حکمت نهج‌البلاغه قسمت هفتم
تهران (پانا) _ هفتمین قسمت از مجموعه پادکست نهج‌البلاغه به حکمت ۳۱۹ نهج‌البلاغه اختصاص دارد، جایی که امیرالمؤمنین علی(ع) در سخنی پدرانه نسبت به آثار فردی و اجتماعی فقر هشدار می دهند.
به نام خدا
قسمت ۷
حکمت ۳۱۹ نهج‌البلاغه
امام علی(ع) در سخنی پدرانه به فرزند خود محمد بن حنفیه فرمودند:
«فرزندم! از فقر برای تو می‌ترسم؛ پس از آن به خدا پناه ببر؛ زیرا فقر دین انسان را ناقص می‌کند، فکر و عقل او را پریشان می‌سازد و باعث بدبینی میان او و مردم می‌شود.»
در این حکمت، امام(ع) فقر را تنها یک مشکل مالی نمی‌دانند بلکه به آثار روحی و اجتماعی آن نیز اشاره می‌کنند، گاهی تنگدستی می‌تواند انسان را آن‌قدر درگیر مشکلات کند که فرصت توجه به مسائل مهم زندگی را از او بگیرد و آرامش فکری‌اش را کاهش دهد.
البته منظور امام(ع) این نیست که انسان فقیر ارزش کمتری دارد بلکه هشدار می‌دهند که جامعه و افراد باید برای رهایی از فقر و کمک به نیازمندان تلاش کنند تا آسیب‌های آن گسترش پیدا نکند.
پیام این حکمت آن است که باید برای تأمین زندگی آبرومندانه تلاش کنیم، از خداوند یاری بخواهیم و در کنار آن، نسبت به نیازمندان بی‌تفاوت نباشیم زیرا فقر تنها یک مشکل فردی نیست بلکه می‌تواند بر کل جامعه اثر بگذارد.
ارسال دیدگاه