شهید چمران علم را با ایمان پیوند زد

محمد شریف در گفت‌وگو با پانا عنوان کرد: «شخصیت مصطفی  چمران به گونه‌ای بود که هیچ‌گاه بین فضای خشک آزمایشگاه و میدان پرالتهاب جنگ فاصله نمی‌دید، بلکه معتقد بود هرکجا که کشور به دانش یا ایستادگی او نیاز دارد، باید با تمام وجود و بدون در نظر گرفتن منافع شخصی در آنجا حضور یابد.»

وی افزود: «با اشاره به سیره عملی شهید چمران، باید یادآور شد که او تبلور واقعی یک متخصص دردمند بود؛ کسی که با وجود موفقیت‌های خیره‌کننده علمی در سطوح بین‌المللی، به محض اینکه ندای مظلومیت مردم را شنید، تمام تعلقات دنیوی را پشت سر گذاشت تا در عمل نشان دهد که تخصص، بدون تعهد به سرنوشت مردم، بی‌معناست.»

شریف ادامه داد: «او در جبهه‌های نبرد، با همان نگاه دقیق مهندسی که داشت، سعی می‌کرد با کمترین امکانات، بیشترین بهره‌وری را برای نیروهای رزمنده ایجاد کند و همواره در پی آن بود که با تدبیر و برنامه‌ریزی، هزینه‌های انسانی و مادی دفاع را به حداقل برساند.»

وی اظهار کرد: «با اشاره به روحیه عرفانی این شهید والامقام، می‌توان به این نکته ظریف دست یافت که او در میان هیاهوی تانک‌ها و صدای گلوله‌ها، هیچ‌گاه ارتباط قلبی خود با خداوند را از دست نداد و نوشته‌های به جای مانده از او گواه آن است که چگونه یک دانشمند می‌تواند در دل سختی‌ها، آرامش عمیقی را از عبادت به دست آورد.»

این استاد دانشگاه تصریح کرد: «چمران همواره به نسل جوان توصیه می‌کرد که تنها به خواندن کتاب‌های علمی بسنده نکنند؛ او معتقد بود که حقیقت علم را باید در میدان عمل و در حین خدمت به خلق یافت، چرا که علمی که به گره‌گشایی از مشکلات مردم منجر نشود، در مسیر رشد واقعی قرار ندارد.»

شریف در پایان خاطرنشان کرد: «شهادت او در منطقه دهلاویه، هرچند ضایعه‌ای بزرگ برای کشور بود، اما توانست هویت جدیدی از یک مدیر انقلابی را برای تاریخ ما ترسیم کند؛ هویتی که در آن، ایمان، علم و شجاعت به صورت یکپارچه در وجود یک انسان جمع شده بود و تا ابد الهام‌بخش جویندگان راه آزادگی باقی خواهد ماند.»