روایتی متفاوت از نیمهنهایی جام جهانی ۲۰۲۶ / انگلیس - آرژانتین، ماجرای یک جنگ ناتمام
تهران (پانا) - تقابل آرژانتین و انگلیس بسیار فراتر از یک مسابقه فوتبالی است. این مرحله جدیدی از یک جنگ ۲۰۰ ساله میان لندن و بوینسآیرس است که از آبهای سرد اقیانوس اطلس، حالا به مستطیل سبز کشیده شده است.
فرداشب یکی از قدیمیترین و البته پرحاشیهترین رقابتهای فوتبال ملی جهان بار دیگر تکرار میشود؛ جایی که انگلیس و آرژانتین در تقابلی حساس و نفسگیر از ساعت ۲۳:۳۰ در ورزشگاه مرسدس بنز ایالات آتالانتا در شهر جورجیا رو در روی هم قرار میگیرند تا تکلیف یکی از فینالیستهای جام جهانی ۲۰۲۶ مشخص شود. تقابل آرژانتین و انگلیس اگرچه بهدلیل رویارویی ستارگان و تاکتیکهای متفاوت سرمربیان دو تیم میتواند بسیارجذاب باشد، اما با قطعیت میتوان گفت که این بازی بسیار فراتر از یک تقابل فوتبالی است. این مرحله جدیدی از یک جنگ ۲۰۰ ساله میان لندن و بوینسآیرس است که از آبهای سرد اقیانوس اطلس، حالا به مستطیل سبز کشیده شده است.
مالویناس، یک زخم ۲۰۰ ساله
ماجرا به حدود ۲۰۰ سال قبل باز میگردد. سوم ژانویه ۱۸۳۳ میلادی یعنی دقیقاً در اوج دورانی که استعمار بریتانیا بر هر نقطه و منطقهای در دنیا ادعای مالکیت داشت، کاپیتان «جان جیمز اونسلو» فرمانده ناوگروه اچاماس کلیو (HMS Clio) با نیروهایش وارد جزیره بزرگی در جنوب آبهای اقیانوس اطلس شدند که حدود ۵۰۰ کیلومتر از سواحل آرژانتین فاصله داشت و در زبان محلی به آن «مالویناس» گفته میشد. انگلیسیها در ساحل اردو زدند، پرچم استعمار بریتانیا را برافراشتند، نام «جزایر فالکند» را بر این مجمعالجزایر گذاشتند و این منطقه را قلمروی تحت حاکمیت انگلستان اعلام کردند. آرژانتین واکنش نشان داد. کاپیتان خوزه ماریا پیندو (José María Pinedo) دریاسالار آرژانتینی به منطقه اعزام شد، اما خیلی زود بهدلیل برتری قدرت نظامی انگلیسیها عقبنشینی کرد.
عقبنشینی کاپیتان پیندو و اشغال مجمعالجزایر مالویناس برای آرژانتینیها قابلتحمل نبود. دوم آوریل ۱۹۸۲ میلادی یعنی ۱۴۹ سال بعد، همزمان با کشف میادین عظیم نفت در این منطقه، نیروی دریایی آرژانتین دوباره عملیات بازپسگیری جزایر از دسترفته را آغاز کرد. ۷۴ روز جنگ ادامه پیدا کرد. انگلیسیها عقبنشینی کردند و پس از تحمیل تلفات فراوان به دوطرف، مالویناس به سرزمین مادری آرژانتین بازگشت.
ماجرا به اینجا ختم نمیشود. استعمار انگلستان که هیچ شانسی برای تسلط بر منابع کشورهای دیگر را از دست نمیداد، ۷۴ روز بعد دوباره به جزایر مالویناس یورش برد. جنگ جدیدی آغاز شد. ۶۴۹ نظامی آرژانتینی، ۲۵۵ نظامی انگلیسی و ۳ غیرنظامی بومی منطقه کشته شدند و این مجمعالجزایر دوباره توسط استعمار بریتانیا اشغال شد.
فاتحان فالکند در برابر مدافعان مالویناس
پرونده حاکمیت جزایر مالویناس یکی از طولانیترین اختلافنظرهای ارضی در جهان است. دولت انگلستان در ۱۱ مارس ۲۰۱۳ میلادی با برگزاری یک همهپرسی برای ساکنان جزیره، خواستار اعلام نظر اهالی شد و ۹۹.۸ درصد از مردم به مالکیت این کشور بر جزایر مالویناس رأی مثبت دادند. با این حال، دولت آرژانتین نتایج این انتخابات را نپذیرفت و دلیل اصلی خود را تغییر بافت جمعیتی، نسلکشی بومیان اصلی و مهاجرت مستمر انگلیسیها به این جزایر دانست.
از زمان دومین حمله انگلیسیها به جزایر مالویناس بیش از ۴۴ سال میگذرد، اما همچنان اختلاف نظر دو کشور بر سر حاکمیت این جزایر زنده است. بوینسآیرس این جزایر را بخشی جداییناپذیر از قلمرو خود میداند و معتقد است لندن بهصورت غیرقانونی آن را اشغال کرده است. در مقابل، انگلستان با استناد به حاکمیت مستمر خود و خواست ساکنان جزایر، ادعای آرژانتین را رد میکند. حالا فرداشب، زمان آن فرامیرسد که این دو کشور اینبار در مستطیل سبز به مصاف یکدیگر بروند. بازی مهمی که پانزدهمین تقابل تاریخ دو تیم و ششمین رویارویی آنها در جام جهانی است و تا پیش از این از ۱۴ تقابل رسمی، انگلیسیها شش بار و آرژانتینیها سه بار موفق به پیروزی شدهاند و پنج بازی هم با نتیجه مساوی پایان یافته است.
حسن رضائیان 
ارسال دیدگاه