/یادداشت/

ایمان و عشق به میهن؛ دو بال پرواز جوان ایرانی

خبرگزاری پانا: جوان ایرانی همانند پرنده ای است که دو بال دارد و بال هایش ایمان و آرمان هایش هستند.

کد مطلب: ۱۱۶۷۱
لینک کوتاه کپی شد

تاج عمر ؛ پادشاه زندگی ؛ جوهره حیات و ... همه و همه القاب و تعابیری است که (( جوانی )) به دریافت آنها مفتخر شده است.

جوانی هدیه است که انسان پس از ؛ از دست دادنش می فهمد چه گوهر نابی را به آسانی از کف داده است.شاید نتوان این هدیه خداوندی را به خوبی قدر دانست و قدردان این موهبت شد اما هرچه باشد این جوانی است که در گذر عمر جولان می دهد و به مانند بادی می ماند که ما فقط نسیمش را احساس می کنیم .
حال که در عنفوان جوانی سیر می کنیم باید این نکته را بدانیم و بدانیم و بدانیم که ما "جوانیم" و اسلحه ای پنهان به نام اراده و قدرت داریم که حتی "سخترین"ها در این زمان با اندکی تلاش و کوشش "آسان" می شوند و "غیرممکن"ها ؛ تلاش ما را برای "ممکن" شدن می طلبند .
در این دوران ؛ جوان همه چیز را در دست خود می بیند و می خواهد تا به اوج برسد تا خود را اثبات کند و به همه بگوید "من "!
البته شاید این "منیَت" زیاد خوشایند نباشد و بیانگر غرور بی جا و نابخردانه باشد اما یک نمود مثبت دارد و آن هم این است که بلند پروازی جوان را ثابت می کند و می گوید:"جوان" این است؛جوان با غرور عجین و با بلند پروازی آمیخته شده تا بگوید من هم هستم و هستم و هستم .
جوان" حتی گاهی بلند پروازی اش را زیر پا می گذارد و شاید در زبانش نگوید "نمی توانم" ولی چشمانش "نتوانستن" را فریاد می زنند .
چه کنیم که جوان همین بوده هست و خواهد بود .
اما حکایت "جوان" و "جوان" متفاوت است.حکایت جوان غربی و جوان ایرانی دو مقوله متفاوت است.جوان ایرانی شاید دستش پر از خالی!!! باشد ولی ذهنش و ایمان درون قلبش مملو از اعتقاد راسخ و ایمان و یقین محکم است .
در طرف مقابل جوان غربی شاید اطرافش پر از امکانات و ابزار باشد اما چون ذهن و قلب و عقلش فاقد امکانات لازم "ایمان" است کاری از پیش نمی برد و در نتوانستن غوطه ور می شود پس "جوان و جوان" با هم فرق دارد .
جوان ایرانی ذهن و قلبش سرشار از ایمان و عشق به مقدسات است و بلندپروازانه حرکتش رو بسوی قله ادامه میدهد اما هستند کسانی که نمی توانند ببینند این موفقیت ها را و چشمان کورشان بدنبال ساقط کردن این جوانان هستند .
شاید این بلند پروازی جوان ایرانی مصداق آیه "لو کره المشرکون" باشد و دشمنان و مشرکان را خوش نیاید و نتوانند ببینند این همه عزت و سربلندی را اما خوب می دانند که نمی توانند بر جوان ایرانی غلبه کنند چرا که جوان ایرانی این را باور دارد که رویش ؛ همچنان ادامه دارد .
جوان ایرانی همانند پرنده ای است که دو بال دارد و بال هایش ایمان و آرمان هایش هستند .
بال اول :
ایمان جوان ایرانی ؛ همان اعتقاد به رسول و کتابی است که از سوی خدا آمده اند تا راه را برای او نشان دهند زیرا که این آیه را از عمق جان پذیرفته اند که "ان الدین عندالله الاسلام "!
وقتی جوان ایرانی پذیرفت که دینی که رسولش آورده ؛ حق است پس او از هیچ چیزی هراس ندارد و قاطع و استوار بدنبال آرمان و هدفش می رود .
