پیوند روز عاشورا با عطش و غربت

امروز خورشید دیرتر از هر روز طلوع می‌کند و آفتاب، ملایم‌تر از پیش می‌تابد. ابرها کنار هم جمع شده‌اند تا سایه‌هایی بزرگ‌تر بر روی زمین بیفکنند؛ گویی می‌خواهند امروز به جبران هزار و چهارصد سال پیش کاری کنند. نه تنها زمین و آسمان، که ساکنان آنها نیز همه در تلاش هستند تا امروز، اندکی از داغی را که بر دل تاریخ مانده، تسکین دهند.

امروز، روز عاشوراست؛  روزی که نامش با عطش، غربت، صبر و خون پیوند خورده است.  

روزی که آفتاب کربلا، در میانه‌ی آسمانی سرخ، بر قامت استوار مردی تابید که حقیقت و راه شهادت را بر تسلیم و راه حقارت ترجیح داد؛ مردی که با هفتاد و دو یارش، در برابر سپاهی ایستاد که شمارشان بسیار بود اما دلشان خالی از ایمان.

و زمین کربلا هنوز بوی عطش می‌دهد. از زیر سنگ های بیابان کربلا خون میجوشد. گویی ریگ‌های داغ آن سرزمین، هنوز صدای «هل من ناصر» را در خود حفظ کرده‌اند.امام حسین علیه‌السلام برای جنگ نیامد،

او آمد تا به انسان بیاموزد که چگونه می‌توان در اوج تنهایی، سربلند ماند؛   چگونه می‌توان بر زخم، لبخند صبر زد؛  و چگونه می‌توان در برابر ظلم، حتی اگر همه‌ی دنیا ساکت باشند، خاموش نماند.

عاشورا فقط یک روز در تقویم نیست؛  عاشورا، امتحان همیشگیِ وجدان انسان است.  هر سال که این روز می‌رسد، دل‌ها بی‌اختیار به سوی کربلا کشیده می‌شوند؛  به سوی خیمه‌هایی که در آن، تشنگی از آتش هم سوزان‌تر بود. و حسین علیه‌السلام نام او که می‌آید، زمان می‌ایستد.  

نه به خاطر شمشیرها، که به خاطر عظمتِ ایستادگی‌اش؛  نه به خاطر تعدادِ یاران، که به خاطر وسعتِ حقیقتی که با خود حمل می‌کرد.  

او خون داد تا حق زنده بماند،  و با شهادتش، راهی را گشود که تا امروز، هر دل آزاده‌ای از آن عبور می‌کند.آزاده هایی چون امام شهیدمان ، او که سیدی از تبار حسین ابن علی بود و شهید راه جدش ؛ از همان قافله‌ی روشنِ حق که در طول تاریخ، پرچمِ کرامت را بر زمین نگذاشتند و خونِ خویش را چراغِ بیداریِ امت کردند.او نیز، چون جدّ بزرگوارش، در برابر ظلم، سر فرود نیاورد؛ چرا که خاندان حسین، درسِ تسلیم ناپذیری را نه در زبان، که در میدانِ عمل معنا کرده‌اند.  

نام او یادآور آن حقیقت است که راه حسین، تنها در کربلا نماند؛بلکه در هر زمان، در هر سرزمین، و در هر دلِ آزاده‌ای که در برابر ستم می‌ایستد، ادامه دارد.

پس امروز، اگر آسمان گرفته است،  اگر ابرها سایه بر زمین گسترده‌اند،  اگر دل‌ها بی‌قرارند و چشم‌ها نمناک،  همه از آن روست که عاشورا هنوز زنده است؛  چون حسین زنده است،چون خونِ شهیدانِ راه او هنوز در رگ‌های تاریخ جاری است،  و چون پرچمی که او برافراشت، هنوز بر زمین نیفتاده است.