نسل آینده خشکسالی شدیدی را تجربه خواهد کرد
تهران (پانا) - کارشناس منابع آبی و محیط زیست معتقد است طی دهههای آینده با توجه به افزایش مصرف آب و تغییرات اقلیمی، خشکسالی شدیدتری را نسب به قرنهای گذشته تجربه خواهیم کرد.
به گزارش میزان، تورج فتحی راجع به منابع آبهای زیرزمینی گفت: طی چند دهه اخیر نسبت به مصرف منابع آب زیر زمینی در بیش از ۲۰ استان کشور غفلت کردیم و بیشترین منابع آب زیرزمینی کشور مصرف شده است.
وی افزود: در فلات مرکزی ایران و در دشتهای استانهایی مانند یزد، کرمان، اصفهان، سیستان و بلوچستان، خراسان رضوی و جنوبی، تهران، قزوین و مرکزی بهاضافه استانهای فارس، بوشهر و بخشهایی از استان خوزستان با مشکل تخلیه سفره آبهای زیر زمینی روبرو هستیم.
فتحی درباره نحوه مواجه با این موضوع گفت: وقتی سفره آب زیر زمینی تخلیه میشود برای برگرداندن آن به حالت طبیعی ابتدا باید مصرف مدیریت شود و بعد پروژههای احیای آبهای زیر زمینی اجرا شود. اما باید بدانیم پروژه احیای آبهای زیر زمینی کامل به بارش وابسته است و اگر در خشکسالی طولانی باشیم، احیا آنها زمان بر و گاهی بیش از چند دهه زمان لازم دارد.
وی با اشاره به اینکه تصویری روشنی از منابع آبی زیر زمینی دشتهای کشور وجود ندارد، گفت: آب شیرین کردن یکی از راهها مواجه با این اتفاق است نه انتقال آب کارون به شهرهای دیگر. این که آب از سرشاخه جایی مثل کوهرنگ آب منتقل شود، این راهکارها کارشناسی نیست.
کارشناس محیط زیست درباره هزینه زیست محیطی آب شیرین کردن گفت: آب شیرین کردن هم هزینههای محیط زیستی دارد اما ما کشور در حال توسعه هستیم و در جریان توسعه تخریبهای محیط زیستی به وجود خواهد آمد. در بحثهای توسعه پایدار در کشور جدی نبودیم و سند آمایش سرزمین مطالعه شده اما قانون نشده است. باید بدانیم آب را برای چه فعالیتی شیرین میکنیم و این آب در یک توسعه پایدار استفاده میشود.
وی درباره انتقال آب برای پروژههای توسعهای گفت: در دورهای باغات پسته در کرمان راه اندازی شد و حالا اینها مشکل جدی کمبود آب دارند یا در دوره دیگری در یزد شهرک فولادی ایجاد شد. وقتی این فعالیتهای نیازمند به آب ایجاد شدند، بهناچار به سراغ انتقال آب رفتند.
وی افزود: ما صنعت را کنار آب نبردیم و حالا میخواهیم آب را به هر روشی کنار صنعت ببریم. اگر بر اساس سند آمایش سرزمین چنین کاری قرار بود صورت گیرد، بهطور قطع استقرار صنعت فولاد در یک منطقه خشک عاقلانه و زیست محیطی نخواهد بود. باید آمایش سرزمین را در کشور جدی بگیریم و این سند اگر شکل قانونی بگیرید یک برنامه توسعه روی میز مدیران است تا بدانند بر اساس این سند در منطقه آنها چه پتانسیلی برای توسعه وجود دارد و دیگر صنعت فولاد در یک منطقه خشک مستقر نمیشود.
ارسال دیدگاه