فضای مجازی، دنیای دانش‌آموزان را دستخوش تغییرات کرده است

سعدی قنبرزاده  در گفت و گو با پانا بیان کرد : «از منظر فلسفی این مسئله ریشه در مفهوم حضور  دارد؛ یعنی آگاهی کامل از لحظه حال. فضای مجازی با ارائه محرکات دائمی، حضور ما را در لحظه حال خدشه‌دار می‌کند. برای ایجاد تعادل، باید آگاهی را به سمت تجربیات حسی و عینی هدایت کرد.»

قنبرزاده در ادامه گفت: «این امر نیازمند تمرین ذهن‌آگاهی است که با تکنیک‌هایی مانند تمرکز بر تنفس، قدردانی از داشته‌ها و فعالیت‌های هدفمند در دنیای واقعی، از جمله ورزش، هنر و ارتباطات چهره به چهره، حاصل می‌شود. همانطور که هایدگر می‌گوید، اصالت در بودن درجهان نهفته است، نه در ارتباط غیر واقعی که در فضای مجازی تشدید می‌شود. و باز دیگر بر فعالیت هایی مانند ورزش، هنر و ارتباطات واقعی تاکید کرد. »

وی افزود: «از دیدگاه روانشناسی و فیزیولوژیکی، خواب کافی برای تثبیت حافظه، تنظیم هیجانات و سلامت روان ضروری است. کمبود خواب با اختلال در عملکرد قشر پیشانی مغز، که مسئول تصمیم‌گیری و کنترل تکانه است، منجر به افزایش اضطراب، افسردگی و کاهش تمرکز می‌شود. در نگاه فلسفی، خواب عمیق به ما امکان ورود به قلمرو ناخودآگاه و بازسازی خویشتن را می‌دهد. دیرخوابی، این فرصت تأمل و بازیابی را از ما می‌گیرد و ما را در چرخه‌ای از خستگی و سطحی‌نگری گرفتار می‌سازد که مانع خودشناسی و رشد عمیق می‌شود.»

قنبرزده خاطرنشان کرد: «استرس در روانشناسی به عنوان پاسخی فیزیولوژیکی و روانی به تهدیدات درک شده تعریف می‌شود. در دوران مجازی، این تهدیدات اغلب ناملموس و دائمی هستند که باعث فعال‌سازی مداوم سیستم عصبی سمپاتیک و فرسودگی روانی می‌گردد.»

وی تکمیل کرد: «اضطراب بخشی ذاتی از تجربه انسانی است که از مسئولیت ما ناشی می‌شود، اما استرس بیش از حد این اضطراب را به یک بیماری تبدیل می‌کند. راهکارها شامل پذیرش واقعیت استرس، تمرین تکنیک‌های آرام‌سازی مانند تنفس عمیق، فعالیت بدنی منظم برای تخلیه انرژی انباشته، و مهم‌تر از همه، بازنگری در اهداف و برنامه ریزی صحیح و کاهش انتظارات بیش از اندازه و  کمال گرایی برای کاهش فشار غیرواقعی بر خود است.»