برای رسیدن به کربلا، لازم نیس حتماً کیلومترها راه بروی؛ کافی است دلت در مسیر حسین(ع) باشد

وی افزود:«اینجا برای کسی که توی دلش غوغای عشق و بی‌قراری است، اصلاً فرقی نمی‌کند که جاده‌ی نجف به کربلا باشد یا همین خیابان‌های آشنای شهر خودمان؛ مهم این نیست که پاهایمان روی چه زمینی است، مهم این است که دلمان کجاست و به سمت چه مقصدی می‌دود. موکب‌ها با همان لبخندهای همیشگی و مهربانیِ بی‌کران از ما زائران پذیرایی می‌کردند و وقتی صدای «لبیک یا حسین(ع)» در میان هیاهوی شهر می‌پیچید، تمامِ خستگی از تنم در می‌رفت.»

وی خاطر نشان کرد :«در آن لحظات، حس می‌کردم فاصله‌ی جغرافیایی میان تهران تا کربلا، فقط یک خط ساده روی نقشه‌هاست و در واقعیت، هیچ فاصله‌ای میان دل‌ها وجود ندارد. شاید در ظاهر، ما را «جامانده» خطاب کنند، اما من معتقدم دل‌های ما هم در همین لحظه، همگام با زائران اصلی، در مسیر اربعین قدم می‌زنند؛ همان مسیری که مقصدِ نهایی‌اش نه یک جاده، بلکه رسیدن به اوجِ عشق، وفاداری و ایثار است.»

نوجوان در آخر گفت:«این راه برای من، فراتر از یک پیاده‌روی ساده یا یک مراسمِ معمولی بود؛ این برای من یک تمرینِ بزرگ و حیاتی بود تا یاد بگیرم چطور در میانِ هیاهو و آشفتگی‌های این دنیای پرزرق‌وبرق، مسیرِ درست را گم نکنم. این پیاده‌روی به من آموخت که اگر مسیرِ دلمان درست باشد، همیشه راهی برای رسیدن به مقصدِ معنوی‌مان پیدا خواهیم کرد.»