انسیه شاه حسینی در گفت و گو با پانا:
یک فیلم ایدئولوژی کارگردان آن است
انسیه شاه حسینی درباره شرایط فیلمسازی زنان در سینمای ایران گفت: در ارزیابی فعالیت سینمایی زنان باید بررسی کرد که انگیزه زنان فیلمساز از ورود به یک موضوع یا مساله چه بوده است. برای مثال اگر به سراغ فیلمسازی درباره دفاع مقدس آمده اند، آیا واقعا ناشی از ایدئولوژی و اعتقاداتشان است؟! چراکه فیلم یک کارگردان ایدئولوژی اوست.
انسیه شاه حسینی نویسنده و کارگردان سینما در گفت و گو با خبرنگار فرهنگی پانا درباره وضعیت فیلمسازان زن در سینمای ایران بیان کرد: به نظرم فیلمسازان زن در سینمای ایران از ابتدا تاکنون نه تنها با هیچ مشکلی نسبت به مردان فیلمساز رو به رو نبوده اند، بلکه اتفاقا در مواردی شرایط بهتری هم داشته اند. نهادها و سرمایه گذارانی برای حمایت از آثار آن ها داوطلب شده اند.
وی در پاسخ به این که چقدر شرایط برای دنبال کردن سوژه هایشان فراهم بوده است، افزود: این نکته بسیار بستگی دارد به موضوعی که دغدغه آن ها برای فیلمسازی است. در ارزیابی فعالیت سینمایی زنان باید بررسی کرد که انگیزه زنان فیلمساز از ورود به یک موضوع یا مساله چه بوده است. برای مثال اگر به سراغ فیلمسازی درباره دفاع مقدس آمده اند، آیا واقعا ناشی از ایدئولوژی و اعتقاداتشان است؟! چراکه فیلم یک کارگردان ایدئولوژی اوست و مصداق بارز این مثل که «از کوزه همان برون تراود که در اوست».
شاه حسینی در پاسخ به این که آیا نهادها و سازمان های دولتی نظیر معاونت امور زنان و خانواده که مستقیما به مسائل زنان می پردازند، تاکنون حمایتی از سینماگران زن داشته اند یا نه، گفت: به شخصه هیچ وقت به سراغ مناصب دولتی برای جلب حمایت نرفته ام و نمی دانم که آن ها چه برخوردی دارند و اساسا چقدر می توانند توانمند و حامی ظاهر شوند.
وی ادامه داد: البته معتقدم همه مسئولان و مدیران کشور و افراد در مسند یک کار باید دریادل باشند. نباید صرفا به حفظ میزشان فکر کنند. یادم است یکبار در جلسه ای فرهنگی بودم که مادر سردار شهید باقری هم حضور داشت. ظاهر و شخصیت او من را همیشه یاد مادر شهید عماد مقنیه می اندازد. پیرزنی مظلوم اما با صلابت. یادم است او که آن زمان هنوز منصبی نداشت، رو به یکی از مسئولان کرد و گفت: « اگر دستتان می رسد کمک کنید دختران پایین شهر جهیزیه شان برای رفتن به خانه بخت جور شود.»
این فیلمساز افزود: من همانجا بلند شدم و شانه اش را بوسیدم. چون می دانستم که او چقدر احساس مسئولیت می کند و می خواست از آن جلسه کار حاصل شود. او بسیار دلسوز و باانگیزه بود که در جلسه ای فرهنگی و بی ربط به این ماجرا، به فکر کار خیر برای دختران کشورمان بود. حال اگر چنین زنی در راس یک کار هم باشد، جهادی عمل می کند و کارهای خارج از وظیفه اش را نیز پیش می برد. اساسا یک مسئول چه زن و چه مرد و در هر جایگاهی باید مثل دوران جنگ، جهادی عمل کند. ساعت کاری او ۴ بعد از ظهر تمام نشود. سعی کند همیشه حضورش بافایده و مثمر ثمر باشد.
ارسال دیدگاه