدند.
چهل سال سابقه، یک تغییر اسم
نخستین دوره جشنواره سال ۱۳۶۲، در دل جنگ تحمیلی و هم‌زمان با هفته دفاع مقدس، به شکل هفته فیلم در پارک دانشجو و تئاتر شهر تهران برگزار شد. جشنواره دوسالانه است و از آن هفته فیلم به یک جشنواره سینمایی کامل تبدیل شده است.
مهم‌ترین نقطه عطف این مسیر، به گفته دبیر جشنواره، در دوازدهمین دوره اتفاق افتاد. دوازده دوره اول با نام جشنواره دفاع مقدس برگزار می‌شد و از دوره دوازدهم، بخش بین‌الملل اضافه شد و «سینمای دفاع مقدس» به «مقاومت» ارتقای معنایی یافت.
اثری که از تهران بیرون زد
از نشانه‌های توسعه جشنواره، یکی اختتامیه دوره هفدهم است. به گفته مسئولان، این مراسم روی عرشه ناو شهید رودکی برگزار شد و شاید بتوان آن را نخستین اختتامیه جشنواره فیلم روی عرشه یک ناو در جهان دانست. امسال هم بیش از ۱۰۹ کشور اثر فرستاده‌اند و بیش از ۱۹۰۰ اثر بین‌المللی به دبیرخانه رسیده است. برای شرکت‌کنندگان در بیش از ۱۲ کارگاه هم گواهی شرکت با همکاری دانشکده هنر و رسانه شهید آوینی و دانشگاه صداوسیما پیش‌بینی شده است.
رها اردشیری
ارسال دیدگاه