بال دوم :
اما بال دیگر این پرنده یا همان "جوان ایرانی" ؛ عشق به کشور و آرمان نظام و خاک پاک این کشور گربه مانند است که حاضر است برای کشورش جان دهد تا دست ناپاکی دست نیازد به این خاک گلگون و پاک.حتی این پرنده همیشه در کمین است تا قطع و کور کند دست و نگاه هرزه هر ناپاکی را که چشم طمع داشته باشد به این خاک .
مگر نبودند جوانان رشیدی که هشت سال به مانند امیرشان "حیدر کرار" جانانه جنگیدند برای حفاظت از تنها کشوری که خود را حامی مظلومان و ضعفای جهان می داند؟مگر نبودند باکری ها و همت ها و امینی ها و خرازی ها و باقری ها که جان را در طبق اخلاص گذاشته و جان بر کف بسوی حق می دویدند؟
حال تاریخ بار دیگر در حال تکرار شدن است.تاریخ بار دیگر می خواهد رشادت های جوانان ایرانی را اینبار در جبهه ای دیگر ثبت کند.جبهه ای که نه بوی باروت می دهد و نه صدای خمپاره شنیده می شود؛بلکه جبهه ای است که گلوله اش پیام هایی است که نامش را نهاده اند
تهاجم فرهنگی !
جوان ایرانی بار دیگر آماده شده است تا براند تیغ را بر روی خصم در جبهه جنگ نرم !
حال که دو بال جوان ایرانی برای پرواز بسوی قله سعادت گشوده شده است هر لحظه امکان شلیک گلوله ای وجود دارد اما جوان ایرانی نمی ترسد چرا که زرهی نیز پوشیده است که جنس زره از جنس "ولایت فقیه" است !
در وصف این زره همین بس که شعارش "لا اله الا الله" و آرمانش ((سبز"مهدویت" و سفید "آزادی و عدالت خواهی" و قرمز "باور به گذشته درخشان و قیام امام حسین" )) است .
حال آیا می توان به این پرنده بلندپرواز و تیزچنگ خدشه ای وارد ساخت؟
جوان ایرانی نماد باور است از جنس آبی آسمان که بی انتهاست و برای بلندپروازی اش نه محتاج کسی است و نه احتیاجی به ابزار دیگران دارد .
جوان ایرانی به بستری برای رشد و تعالی نیاز دارد تا در فضای جامعه امروز صدایش را رساتر از همیشه به گوش همه برساند بدون اینکه ذره ای تردید در صدایش باشد .
بستر امروزی جوان ما گاها تکیه گاه های نامطمئنی در خارج از کشور است که بیشتر به پرتگاه می مانند تا تکیه گاه!حال در این اوضاع اگر وضعیت تکیه گاه و پشتوانه های خودمان خوب نباشد ، ببینید چه اتفاقی خواهد افتاد و در این وسط باید پیدا کرد پرتقال فروش را !
اما به جرات می توان گفت که سازمان ها و رسانه های ما سعی دارند از ظرفیت های بالقوه جوانان به نحو احسن استفاده کنند تا جوانانمان اسیر چنگال متخاصمان قرار نگیرند و بی شک در این راه باید دست کسانی را جوانان را بسوی امید رهسپار می کنند؛بوسید !
در کشورمان بسترهای مناسبی برای جوانان فراهم است تا خود را اثبات کنند که این بسترها نهادها و سازمان هایی هستند که جوانان را به سوی خود می کشند تا از ظرفیت هایشان استفاده کنند نه اینکه به مانند دیگران بعد از منفعت دهی و پایان دوره سود رسانی ؛ آنان را مهره سوخته ای بپندارند !
سازمان های مردم نهاد بازوان اجرایی دولت در تربیت جوانان هستند که با برنامه های صحیح می توانند جوانانی مقتدر پرورش دهند .
یادداشت از مرتضــآ حیدری مرنگلو

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار