در گفت‌وگو با پانا

كارگردان نمايش «و چند داستان ديگر» : اعتقادی به داشتن یک بازیگر مشهور برای موفقیت نمایشم ندارم

تهران (پانا) - پیام لاریان معتقد است نمایش هایی که وی می سازد نیازی به بازیگران مشهور برای ایفای نقش ندارند زیرا آگاهی مخاطبان بالا رفته است.

کد مطلب: ۷۱۰۵۴۵
لینک کوتاه کپی شد

پیام لاریان کارگردان نمایش «و چند داستان دیگر» با اشاره به این نمایش گفت: «و چند داستان دیگر» مطالعاتی در باب خشونتهای عریان و پنهان است که پنج داستان کوتاه را درباره خشونت روایت می کند که تمامی داستان ها ریشه در مسائل و مشکلات اجتماعی حال حاضر ایران است. این پنج داستان که هر کدام پانزده دقیقه بیشتر نیستند، موقعیت هایی متفاوت و مجزا در ۵ مکان مختلف را روایت می کنند که نخ تسبیح ریزی در پیرنگ داستانی خود دارند.

وی افزود: این نمایشنامه را اولین بار در سال ۱۳۹۰ نوشتم و در همان سال تمرین هایش را شروع کردم که متاسفانه به ثمر ننشست. بار دیگر برای اجرای فروردین ماه در تماشاخانه ایرانشهر بود که تمرینها را از اسفند شروع کردیم و در فروردین نود و شش اجرا رفتیم .

وی درباره انتخاب بازیگران برای این نمایش گفت: واقعیت این است که اولین چیزی که برای انتخاب بازیگر در ذهن من است، سمپاتی ست زیرا در همان نگاه اول می توانم تشخیص دهم با این فرد میتوانم کار کنم یا نه. عموما بازیگرانی را انتخاب می کنم که شبیه نقش هایم باشند. برای همین در شکل ابتدایی چندان قرار نیست اتفاق خاصی برای من بیفتد .

لاریان افزود: چیزی که مرا مشتاق می کند تا بین بازیگران دست به انتخاب بزنم، روحیه گروهی و حال مثبتی است که بین من و بازیگر جریان پیدا می کند. مسئله جالب دیگری که میتوانم بگویم این است که ما با عنوان تلاش صادقانه، جایزه گروهی نمایش برگزیده را گرفتیم. همین نشان می دهد که چه حالی بین اعضای گروه من در جریان است. آنها با هم زندگی می کنند، خوش می گذرانند وعاشقانه همدیگر را دوست دارند و برای اجرای بهتر رنج می کشند. این مهمترین چیزی ست که در قبال بازیگر دنبال می کنم .

وی ادامه داد: هر چند یک اجرای رئالیستی واقعی کار سختی است؛ به ویژه اینکه من همیشه با صحنه برخوردی فرمال دارم و این موضوع تمرین طولانی و تحلیل بلندمدت می طلبد. برای بازیگر یک سیر و سلوک اعجاب آور وجود دارد که من هم سوار ماشینش می شوم. او رانندگی می کند و من کنار دستش نشسته ام و گاهی اشاره می کنم که راه را اشتباه نرود؛ اما اجازه می دهم که خودش کنترل مسیر را در دست داشته باشد. این فرایند طولانی و اعجاب آور در نهایت ما را به شهری امن خواهد رساند. شهری که از لحظه اول سوار شدن، نه من و نه بازیگرم نمی دانستیم کجاست. تنها امیدوارانه به جستجو رفتیم و از مناظر بین راه هم کلی لذت بردیم. در واقع من برای انتخاب نقش دنبال یک همسفر خوب میگردم. کسی که رانندگی بلد باشد و حوصله مسافرت رفتن با من را هم داشته باشد .

لاریان درباره وجود نداشتن چهره ای مطرح در نمایش «و چند داستان دیگر» گفت: من اعتقادی به اینکه چهره ی سینمایی یا شاخصی در نمایشم وجود داشته باشد تا آن دیده شود ندارم. واقعیت این است که آگاهی مخاطب نسبت به قبل بالاتر رفته است و این مهم است که هم من و هم تماشاگر ها یادمان نرود که قرار نیست همه تئاترها، تئاتر هنری باشد. همانقدر که می دانیم که حضور چهره ها، وجاهت هنری را از بین نمی برد .

وی ادامه داد: در این تئاتر توانسته ام که بازیگران خوبی را برای موقعیت نقش و پرداخت کاراکتر انتخاب کنم. آنوقت حضور یا عدم حضور چهره سینمایی برای مخاطب علی السویه می شود؛ مثل خیلی از تئاترها که بازیگر چهره در آن بیش از کارکرد حضورش دیده نمی شود. مثلا در کار خوب «فعل»، شما باران کوثری را دوست دارید بخاطر تئاتری که در آن بازی می کند! نمی شود «فعل» را بخاطر باران کوثری دوست داشت .

لاریان افزود: همیشه انتخاب درست بازیگر و کارگردان نتیجه را به سمت پیروزی می گرداند. امروز می بینیم که بعضی از تئاترها بدون حتی یک بازیگر شناخته شده برای عوام، مورد استقبال شدید قرار می گیرند .

