حضرت ام کلثوم (س)؛بانویی از تبار نور و صبر است
مشهد(پانا)-حضرت ام کلثوم (س)دختر گرانقدر حضرت علی (ع)و حضرت فاطمه زهرا(س)از بانوان بزرگ وتاثیرگذار تاریخ اسلام بود که زندگی اش با ایمان،صبر،عفاف و همراهی با ولایت معنا یافت.
وفات این بانوی بزرگوار، یادآور مظلومیت خاندان عصمت و طهارت و غربت اهلبیت پیامبر(ص) در مقاطع حساس تاریخ اسلام است.
حضرت امکلثوم(س) در دامان پاک حضرت زهرا(س) پرورش یافت و از کودکی با مفاهیم بلند ایمان، ایثار و مقاومت آشنا شد.
او شاهد روزهای سخت پس از رحلت پیامبر اکرم(ص)، مظلومیت مادر، و سکوت دردناک پدر بود و در ادامه، در کنار برادرانش امام حسن(ع) و امام حسین(ع)، همواره مدافع حق و حقیقت باقی ماند.
این بانوی بزرگوار در واقعه عاشورا نیز حضوری تأثیرگذار داشت و پس از شهادت امام حسین(ع) و یارانش، همراه با حضرت زینب کبری(س) نقش مهمی در رساندن پیام قیام عاشورا ایفا کرد.
خطبهها، روشنگریها و ایستادگی حضرت امکلثوم(س) در برابر ظلم، برگ زرینی از تاریخ مبارزه با ستم را رقم زد و نام او را در کنار زنان بزرگ تاریخ اسلام ماندگار ساخت.
درباره زمان و چگونگی وفات حضرت امکلثوم(س) در منابع تاریخی نقلهای متفاوتی آمده است، اما آنچه مسلم است، این بانوی بزرگوار پس از عمری مجاهدت در راه حق، در ۲۹جمادی الثانی ،دار فانی را وداع گفت و به دیدارحق شتافت.
فقدان ایشان ضایعهای بزرگ برای دوستداران اهلبیت(ع) و شیعیان جهان به شمار میآید.وفات حضرت امکلثوم(س) فرصتی است برای بازخوانی سیره زندگی بانویی که در سختترین شرایط، پیامآور صبر، آگاهی و پایداری بود و با رفتار و گفتار خود، مسیر حق را برای آیندگان روشن ساخت.
یاد و نام این بانوی شریف همواره در دلهای عاشقان اهلبیت(ع) زنده خواهد ماند.
ارسال دیدگاه