رئیس پژوهشکده آب و محیطزیست دانشگاه شیراز:
تصمیمگیریهای نادرست مدیریتی عامل اصلی بحران کمآبی در کشور است
شیراز (پانا) - رئیس پژوهشکده آب و محیطزیست دانشگاه شیراز تأکید کرد: گره کور کمآبی در ایران تنها به پای آسمان و قهر اقلیم نوشته نمیشود و ردپای تصمیمگیریهای نادرست مدیریتی به اندازه کاهش بارندگیها در این معضل پررنگ است؛ معضلی که به گفته او تا درمان نشدن این نقص ساختاری، عبور از بحران ممکن نخواهد بود.
سالن جلسات دانشگاه شیراز میزبان نشستی تخصصی با عنوان «النینو و تغییرات احتمالی بارش در استان فارس» بود؛ رویدادی که در آن کارشناسان و مدیران استانی گرد هم آمدند تا زوایای پنهان تأثیرات این پدیده جوی و وضعیت شکننده منابع آبی استان را زیر ذرهبین ببرند.
در این هماندیشی علمی، امین حقنگهدار با صراحت اعلام کرد: گره کور کمآبی در ایران تنها به پای آسمان و قهر اقلیم نوشته نمیشود، و ردپای تصمیمگیریهای نادرست مدیریتی به اندازه کاهش بارندگیها در این معضل سهم دارد و تا هنگامی که این نقص ساختاری برطرف نشود، گذر از بحران امکانپذیر نخواهد بود.
وی با اشاره به هشدارها و پیشبینیهای هواشناسی پیرامون احتمال فعال شدن چرخه النینو و برهم خوردن نظم سنتی بارشها در ماههای آتی، هدف از برپایی این برنامه را ایجاد پیوندی استوار میان نخبگان دانشگاهی و مدیران اجرایی دانست: پیش از غافلگیر شدن شهرها، راهکارهای پیشگیرانه طراحی و اجرایی شوند.
حقنگهدار در تشریح ریشههای پیدایش النینو یادآور شد: این پدیده از بالا رفتن غیرطبیعی دمای سطحی آب در آبهای استوایی اقیانوس آرام سرچشمه میگیرد و با برهم زدن موازنه میان اقیانوس و لایههای جوی، الگوی جریانهای باد و باران را در بخشهای گوناگون زمین تغییر میدهد.
وی با یادآوری این موضوع که پیامدهای النینو در سراسر جهان یکسان نیست، خاطرنشان کرد: سهم استان فارس از این دگرگونیها به شدت، زمان رخداد پدیده و ویژگیهای اقلیمی منطقه پیوند خورده است و نمیتوان با نگاهی فراگیر درباره آن داوری کرد. با این حال، احتمال رخداد بارانهای سیلآسا، طغیان رودخانهها و آبگرفتگی معابر شهری زنگ خطری جدی به شمار میرود: هوشیاری کامل دستگاههای متولی را برای شناسایی نقاط ضعف و برپایی سازههای مهار سیلاب میطلبد.
این استاد دانشگاه در ادامه به خطایی فراگیر میان افکار عمومی و مسئولان اشاره کرد و گفت: نباید با مشاهده چند نوبت بارندگی تند یا پیشبینی دورههای ترسالی، تصور شود که ماجرای خشکسالی و بحران آب به پایان رسیده است؛ چرا که ریشههای تنش آبی ایران بسیار ژرفتر از این نوسانات فصلی است.
وی در پایان تصریح کرد: ریزشهای رگباری در نبود کانالکشی و زیرساختهای مهندسی هدایت آب، به جای شارژ آبخوانها و سفرههای زیرزمینی موجب فرسایش راهها و آسیب به بافتهای مسکونی میشوند و به همین سبب، ساماندهی هوشمند روانآبها در کنار بازنگری بنیادین در الگوهای مصرف و صیانت از منابع آبی، باید در اولویت نخست برنامههای مدیریت شهری و استانی گنجانده شود.
این نشست تخصصی به کوشش بخش مهندسی راه، ساختمان و محیطزیست دانشکده مهندسی و همافزایی پژوهشکده آب و محیطزیست دانشگاه شیراز، با حضور مدیران کل دستگاههای اجرایی، استادان دانشگاه و کارشناسان حوزه صنعت به منظور رویارویی علمی با رویدادهای پیشرو تشکیل شد.
ارسال دیدگاه