گزارش پانا از شب خاطرات مجید انتظامی
از«بوی پیراهن یوسف» تا «خرمشهر»؛ خاطرهها زنده شد
تهران (پانا) - تالار اسپیناس پالاس در دو شب پاییزی میزبان بازگشت ملودیهایی بود که سالهاست با خاطرات جمعی چند نسل از ایرانیان گره خوردهاند؛ مجید انتظامی این بار با همراهی ارکستری ۱۵۰ نفره، مجموعهای از ماندگارترین آثار خود در سینما و تلویزیون را روی صحنه برد تا موسیقی فیلمهایی چون «از کرخه تا راین»، «بوی پیراهن یوسف»، «آژانس شیشهای» و «دوئل» بار دیگر در فضایی زنده و ارکسترال طنینانداز شود.
کنسرت آثار مجید انتظامی، آهنگساز و رهبر ارکستر شناختهشده موسیقی ایران، پنجشنبه ۷ و جمعه ۸ آبانماه ۱۴۰۵ به همت فیدیبو در تالار اسپیناس پالاس تهران برگزار شد. اجرایی که در آن، موسیقی بهتنهایی روایتگر نبود، بلکه تصاویر سینمایی، همراهی گروه کر و ترکیب سازهای کلاسیک و ایرانی، تجربهای فراتر از یک اجرای معمول موسیقی برای مخاطبان رقم زد.
برنامه با موسیقی سریال «کلاه پهلوی» آغاز شد و در ادامه، مخاطبان به سفری میان خاطرات سینمایی و تلویزیونی خود رفتند. ملودیهای آشنای فیلمهای «از کرخه تا راین»، «بوی پیراهن یوسف»، «آژانس شیشهای» و «دیوانه از قفس پرید» در قالب یک بخش موسیقایی اجرا شدند؛ قطعاتی که هرکدام یادآور بخشی از حافظه تصویری و عاطفی مخاطبان سینمای ایران هستند.
انتظامی در ادامه، قطعاتی از آثار «کانی مانگا»، «مردان آنجلس» و «دوئل» را نیز اجرا کرد تا گستره متنوعی از کارنامه موسیقایی خود را پیش روی حاضران قرار دهد. از ملودیهای آرام و عاطفی تا موسیقیهای پرتنش و حماسی، هر قطعه بخشی از جهان موسیقایی آهنگسازی را بازتاب میداد که نامش با بخش مهمی از خاطرات سینمایی چند نسل پیوند خورده است.
یکی از بخشهای متفاوت این اجرا به موسیقی فیلم «ناصرالدینشاه آکتور سینما» اختصاص داشت. همزمان با اجرای قطعه، تصاویری از فیلمهای شاخص تاریخ سینمای ایران، از جمله «خانه دوست کجاست» و «باشو غریبه کوچک»، روی پرده به نمایش درآمد. این همراهی تصویری، فرصتی برای مرور بخشی از میراث سینمای ایران در کنار موسیقی فراهم کرد و به اجرا حالوهوایی نوستالژیک بخشید.
در ادامه، قطعات «عقابها»، موسیقی مجموعه انیمیشنی «بچههای کوه آلپ»، «ترن» و موسیقی سریال «گرگها» اجرا شدند. در این میان، موسیقی «بچههای کوه آلپ» با ملودی آشنا و ریتم پرتحرک خود، از بخشهای مورد توجه مخاطبان بود؛ قطعهای که برای بسیاری از حاضران یادآور خاطرات دوران کودکی و تماشای تلویزیون بود.
اما از بخشهای شاخص این دو شب، اجرای قطعات «دوئل» و «خرمشهر» با همراهی نیانباننوازی لیانا شریفیان و نوازندگی پیانوی رضا تاجبخش بود. ترکیب صدای نیانبان با ارکستر بزرگ، رنگآمیزی متفاوتی به موسیقی این آثار بخشید و بر فضای حماسی و پرانرژی آنها افزود.
در جریان اجرای قطعه «خرمشهر»، تصاویر مرتبط با سینمای جنگ، از جمله بخشهایی از فیلمهای «دوئل» و «ناخدا خورشید»، روی پرده نقش بست. در کنار این تصاویر، نقشه ایران نیز بهتدریج نمایان شد و همزمان با پیشروی موسیقی، شکل کاملتری به خود گرفت. این طراحی تصویری، پیوند میان موسیقی، سینمای جنگ و مفهوم سرزمین را به یکی از لحظات قابل توجه اجرا تبدیل کرد.
تکنوازی آکاردئون و پیانو نیز از دیگر بخشهای برنامه بود که در کنار اجرای گروهی ارکستر، تنوع بیشتری به ساختار موسیقایی کنسرت بخشید. مجید انتظامی همچنین در جریان اجرا، پس از اجرای مجموعهای از قطعات شاخص خود و قطعه «دوئل»، از سولیستهای ارکستر دعوت کرد تا برای معرفی و قدردانی از همراهی آنها از جای خود برخیزند؛ لحظهای که توجه ویژه رهبر ارکستر به نوازندگان و نقش آنها در شکلگیری این اجرا را نشان میداد.
پایان برنامه نیز به اجرای دوباره قطعه «خرمشهر» اختصاص یافت؛ اثری که با همراهی تصاویر و نمایش نقشه ایران بار دیگر در سالن طنینانداز شد و از لحظات شاخص این دو شب به شمار میرفت.
این کنسرت با تهیهکنندگی وحید خالقی، مدیریت ارکستر مهیار مهرآذر و کنسرتمایستری نیما زاهدی برگزار شد. گلنوش انتظامی مدیریت برنامه، علی مقدم مدیریت پروژه و امیرحسین محمدیان مدیریت هنری این رویداد را برعهده داشتند. علی ثانی و علی اعلایی نیز مجریان طرح بودند.
اجرای آثار مجید انتظامی در ادامه مجموعه فیلمـکنسرتهای فیدیبو برگزار شد؛ مجموعهای که پیش از این، از بهار ۱۴۰۴ تا بهار ۱۴۰۵ با رهبری سینا خیرآبادی در تالار اسپیناس پالاس تهران روی صحنه رفته بود و طی ۲۰ شب و ۳۸ سانس، قطعاتی از موسیقی فیلمهای مطرح جهان، از جمله «هری پاتر»، «ارباب حلقهها»، آثار هایائو میازاکی، موسیقیهای هانس زیمر، آثار برگزیده اسکار موسیقی و مجموعه «بازی تاجوتخت» را اجرا کرده بود.
فیلمـکنسرتهای فیدیبو پیش از این در شهرهایی همچون شیراز، اصفهان، کرمان، یزد، رشت و ساری نیز برگزار شده بودند و اجرای آثار مجید انتظامی پس از پنج ماه، بار دیگر این مجموعه را به تهران بازگرداند.
آنچه این دو شب را از یک مرور ساده بر آثار یک آهنگساز فراتر میبرد، زنده شدن خاطراتی بود که موسیقی در شکلگیری آنها نقشی اساسی داشته است. ملودیهایی که پیشتر در قاب سینما و تلویزیون شنیده شده بودند، این بار در حضور خالقشان و با صدای یک ارکستر بزرگ جان تازهای گرفتند؛ تجربهای که نشان داد برخی موسیقیها، حتی پس از گذشت سالها، همچنان توانایی برقراری ارتباط با نسلهای مختلف مخاطبان را دارند.
ارسال دیدگاه