محمدجواد ظریف در نشست تخصصی نقش شهید خرازی در اجماعسازی در سیاست خارجی؛
انسانیت، متانت و عقلانیت بارزترین ویژگیهای شهید خرازی بود/ اقدامات شهید حسابشده، متکی بر مشورت و عاری از هرگونه شتابزدگی بود
تهران (پانا) - محمدجواد ظریف وزیر اسبق امور خارجه در نشست تخصصی «نقش شهید خرازی در اجماعسازی در سیاست خارجی» با تجلیل از ابعاد شخصیتی، اخلاقی و دیپلماتیک شهید دکتر سید کمال خرازی، انسانیت، متانت مثالزدنی، اعتدال، عقلانیت و پایبندی عمیق به حقالناس را از شاخصههای بارز این چهره برجسته دیپلماسی کشور برشمرد.
محمدجواد ظریف در نشست تخصصی بررسی «نقش شهید دکتر سیدکمال خرازی در اجماعسازی در سیاست خارجی» که با حضور وزیر امور خارجه، پیشکسوتان، دیپلماتها و نمایندگان خارجی مقیم تهران برگزار شد، ضمن قدردانی از برگزاری این رویداد، با یادآوری سالهای همکاری نزدیک خود با شهید خرازی اظهار داشت: «مهمترین ویژگی مرحوم شهید دکتر خرازی، انسانیت و انسان به تمام معنا بودن ایشان بود. کار سختی است که در مقام یک انسان کامل ظاهر شویم و دکتر خرازی با متانت مثالزدنی خود، همواره و حتی در دشوارترین شرایط آرام، مودب و باوقار باقی میماند.»
وزیر اسبق امور خارجه با اشاره به تجربیات سالهای همکاری خود با شهید خرازی در نیویورک و تهران افزود: «در طول سالهایی که افتخار همراهی با ایشان را داشتم، چیزی جز احترام متقابل، تعهد و اخلاقمداری ندیدم. عقلانیت و میانهروی، خط سیر دائمی ایشان در تمام مسئولیتها چه در داخل وزارت خارجه و چه در خارج از آن بود و این رفتار منطقی همواره بر روابط کاری و شخصی ایشان حاکم بود.»
ظریف در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به ویژگیهای اخلاقی و اعتقادی شهید خرازی تصریح کرد: «مدار حرکت دکتر خرازی در تمامی رفتارها و تصمیماتش، رضای خدا، توجه ویژه به حقالناس و رعایت حقوق مردم بود. این روحیه مردمی و سادهزیستی را حتی در وصیتنامه ایشان و دغدغههایشان پیرامون محل دفن خود و همسر مکرمهشان در قطعهای عادی در کنار شهدا - و نه در جایگاههای خاص - به وضوح میتوان دید.»
وی خاطرنشان کرد: «انسانیت، دینمداری و اخلاقگرایی، برترین ویژگیهایی بود که در وجود مرحوم شهید دکتر خرازی تجلی یافت و یاد و خاطره این مدیر برجسته و دیپلمات اخلاقمدار همواره در تاریخ دیپلماسی کشور ماندگار خواهد ماند.»
وزیر اسبق امور خارجه ویژگی ممتاز شهید دکتر سید کمال خرازی را قدرت شنیدن، عقلانیت مبتنی بر مشورتهای دقیق و اهتمام فوقالعاده به ثبت تاریخ دیپلماسی دانست و نامگذاری مرکز اسناد وزارت خارجه به نام این شهید را اقدامی تاریخی و شایسته برشمرد.
ظریف با تاکید بر روحیه اهل مشورت بودن و توانمندی شهید خرازی در شنیدن سخنان دیگران اظهار داشت: یکی از آسیبهای جدی این است که بسیار سخن میگوییم و کم گوش میدهیم؛ اما دکتر خرازی فردی بسیار شنوا بود، بهدقت و طولانی گوش میسپرد و خود بسیار سنجیده سخن میگفت. به همین دلیل تمامی سیاستها و مواضعی که دنبال میکرد، بینهایت حسابشده، متکی بر مشورتهای مکرر و عاری از هرگونه شتابزدگی بود.
وی در ادامه با یادآوری دوران آغاز ماموریت شهید خرازی در نیویورک همزمان با خاتمه جنگ تحمیلی و روند مذاکرات صلح خاطرنشان کرد: در آن برهه دو مسیر مذاکراتی داشتیم؛ یک مسیر اجرای قطعنامه ۵۹۸ از طریق دبیرکل سازمان ملل متحد بود و مسیر دیگر مذاکرات ژنو در نمایندگیهای دائم که آقای سیروس ناصری از طرف ایران آن را پیگیری میکرد. حساسیت ویژه دکتر خرازی بر این بود که مذاکرات دوجانبه به هیچوجه موجب حاشیهنشینی یا کمرنگ شدن نقش سازمان ملل متحد نشود.
وی با بازخوانی خاطرهای از حمله عراق به کویت در مرداد ۱۳۶۹ گفت: در همان روزها به اصرار دکتر خرازی به جزیره دورافتاده گوتلند در سوئد رفتیم، جایی که یان الیاسون، نماینده ویژه دبیرکل سازمان ملل در امور جنگ ایران و عراق در تعطیلات به سر میبرد؛ هدف این بود که سازمان ملل را در جریان جزئیات گفتوگوهای دوجانبه قرار دهیم تا مبادا جامعه جهانی از پرونده پایان جنگ و احقاق حقوق ملت ایران منفک شود.
ظریف با اشاره به فرآیند پیچیده اجرای بند ۶ قطعنامه ۵۹۸ سازمان ملل متحد تصریح کرد: یکی از پروندههای کلیدی که افتخار همکاری مستقیم با شهید خرازی را در آن داشتم، مذاکرات نفسگیر با دبیرکل سازمان ملل برای اعلام رسمی رژیم صدام به عنوان متجاوز و مسئول آغاز جنگ بود؛ موفقیتی تاریخی که در سایه متانت، تدبیر و خونسردی دکتر خرازی، همراهی و پیگیری مستقیم مرحوم آیتالله هاشمی رفسنجانی و رهنمودهای مقام معظم رهبری شکل گرفت و واقعیتی را که جهانیان از آن آگاه بودند ولی سازمان ملل در قبال آن سکوت کرده بود، رسماً به ثبت رساند.
وزیر اسبق امور خارجه در بخش پایانی سخنان خود، اهتمام ویژه شهید خرازی به ثبت اسناد تاریخی دیپلماسی را یادآور شد و افزود: شهید خرازی حتی تا دو هفته پیش از شهادت، یادداشتها و خاطرات دوران سفارت و وزارت خود را با دقت بازخوانی و تدوین میکرد تا این گنجینه درسآموز در اسناد وزارت امور خارجه محفوظ بماند. از این رو اقدام ارزشمند دکتر عراقچی و دکتر خطیبزاده در نامگذاری مرکز اسناد به نام این شهید بزرگوار، که خود از پایهگذاران و حامیان جدی ثبت تاریخ دیپلماسی کشور بود، تجلیلی بهحق و بسیار شایسته است.
ارسال دیدگاه