بعضی از کارگردان های ما نیز دیگر خودشان تماشاگر دارند؛ یعنی چهره محبوب محسوب می شوند و این خوشایندترین اتفاق تئاتری ما در ده سال گذشته است. همانطور که در سینما برای دیدن فیلم مثلا فرهادی به سینما می رویم؛ فارغ از تیم بازیگرانش! این اتفاق کم کم دارد در تئاتر نیز می افتد و اتفاق خیلی جذابیست،هرچند باز هم می گویم اگر انتخاب درست باشد، دیگر فرقی نمی کند چهره حضور داشته باشد یا نه .

وی ضمن یادآوری اینکه در جشنواره گذشته این گروه بیشترین جایزه را کسب کرده اما رسانه هاب بیشتر نظرشان بر روی اجرا های دیگر بوده است گفت: راستش را بخواهید در گذشته اینقدر احساس مهجوریت نمی کردم که الان میکنم. اما حقیقت این است که یکی از کارهای گروه های تئاتری امروز مباحث رسانه ای و تبلیغاتی ست و این نقطه ضعف من محسوب می شود. من آدمی هستم که زیاد علاقه ندارم در مرکز دید قرار بگیرم و وقتی فوکوس روی من می آید احساس ترس و ناامنی میکنم و برای همین زیاد به ساحت تبلیغات ورود نمی کنم .

وی تاکید کرد: خودم از دیدن اخبار جشنواره کمی متعجب شدم. وقتی سایت ایران تئاتر که منبع اصلی اخبار تئاتری ماست، اسم هر نمایشی را جز نمایش ما می برد، نباید از رسانه های دیگر انتظاری داشت. آدم گاهی شک می کند که اصلاً انگار نمی خواهند اخبار واقعی را انعکاس دهند. وگرنه نمایشی با چهار تندیس اصلی بیشتر باید در کانون توجه قرار میگرفت. اما خب شاید هم نداشتن روحیه خبری در من و فعالیت های گروه من این شرایط را ایجاد می کند .

لاریان افزود: به هر حال در زمانی زندگی می کنیم که حرف اول را رسانه می زند. تو نمی توانی چهره جامعی باشی وقتی نسبت به این امر بی تفاوتی. شاید ضعف من باشد که نتوانستم رابطه دقیق و درستی با رسانه ها داشته باشم. البته من احساس میکنم که رسانه ها اخبار خود را از دبیرخانه جشنواره می گیرند و روابط عمومی جشنواره باید در این خصوص اطلاع رسانی دقیق تری داشته باشد. موضوع دیگری که وجود دارد این است که خیلی از خبرنگارانی که با من مصاحبه می کنند حتی من را نمی شناسند .

وی تاکید کرد: گاهی اوقات احساس میکنم دبیر سرویس به آنها گفته که بروید با فلانی مصاحبه ای بگیرید و خبرنگار هم نمی داند اصلا مصاحبه را برای چه دارد می گیرد. به هرحال داشتن یک پایگاه خبری برای هر گروه تئاتری الزامیست و متاسفانه این یکی از چیزهاییست که من نتوانستم در دوران فعالیتم ایجاد کنم. کاری که به درستی در گروه های دیگر وجود دارد .

لاریان درباره مافیا در تئاتر گفت: وقتی می گوییم مافیا یک پروسه پیچیده به ذهن می رسد. در حالیکه بعید میدانم در تئاتر ما همچنین چیزی وجود داشته باشد. اما به هر حال امروزه حرف اول را در این فن روابط آدمها و افراد میزند. اگر روی این روابط اسم مافیا بگذاریم اشتباه است. من فکر میکنم با تئاتر صادقانه تری روبرو هستیم. موفقیت بعضی ها در تئاتر نشان داده که کار ما، معرف ماست و جایگاه افراد بر اساس هنرشان در حال تعریف است .

وی افزود: اما اینکه چیز دیگری وجود داشته باشد را من نمی دانم. راستش چیزی که آدم را آزار می دهد این است که بخل و حسد در این حرفه خیلی زیاد است. در حالیکه این هنر همیشه نشان داده این رقابت نمی تواند در جایگاه افراد تاثیری بگذارد .

لاریان با یادآور شدن سخنی از «مهندس پور» در اختتامیه گفت: «مهندس پور» صحبتی کوتاه در اختتامیه کرد اما من بعد از اختتامیه هزار بار با خودم آن را مرور کردم. البته من در سخنرانی اختتامیه ایشان در سالن نبودم. اما خبرش را خواندم. گفت افرادی که امشب جایزه می گیرند جایزه شان را از کسانی می گیرند که تا کنون جایزه ای نبردند؛ این خیلی مهم است. جایگاه آدمها را چیزهای دیگری در آینده مشخص خواهد کرد نه جایزه و نه روابط مافیایی! جایگاه آدمها را کارشان و هنرشان نشان خواهد داد .

وی در پایان گفت: قصد دارم کار جدیدی را برای سال آینده شروع کنم. سه نمایشنامه دارم که هنوز برای هیچکدام به قطعیت نرسیدم و شاید هم پای کار چهارمی در میان باشد. به هرحال این روزها فقط به شروع کردن کار جدید فکر میکنم. من عاشق تئاترم و اگر کار نکنم فرقی با یک مرده ندارم. امیدوارم اتفاق های خوب در راه باشد و بیشتر امیدوارم که تماشاگران را مایوس نکنم .

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار