خورشید در آغوش صبر

وقتی تقویم روزگار به پنجم جمادی‌الاول می‌رسد، گویی کوچه‌های مدینه عطر دیگری به خود می‌گیرند؛ عطری شبیه به گل‌های محمدی و نسیم صبوری که از خانه‌ی علی (ع) و فاطمه (س) برمی‌خیزد. در آن روز مبارک، ستاره‌ای در آسمان اهل‌بیت طلوع کرد که نورش قرار بود تا انتهای تاریخ، تاریک‌ترین شب‌های ظلم و ستم را روشن کند. نوزادی چشم به جهان گشود که نامش با واژه‌ی صبر و شجاعت گره خورد؛ زینب، دختری که از همان روزهای نخست کودکی، معصومیت و وقار را از مکتب وحی و آغوش امامت به ارث برد.

خانه‌ مولای متقیان و بانوی دو عالم، این بار میزبان امانتی بود که تقدیر بزرگ‌تری برایش نوشته شده بود. زینب (س) در دامنی پرورش یافت که سرچشمه‌ حکمت، عدالت و معرفت بود. او در کنار حسن و حسین (ع)، مشق عشق و فداکاری کرد و از روزهای کودکی آموخت که انسان‌های بزرگ برای روزهای سخت آفریده شده‌اند. او وارث بلاغت پدر و حلم مادر بود؛ دختری که نگاهش ژرفای تاریخ را می‌دید و دلش به یاد خدا آرام می‌گرفت.

اما عظمت روح زینب (س) زمانی آشکار شد که طوفان حوادث کربلا وزیدن گرفت. در روزگاری که شمشیرهای جاهلیت دوباره به قصد ریشه‌کن کردن حقیقت از نیام بیرون آمده بودند، این زینب بود که پرچم دار پیام عاشورا شد. او تنها یک داغدیده نبود؛ کوهی بود از استواری که در برابر طوفان مصیبت‌ها خم به ابرو نیاورد. در عصر عاشورا، وقتی همه‌ی آفتاب‌ها در خاک فرو رفتند، این زینب بود که خورشید حقیقت را بر دوش کشید و نگذاشت خون شهدای کربلا در کویر جهل و فراموشی گم شود.

خطبه‌های آتشین او در کوچه‌های کوفه و کاخ شام، کاخ‌نشینان ظلم را به لرزه درآورد. او با کلامی که ریشه در حق‌طلبی پدر داشت، چنان حقایق را فریاد زد که تاریخ برای همیشه تسلیم صلابت او شد. زینب (س) به همگان نشان داد که زن مسلمان، نه تنها در حصار خانه‌ها محصور نیست، بلکه می‌تواند در بحرانی‌ترین لحظات تاریخ، رهبری کاروان آگاهی و بیداری را بر عهده بگیرد و با ایمانی پولادین، معادله‌های قدرت‌های زر و زور را در هم بشکند.

امسال نیز در سالروز میلاد این بانوی بزرگ، دلمان را روانه‌ی مدینه می‌کنیم تا در آستانه‌ی آن آرامگاه مطهر، به عظمت و مقام والای او ادای احترام نماییم. زینب (س) تندیس بی‌بدیل شرافت، انسانیت و پایداری است؛ چراغ راهی که هرگاه در کوچه‌های پرفرازونشیب زندگی گم می‌شویم، با نور هدایتش مسیر را به ما نشان می‌دهد. سلام بر تو ای عقیله‌ی بنی‌هاشم، ای معنای راستین صبر، و ای آن‌که نامت تا ابد زینت‌بخش دفتر آزادگان جهان خواهد ماند.