تقیزاده: نوع مواجهه با شکست، قصه انسانها را متمایز میکند
تهران (پانا) - مجموعه مستند اجتماعی «زنگ امید» داستان موفقیت و تلاش دانشآموزان شهرها و روستاهای مختلف کشور را روایت میکند و بر نقش امید، خلاقیت و پشتکار در عبور از محدودیتها تمرکز دارد. این مجموعه با ترکیبی از مصاحبه و بازسازی، سراغ نوجوانانی رفته که در برابر ناامیدی ایستادهاند و مسیر رسیدن به هدف را با وجود شکستها ادامه دادهاند.
محسن تقیزاده، کارگردان مستند «زنگ امید» در گفتوگو با پانا درباره تصویرسازی لحظات شکست و ناامیدی توضیح داد: «محور داستان «زنگ امید» حول لحظات ناامیدی نوجوانان شکل میگیرد. قصه درباره مبارزه نوجوان با ناامیدی و عناصری است که او را ناامید میکند. ما ماجرای نوجوانانی را روایت کردیم که در شرایط مختلف با موانعی که میتوانست آنها را از امید و تلاش بازدارد، مبارزه کرده بودند.»
تقیزاده افزود: «هدف این بود که به مخاطب نوجوان نشان دهیم رسیدن به آرزو کار آسانی نیست. مانع هست، شکست هست و ناامیدی هم هست. چیزی که انسان را متمایز میکند، هوش یا جایگاه اجتماعی و مالیاش نیست؛ سطح تلاش و پشتکارش است. همه شکست میخورند، اما نوع مواجهه با شکست، قصهی انسانها را متمایز میکند. ما اصرار داشتیم نشان دهیم استعداد بیشتر ضامن موفقیت نیست؛ پشتکار و شکستناپذیری است که انسان را جلو میبرد.»
وی درباره خلق داستان نوجوانانه گفت: «مسئله فقط تکنیک نیست؛ مسئله نزدیک شدن به واقعیت جهان نوجوان است. اگر با عینک بزرگسالانه به موضوع و مسائل نوجوانان نگاه کنیم، نمیتوانیم بفهمیم چه چیزی برای یک نوجوان مانع جدی محسوب میشود. مثلاً گاهی مخالفت خانواده با انتخاب رشته تحصیلی، برای نوجوان یک بحران واقعی است که با عینک بزرگسالانه نمیتوان آن را ادراک و بعد روایت کرد.»
کارگردان زنگ امید درباره تمایز این مجموعه مستند با بیشتر آثار نمایشی گفت: «ما در زنگ امید، تأکید مضاعفی بر تاثیر همراهی پدر و مادر در موفقیتهای نوجوانان داشتیم و از به تصویر کشیدن سنتهای اصیل ایرانی اسلامی در بستر خانواده و تاثیرش در زندگی نوجوانان، پرهیز نکردیم. سعی کردیم تاثیر حمایت پدر و مادر بر موفقیتهای نوجوانان را برجسته کنیم.»
تقیزاده در پاسخ به این پرسش که «زنگ امید» تا چه حد میتواند پاسخگوی نیاز نوجوانان به امید باشد، اظهار داشت: «قطعاً در لحظه دیدن این برنامه، حال مخاطب بهتر میشود و انگیزه میگیرد. اما فکر نمیکنم یک مجموعه مستند بهتنهایی بتواند موج ناامیدی را بطور کامل متوقف کند. نوجوان تکه پازل مهمی در کار فرهنگی و رسانهای است که معمولاً مغفول میماند. مدیومهای فرهنگی و رسانهای یا برای مخاطب کودک کار میکنند یا برای جوان و بزرگسال. دوره نوجوانی درست درک نمیشود. «زنگ امید» قدم بزرگی در هویت دادن به دوره نوجوانی است. اما حل بحران ناامیدی نیاز به تصمیمات و سیاستگذاریهای کلان دارد. انتظار اینکه یک مستند بهتنهایی این مسئله را حل کند، منطقی نیست، اما در حد خودش حرکت مهمی است.»
وی درباره انگیزه اصلیاش برای کارگردانی این مجموعه مستند گفت: «نوجوان و چالشهای فرهنگیاش برایم مسئله مهمی است. این نسل به امید نیاز دارد و هر کسی باید به اندازه خودش قدمی بردارد. نادیده گرفتن نوجوان و دغدغههایش هزینههای سنگینی برای اکنون و آینده جامعه دارد.»
تقیزاده جذابترین سوژه برای خودش را نوجوانی دانست که با معدل بالا میخواست کشاورزی بخواند و ادامه داد:«کسانی که از کلیشههای رایج موفقیت بیرون میزنند، برایم جذابترند. اینکه کسی بگوید من کشاورزی را دوست دارم و میخواهم در این حوزه کار کنم، در شرایطی که همه مسیر دکتر و مهندس شدن را موفقیت میدانند، انتخاب متفاوت و ارزشمندی است.»
کارگردان مستند «زنگ امید» در پایان درباره بزرگترین چالشهای تولید بیان کرد: «محدودیت منابع و زمان بزرگترین چالش ما بود. بودجه مشخص و محدودی داشتیم و میخواستیم کار باکیفیتی تولید کنیم. تعداد عوامل کم بود و فشار زمانی زیاد. بعضی کارها واقعاً به چهار یا پنج روز ضبط نیاز داشت، اما باید در سه روز کار به نتیجه میرسید. این محدودیتها فشار مضاعفی روی گروه وارد میکرد.»
ارسال دیدگاه