امام زمان(عج) بالای سر این ملت

در روزگاری که طوفان حوادث از هر سو می‌وزد و دشمنان برای شکستن اراده مردم این سرزمین لحظه‌ای آرام نمی‌گیرند، هنوز دل‌های بسیاری به نوری روشن است؛ نوری که از امید به ظهور و نگاه مهربان حضرت ولی‌عصر(عج) سرچشمه می‌گیرد. ملتی که قرن‌ها با نام اهل‌بیت(ع) زندگی کرده، می‌داند که در سخت‌ترین روزها نیز تنها نیست.

این مردم بارها نشان داده‌اند که در برابر مشکلات خم می‌شوند اما نمی‌شکنند. هرگاه حادثه‌ای پیش آمده، دست‌هایشان را به سوی آسمان بلند کرده‌اند و نام امام زمان(عج) را زمزمه کرده‌اند. گویی رشته‌ای نامرئی میان دل‌های آنان و صاحب‌الزمان(عج) برقرار است؛ رشته‌ای که امید را زنده نگه می‌دارد.

چه بسیار شب‌هایی که مادران این سرزمین برای سلامتی فرزندشان، برای امنیت کشورشان و برای فرج مولایشان دعا کرده‌اند. چه بسیار جوانانی که در میان هیاهوی دنیا، هنوز دلشان برای ظهور می‌تپد و باور دارند که آینده روشن‌تر از امروز خواهد بود. این ایمان، سرمایه‌ای است که هیچ دشمنی توان ربودن آن را ندارد.

ملتی که نام مهدی(عج) را بر زبان دارد، هرگز خود را شکست‌خورده نمی‌بیند. شاید روزها سخت باشند و راه‌ها پر از پیچ‌وخم، اما انتظار حقیقی یعنی باور داشتن به فردایی بهتر؛ فردایی که عدالت، مهربانی و حقیقت در آن جلوه‌ای دوباره پیدا می‌کند.

امروز نیز هر جا که پرچم خدمت، ایثار و همدلی برافراشته می‌شود، می‌توان نشانی از فرهنگ انتظار را دید. مردمی که برای یکدیگر دل می‌سوزانند، دست نیازمندان را می‌گیرند و در کنار هم می‌ایستند، در حقیقت مسیر یاری امام خویش را تمرین می‌کنند.

و چه زیباست این باور که بالای سر این ملت، دعای ولی خدا جاری است؛ دعایی که در تاریک‌ترین شب‌ها چراغ امید را خاموش نمی‌گذارد. تا وقتی دل‌ها به یاد حضرت صاحب‌الزمان(عج) می‌تپد، این ملت راه خود را پیدا خواهد کرد و با امید، استقامت و ایمان به سوی آینده‌ای روشن گام برخواهد داشت.