مستند «مادر زمین»؛ تبلور وطن دوستی و امید
تهران (پانا) - مستند «مادر زمین» ساخته مهناز افضلی این روزها، و یک دهه پس از ساخت ارزش مضاعف پیدا کرده، شخصیت اصلی فیلم نماد وطن دوستی و امید به آینده و بهبود زندگی است، عناصری که امروز بسیاری از ما به آن محتاجیم.
فیلم «مادر زمین» ظاهر ساده ای دارد، یکی از مستندهای مجموعه «کارستان» که در دهه نود ساخته شد و از نظر تبلیغاتی، خبرسازی فراوانی داشت. همکاری چهره های شاخص در این مجموعه، پیش از دیدن این آثار فضای خبری به وجود آورد و بعد از دیدن فیلم ها هم، جو رسانه ای درباره «کارستان» قوی بود. «کارستان» نمونه موفق یک مجموعه مستند سفارشی بود که دیده شد و حتی در اکران آنلاین مورد توجه قرار گرفت.
مستند «مادر زمین» ساخته مهناز افضلیست، کارگردانی که مستند «کارت قرمز» را با موضوع پرونده شهلا جاهد ساخته، فیلمی نفسگر و چندوجهی که میکوشد نگاهی تازه به پرونده ای پیچیده داشته باشد، «مادر زمین» نسبت به «کارت قرمز» در ظاهر جذابیتی ندارد، در روایت و ساختار، ساده و کلاسیک است، اما آنچه آن را توجه برانگیز کرده، شخصیت اصلی فیلم دکتر هایده شیرزادی است که در کرمانشاه (زادگاهش) طرح تفکیک زباله برای حفظ محیط زیست را عملی و اجرا کرده است.
شخصیت دکتر و همسر آلمانی اش جذاب است، خانم هایده، با رویاهای بزرگ برای شهرش، ایران و محیط زیست، تلاش می کند و موانع فراوان اجتماعی و بوروکراسی را پشت سر می گذارد، تعصب او به شهرش، ستودنی است و باعث شده خانم دکتر از اروپا به ایران بیاید و همسر آلمانی اش را هم با خود به کرمانشاه ببرد، همسری که نمونه یک شوهر ایدهآل برای زنی پویا و مبدع است، همسری همراه که در جلسات خسته کننده اداری همراه خانم دکتر است و در کارخانه هم پای دستگاه می ایستد و به کارگرها آموزش می دهد. خانم شیرزادی نمونه یک کارفرما و کارآفرین تحصیل کرده و وطن پرست است که نسبت به فرهنگ خودی و مشکلاتش تعصب هم دارد، مثلا از مصرف گرایی در جامعه ایرانی انتقاد می کند. «مادر زمین» با یک گفتار متن شروع می شود اما پس از آن، دوربین همراه خانم دکتر به زندگی حرفه ای و شخصی او سرک می کشد و با او همنشین است، راوی نگران محیط زیست ایران و انبوه زباله ای است که ایرانیان، تولید می کنند، اما فیلم به موضوع قاچاق زباله و سودی که در آن وجود دارد نمی پردازد، شاید فیلمساز ترجیح داده با تمرکز روی شخصیت خانم دکتر، به صورت زیر لایه به مشکلاتی از این دست اشاره کند.
«مادر زمین» فیلمی است زنانه، در عین حال انسانی و امیدوار کننده، فیلمی برای ایرانِ امروز. برای جامعه ای که از آرمانگرایی، میهن دوستی و رویاپردازی فاصله گرفته و در خود، فرو رفته است. شخصیت هایی مانند خانم شیرزادی با مبارزه، استقامت و امیدواری، رویاهای بزرگ و مفیدشان را زندگی می کنند، جامعه ایرانی به چنین شهروندانی نیاز دارد.
«مادر زمین» در «هاشور» در دسترس است.
ارسال دیدگاه